ՍԱՐԳԻՍ ՄԿՐՏՉԵԱՆ

Thursday, April 30, 2009

ԸՆԴԴԻՄՈՒԹԻՒՆ ԹԷ ԻՇԽԱՆՈՒԹԻՒՆ

Չգիտեմ ինչու Դաշնակցութեան ընդդիմութիւն դառնալը թէ դաշնակցականների եւ թէ շատ ու շատ ոչ կուսակցականների համար վերածուել է տօնի։ Ընդամէնը երեք օր է անցել մեր յայտարարութիւնից ու անձամբ ես (չգիտեմ ինչու՞ ես) այնքան շնորհաւորանքներ եմ ստացել թէ Հայաստանից ու թէ Սփիւռքից, որ չեմ կարող ասել։ Նախանցեալ գիշեր էլ ի վերջոյ ժամը 1:00-ին ճարահատուած բջջայինս հանգցրի, որպէսզի կարողանամ քնել, զանգ զանգի յետեւից։

Յամենայնդէպս մի բան ուզում եմ կրկնել։ Դաշնակցութեան համար ոչ իշխանութիւն դառնալն է ինքնանպատակ, ոչ էլ ընդդիմութիւն դառնալը։ Կարեւորը մեր գաղափարներն են, սկզբունքներն ու ուղեգիծը, որոնք ոչ այլ ինչ են, եթէ ոչ հայ ազգի շահերին ծառայելը։ Դա իշխանութեան մէջ կը լինի թէ ընդդիմութեան՝ մէկ է, կարեւորը ազգային շահերն են։

Մի յուզուէք ու պինդ մնացէք։

Wednesday, April 29, 2009

ՄԱԿԱՐԱՎԱՆՔ (4)

Դէպի Մակարավանք ոտքով բարձրանալիս հանդիպեցինք գիւղացիների, որոնք հանգստանում էին։ Ինձ առաջարկեցին մի բաժակ տնական օղի։ Չկարողացայ մերժել ու ... լաւն էր էլի։

Եկեղեցու ներսում փակցուած յայտարարութիւն։ Մի անմեղ հարցում՝ ինչու՞ է արգելւում։

Այս ծառը գտնւում է վանքի շրջափակում։ Մարդիկ խորհուրդ են անում ու այն իրականանալու համար ծառին կտոր կապում։ Սակայն առաջին անգամ տեսայ, որ կտորի փոխարէն ցելաֆոն են կապել։

Monday, April 27, 2009

ՆՈՒԱԶԱԳՈՅՆԸ ԱՆԲԱՐՈՅԱԿԱՆՈՒԹԻՒՆ

Այն ինչ տեղի ունեցաւ Ապրիլի 23-ի վաղ առաւօտեան՝ աւելի ճշգրիտ գիշերուայ ժամը 1:15-ին, խօսքը Հայաստանի Արտաքին գործոց նախարարութեան` հայ-թրքական յարաբերութիւնների բնականոնացման առընչութեամբ ստորագրուած համաձայնագրի յայտարարութեան մասին է, իմ կարծիքով նուազագոյնը անբարոյականութիւն է։

Ընդամէնը մի քանի հարցադրում.-
Հայաստանում ո՞ր հիմնարկը, ո՞ր հաստատութիւնն ու ո՞ր նախարարութիւնն է աշխատում նոյնիսկ կէս գիշերին։

Ինչու՞ այդ յայտարարութիւնը Ապրիլի 23-ի առաւօտեան աշխատանքային ժամին չհրապարակեցին։ Դրանով հայ ազգին ի՞նչ մեծ ձեռքբերման մասին էին աւետում, որ իրենց պարտաւոր էին զգացել կէս գիշերին դա յայտարարել։

Ի՞նչն էր պատճառը Հայոց Ցեղասպանութեան 94-րդ տարելիցից ընդամնէը մէկ օր առաջ այդ յայտարարութեան հրապարակման։ Ո՞րն էր նպատակը։

