ՍԱՐԳԻՍ ՄԿՐՏՉԵԱՆ
(ԱՆՁՆԱԿԱՆ ՅՈՒՇԵՐ, ՏՊԱՒՈՐՈՒԹԻՒՆՆԵՐ, ՄՏՔԵՐ)
Monday, February 2, 2026
ՀԱՐՑԱԶՐՈՅՑ
Friday, June 28, 2024
ՀԱՐՑԱԶՐՈՅՑ
Հիւրընկալուել եմ «Երկրի հարցը» հաղորդմանը եւ պատասխանել Իրանի կապակցութեամբ մի շարք հարցերի։
Ցանկութեան դէպքում կարող էք դիտել հետեւեալ յղումով։
Պանթյուրքական ուժերի նպատակն Իրանը ներսից պայթեցնելն է.Սարգիս Մկրտչյան
Tuesday, May 7, 2024
Wednesday, May 1, 2024
ԱՓԵՂՑՓԵՂԱԲԱՆՈՒԹԻՒՆ
Եւ պատահում է, որ մի օր, երբեմն փնտրտուքի հետեւանքով, երբեմն ամենայն պատահականութեամբ, մի գիրք կամ ուսումնասիրութիւն է ընկնում ձեռքդ, որտեղ հեղինակը լաւապէս շարադրել է քեզ հետաքրքրող հարցն ու այդ հարցի պատասխանը։ Դա ինձ պատահեց մի քանի օր առաջ։ Ձեռքս ընկաւ Հարրի Ֆրանկֆորտի «On Bullshit»-ը։ Ամերիկացի փիլիսոփայ Ֆրանկֆորտը 1985 թուականին այդ թեմայով դասախօսութիւն է կարդացել, որը յետոյ, Փրինսթոն համալսարանի պնդմամբ վերածել է գրքի։ Այն, որպէս գիրք, առաջին անգամ հրատարակուել է 2005 թ.։
Մտածեցի Bullshit-ը հայերէնով ի՞նչ թարգմանել։
«Անհեթեթաբանութիւն», «Դատարկաբանութիւն», «Զաւզակախօսութիւն».... Կանգ առայ «Ափեղցփեղ»-ի վրայ։ Թերեւս աւելի լաւ թարգմանութիւն լինի, չեմ պնդում։
Նկատի պէտք է ունենալ, որ Ֆրանկֆորտը դասախօսութիւնը կարդացել է 1985 թուականին, երբ համացանցը նոր էր ստեղծուել եւ համացանցային ընկերային ցանցեր չկային։ Պատկերացրէք ինչ է վիճակը հիմա, երբ տարատեսակ ցանցերը՝ Ֆէյսբուք, Ինստագրամ, Տիկ Տոկ եւ այլն, ցանկացած մարդու թոյլ են տալիս ցանկացած հարցի մասին յայտնել իր տեսակէտը եւ իհարկէ, քիչ չեն, աւելի՛ն, շատ շատ են ափեղցփեղաբանները եւ ափեղցփեղախօսութիւնները։
Մանաւանդ, որ այդ ամբողջը համեմւում է «խօսքի ազատութեան», «ժողովրդավարութեան» ու գեղեցիկ փաթեթաւորուած նմանատիպ տարազներով։
Լաւ մնացէք։
Tuesday, October 3, 2023
«Անաւարտ պատերազմ. նոր մարտահրաւէրներ» խորագրով կլոր սեղան-քննարկում
«Արեւմտահայոց հարցերի ուսումնասիրութեան կենտրոն»-ի հրաւէրով մասնակցել եմ «Անաւարտ պատերազմ. նոր մարտահրաւէրներ» խորագրով կլոր սեղան-քննարկմանը։
Ցանկութեան դէպքում կարող էք դիտել հետեւեալ յղումով։
Իրանի լիարժեք հայամետ կեցվածքի համար կան խոչընդոտներ. Սարգիս Մկրտչյան
Sunday, January 2, 2022
ՉԱՐԵՆՑ ԵՒ ԱՐՄԷՆՈՒՀԻ
Անցնող երկու օրերի ընթացքում կարդացի Յովիկ Չարխչեանի «Չարենց եւ Արմէնուհի» աշխատութիւնը։
Առաջին անգամն էր, որ Չարխչեանից գիրք էի կարդում։
Հետաքրքիր էր նիւթը, գրողի լեզուն, բառապաշարն ու ոճը։ Այն նկարագրում է մարդկային ճակատագրեր, ապրումներ, դժուարութիւններ ու դժբախտութիւններ։ 222 էջ է։
Գրքի մասին մի քանի հարց կար, որոնց մասին կուզէի գրել, բայց բաւարարուեմ մէկով։
Գիրքը Չարենցի եւ Արմէնուհու սիրավէպի մասին է, եթէ կարելի է այդպէս ասել։ Արմէնուհի Տիգրանեանը՝ Վարդգէս Ահարոնեանի կինն է եղել։ Երգահան Արմէն Տիգրանեանի քոյրը։ Չարենցը սիրահարւում է Արմէնուհուն, այսինքն ամուսնացած կնոջ։ Եւ այնքան է սիրահետում նրան, որ ի վերջոյ հասնում է յաջողութեան։ Գրքում ոչ մի քննադատական կամ դատապարտումի խօսք չկայ Չարենցի նկատմամբ։ Նոյնը Արմէնուհու։ Բայց բազմաթիւ քննադատական եւ նախատինքի խօսքեր կան Վարդգէսի նկատմամբ, ով փորձում էր «վրէժ» լուծել Չարենցից։
Հարց է առաջանում՝ բարոյական է արդեօ՞ք ամուսնացած կնոջ սիրահետելը, ինչքան էլ որ մարդը բանաստեղծ է, գրող, մտաւորական կամ այլ բան։
Իմ կարծիքով հեղինակը գրքում ցուցաբերել է կողմնակալ մօտեցում, որը հէնց առաջին էջերից երեւում է։ Հեղինակի Չարենցասիրութիւնը պատճառ է դարձել, որ նա անաչառ չլինի։
Ինչքան էլ սէրն ազնիւ բան է, սակայն սահմաններ կան, որն անցնել չի կարելի։
Այդուհանդերձ գիրքն ինձ հաճոյք պատճառեց՝ գրողի բառապաշարի, շարադրանքի եւ ձեւակերպումների պատճառով եւ մղեց մտածելու։
Առաջարկում եմ կարդալ։
Լաւ մնացէք։
Thursday, May 20, 2021
ՀԱՐՑԱԶՐՈՅՑ
Հիւրընկալուել եմ «Հինգշաբթին Էդիկ Անդրեասյանի հետ» հաղորդմանը եւ քննարկել Իրանի հետ կապուած հարցեր։
Ցանկութեան դէպքում կարող էք դիտել հետեւեալ յղումով։
