Sunday, July 6, 2014

ՉԻՊՈԼԻՆՈՅԻ ԱՐԿԱԾՆԵՐԸ-3

- Վատ կը լինի այն տղաների գործը, ովքեր կենտրոնանում են ճանճերի վրայ։ Այստեղից են սկսւում բոլոր դժբեխտութիւնները։ Մի ճանճից յետոյ միւսը կը գայ, նրանից յետոյ` երրորդը, չորրորդը...Յետոյ այդ տղաներն աչքները չռում են սարդերի, կատուների, միւս բոլոր կենդանիների վրայ և, ի հարկէ, ի սպառ մոռանում դասերի մասին։ Ով դասերը չի սերտում, օրինաւոր տղայ չի դառնայ։ Օրինազանց տղան չի կարող բարեկիրթ մարդ դառնալ։ Իսկ ոչ բարեկիրթ մարդիկ վերջիվերջոյ բանտ են ընկնում։ Այսպէս, Բալու՛կ, եթէ չես ուզում օրերդ բանտում անցկացնել, ճանճերին մի՛ նայիր։

Չիպոլինոյի արկածները, Ջաննի Ռոդարի, էջ 48

Friday, July 4, 2014

ՉԻՊՈԼԻՆՈՅԻ ԱՐԿԱԾՆԵՐԸ-2

- Ինչու՞ ես այդքան հառաչում,- խիստ հարցրեց սպան։
- Ինչպէ՞ս չհառաչեմ։ Ամբողջ կեանքում աշխատել եմ և միայն հառաչանքներ վաստակել։ Օրական` տասնեակ հառաչանք...Հիմա մի քանի հառաչանք ունեմ կուտակած։ Հարկ է, որ դրանք օգտագործեմ։

Չիպոլինոյի արկածները, Չաննի Ռոդարի, էջ 45

Sunday, June 15, 2014

«ԵՍ ՈՒՍՈՒՄՆԱՍԻՐՈՒՄ ԵՄ ՍՐԻԿԱՆԵՐԻՆ»

- Դու որտեղի՞ց ծլեցիր, ինչու՞ աշխատանքի չես։

- Ես չեմ աշխատում, ես սովորում եմ,- պատասխանեց Չիպոլինոն։

- Սովորու՞մ ես, իսկ որտե՞ղ են գրքերդ։

- Ես ուսումնասիրում եմ սրիկաներին, Ձ՛երդ ողորմածութիւն։ Հէնց հիմա նրանցից մէկը կանգնած է առջևս, և ես յարմար առիթը բաց չեմ թողնի, որպէսզի ինչպէս հարկն է զննեմ նրան։

- Ուսումնասիրու՞մ ես սրիկաներին։ Շատ հետաքրքիր է, գիւղում բոլորն էլ սրիկաներ են։ Եթէ նոր սրիկա ես գտել, որին չեմ ճանաչում, ցո՛յց տուր ինձ։

- Ի հարկէ, Ձերդ ողորմածութիւն,- խորամանկ աչքով անելով` պատասխանեց Չիպոլինոն։ Յետոյ ձեռքը տարաւ ձախ գրպանն ու հանեց մի փոքրիկ հայելի, որով սովորաբար գնում էր արտոյտ որսալու։ Մօտենալով սինիոր Պոմիդորոյին` Չիպոլինոն հայելին բռնեց նրա քթի մօտ ու ասաց.

- Ահա նա, Ձե՛րդ ողորմածութիւն։ Ապա, ուշադիր նայէ՛ք նրան։

Չիպոլինոյի արկածները, էջ 19-21

Tuesday, May 6, 2014

ԷԼԻ ԱՆԳԼԵՐԷՆ

Այսօր, չեմ յիշում կեանքումս քանիերորդ անգամուայ համար, անգլերէնի քննութիւն տուեցի։

Եւս երկուսը պէտք է յանձնեմ յառաջիկայ օրերին։

Տեսնես անգլերէնի էլ քանի քննութիւն պէտք է տամ կեանքիս մէջ...