Հնարաւո՞ր չէր յայտարարութիւնը հրապարակել Ապրիլի 24-ից, ասենք մէկ օր յետոյ։

Հայ-թրքական սահմանը հայերն են փակե՞լ թէ թուրքերը։

Որո՞նք են սահմանի բացման կապակցութեամբ Թուրքիայի ոտներն ընկնելու իշխանաւորների դրդապատճառները։

Համաձայնագրի ստորագրմանը Հայաստանի իշխանաւորները գնացե՞լ են ինքնակամ, այսինքն համոզուած, թէ միջազգային ճնշման ներքոյ։

Եթէ ինքնակամ խօսելն աւելորդ է, իսկ եթէ միջազգային ճնշման ներքոյ, ապա չստորագրելու դէպքում ի՞նչ էր սպառնում Հայաստանին։

Այս հարցադրումները կարելի է շարունակել, սակայն ասեմ այսքանը, որ.-
1. Այն ինչ ՀՀՇ-ական իշխանութիւնը Լեւոն Տէր Պետրոսեանի գլխաւորութեամբ ծրագրեց, բայց չկարողացաւ անել, արեցին այս իշխանաւորները։
2. Համաձայնագրի ստորագրումը ու դրա հրապարակումը Ապրիլի 24-ից ընդամէնը մէկ օր առաջ ամենամեծ անարգանքն էր Հայոց Ցեղասպանութեան զոհերի յիշատակին։
3. Այն նուազգոյնը անբարոյականութիւն է։
4. Միջազգային ճնշումը միայն մի բան կարող էր լինել՝ “չստորագրես, իշխանութիւնդ ձեռքիցդ կառնենք”, իսկ իշխանութիւնը որոշների բերանին քաղցր է, էլի։
5. Սա իշխանաւորների որդեգրած ձախողած տնտեսական քաղաքականութիւնը կամ էլ այս ու այն պաշտօնեայի լկտի պահուածքն ու “յաբռգածութիւնը” չէ, որ մի կերպ լռես։ Սա ազգային արժանապատւութեան հարց է։

Պինդ մնացէք։

Յ.Գ. Չգիտեմ ինչու մի քանի օր է մտքումս զուգահեռներ եմ անցկացնում Վեստ Սարգիս Սիւնու ու Սերժ Սարգսեան Սիւնեցու միջեւ։ Կա՞պ կայ։

Saturday, April 25, 2009

ՄԱԿԱՐԱՎԱՆՔ (3)

Wednesday, April 22, 2009

ՄԱԿԱՐԱՎԱՆՔ (2)

Մակարավանքը հեռուից՝ մշուշի մէջ։

Մակարավանքը մօտիկից։

Մակարավանքի մուտքը։

Մուտքի ձախ կողմում գտնուող խաչը։

Մուտքի աջ կողմում գտնուող խաչքարը։

Խոստովանէք լաւ եմ նկարել։

Tuesday, April 21, 2009

ՄԱԿԱՐԱՎԱՆՔ (1)

Կիրակի օրը, ամսի 19-ին, "Նիկոլ Աղբալեան" Ուսանողական Միութեան անդամների հետ գնացի Իջեւան, Մակարավանք։ Վաթսուն հոգի էինք։ Իջեւանում եղել էի, Մակարավանքում ոչ։ Բարեբախտաբար օդը լաւ էր, թէ անձրեւ չեկաւ, թէ համեմատաբար ցուրտ չէր։ Միւս կողմից էլ թէ միջոցառումը լաւ եղաւ, թէ խնջոյքի բաժինը։

Երեւանից Իջեւան 134 կմ է, Իջեւանից Մակարավանք 17 կմ։

Թէեւ մինչեւ Մակարավանք ասֆալտապատ ճանապարհ կայ, բայց մօտ հինգ կիլոմետրը քար ու քանդ վիճակի մէջ է, այնպէս որ հանրակառքը չբարձրացաւ։ Ուստի դատապարտուեցինք արշաւի... Սա էլ փաստը.-