Խմբի անդամները երեկ այցելել են Էջմիածին, որից յետոյ Էջմիածնի մօտակայքում գտնուող “Վաղարշապատ” ճաշարանում ընթրել են ու լաւ ժամանակ անցկացրել։ Ուշ երեկոյեան վերադարձել են տուն։
Երկուշաբթի առաւօտեան, երբ աշխատանքի եկայ, խմբի պատասխանատուն մօտս եկաւ տխուր ու մտահոգ։ “Ի՞նչ է պատահել”, lարցրի։ Պարզուեց, որ պատասխանատուն փողի պայուսակը, որի մէջ է եղել խմբի ամբողջ գումարը, մի քանի հազար դոլար, եւ անձնագիր (passport) տեղ է թողել ճաշարանում։
Հայաստանի մեր ընկերներից մէկին խնդրեցի, որպէսզի խմբի անդամների հետ գնայ ճաշարան եւ խօսի տնօրէնի հետ։ Գնացին։ Ու ահա քիչ անց վերադարձան ուրախ ու զուարթ։
Մատուցողը սեղանի վրայից գտել, վերցրել է պայուսակը ու այն յանձնել տնօրէնին։ Տնօրէնն էլ պայուսակը պահել ու առանց որեւէ այլեւայլի վերադարձրել է տիրոջը, տեղեկացնելով, որ մտադիր է եղել այդ մասին տեղեկացնել ոստիկանութեանը։ Առ ի շնորհակալութիւն պատասխանատուն մատուցողին պարգեւատրել է։
Սա էլ մի լաւ ու դրական երեւոյթ։
Այնպէս որ Էջմիածին գնալիս խորհուրդ է տրւում ճաշել “Վաղարշապատ” ճաշարանում։
Լաւ մնացէք։