Լաւ մնացէք։

Sunday, April 27, 2014

ՄԱՐԴՈՒ ՍՈՎ

Երկրի վերջին երկու-երեք շաբաթների իրադարձութիւնները, նաև Նախագահի կողմից (վերա)նշանակուած նախարարներն ու ԱԺ-ի նախագահի նշանակումը (իբր ընտրութիւնը)` եկան հաստատելու Հանրապետական կուսակցութիւնում առկայ մարդու սովի մասին։

Ուզում են համոզել, որ Հայաստանի երիտասարդ Հանրապետութիւնը սպառել է որակեալ մարդուժը և, մեզ` սովորական քաղաքացիներիս անընդհատ պարտաւորեցնում են յիշել երկրի երեկը, որը թէև լաւը չէր, բայց, այդուհանդերձ, աւելի լաւն էր` քան այսօրը։

Հայաստան-Թուրքիա արձանագրութիւնների ստորագրման նախաշեմին, երբ Նախագահը այցելեց Սփիւռք` բացատրելու իր քայլը և, հանդիպեց սփիւռքահայերի ընդվզումին, մեր երկրի ճակատագրում, ցաւօք սրտի, դերակատար մի խեղկատակ` Գալուստ Սահակեան անունով, սփիւռքահայերին կոչեց "տականք"։ Այդ ժամանակ ես նրան մի բանաստեղծութիւն նուիրեցի։ Ահա յղումը։ Եւ հիմա այդ տականք խեղկատակը դառնում է մեր երկրի ԱԺ նախագահ։ Այդ համապատկերում դժուար չէ պատկերացնել Հայաստան-Սփիւռք փոխ-յարաբերութիւնների հետագայ ճակատագիրը։ Էլ չեմ խօսում այն քրտինքի մասին, որ ամօթից նստելու է հայերի ճակատին, երբ ամէն անգամ իրենց ԱԺ նախագահը հանդիպի արտասահմանեան պատուիրակութիւններին։

Տիգրան Սարգսեանի կառավարութեան նախարարները գրեթէ նոյնութեամբ վերանշանակուեցին։ Ստացւում է, որ խնդիրը Տիգրան Սարգսեանն էր…

Սերժ Սարգսեանը` Տիգրան Սարգսեանին տուն ուղարկելով լաւ առիթ ունէր յոյսի նշոյլ վերադարձնել հասարակութեանը` բարոյական նկարագրի տէր որակեալ մարդկանց պատասխանատու դիրքերի բերելով (որոնք հասարակութեան մէջ առկայ են, բայց իշխանութեան հետ կապ չունեն), սակայն նորանշանակ վարչապետից սկսած մինչև վերանշանակուած նախարարներով ու մինչև դրանց գլուխգործոցը համարուող ԱԺ նորանշանակ նախագահով` երկրի խորտակուող նաւը էլ աւելի մխրճուեց (ու կը մխրճուի) տիղմի մէջ։ Ու չի փրկի նոյնիսկ Յովիկ Աբրահամեանի գործնապաշտական քայլերը։

Ձուկը գլխից է հոտել։

Երկիրը կարելի է փրկել միմիայն ազգային մտածողութիւն ունեցող և բարոյական չափանիշներով առաջնորդուող ղեկավարներով։

Պինդ մնացէք։

Friday, April 18, 2014

ՄԱՅՐ, ՄԱՐԴ, ԱՍՏՈՒԱԾ...

Ի՞նչ անուն տալ Իրանցի մօր այս արարքին (տես նաև այս

Լաւ մնացէք։

Thursday, April 17, 2014

ՉՁԱՆՁՐԱԼԻ ՕՐԵՐ

Հայաստանի ներքաղաքական դաշտը տևական ձանձրալի վիճակից յետոյ` վերջին շաբաթների ընթացքում բաւականին հետաքրքիր է դարձել։

Վարչապետ Տիգրան Սարգսեանի հրաժարականի պատճառած ուրախութիւնը, ցաւօք, երկար չտևեց։ Վարչապետ նշանակուեց Յովիկ Աբրահամեանը։ Բայց այս պարագային էլ անհանգստութիւնը, բարեբախտաբար, երկար չտևեց։

Երեկ երկար-բարակ հաղորդագրութիւն էր հրապարակել ՕԵԿ-ը, որի միտք բանին հետևեալն էր` Արթուր Բաղդասարեանը գնացել է Նախագահի մօտ ու ասել` ինձ նշանակիր վարչապետ։ Նա մերժել է։ Սա խռովել է ու արդիւնքում` դուրս է եկել կոալիցիայից։

Այս լուրը կարդալով այս անգամ ուրախացանք Յովիկ Աբրահամեանի վարչապետ նշանակուելու կապակցութեամբ։ Պատկերացրէք, եթէ Արթուր Բաղդասարեանը վարչապետ նշանակուէր…

Այլ երկրների մասին չգիտեմ, բայց Հայաստանում վաղուց արդէն բւարարւում ենք "նուազագոյն չարիք"-ով։

Թէ ինչ կայ այս ամբողջի տակ թաքնուած, կերևայ ոչ շատ հեռու ապագայում։

Այնպէս որ, առնուազն ներկայիս չձանձրալի օրեր ենք ապրում Հայաստանում…

Լաւ մնացէք։