ՍԱՐԳԻՍ ՄԿՐՏՉԵԱՆ

Friday, September 18, 2009

ԷԼԻ ԶԱՔԵՒՈՍԻ ՄԱՍԻՆ

Արդէն այս կայքէջում առիթ ունեցել եմ գրելու "Զաքեւոսի*" մասին։ Ասացի պէտք է ուշադիր լինել Զաքեւոսից, որպէսզի մեր դարպասը գոլ չխփի։ Խփեց։ Ու ոչ թէ մէկ հատ։

Իշխանութիւնը պահելու, պատմութեան մէջ մի ինչ որ գործով (հոգ չէ արտառոց) յաւերաժանալու մարմաջից ելնելով, հայրենի իշխանութիւնները մէկը միւսի հետեւից գոլ են խփում հայութեան դարպասում։

Սա նմանում է երկու անհաւասար ուժերով ֆուտբոլ խաղացող խմբերի պայքարին, որոնցից մէկի աւագը, գալով այն համոզման, որ անկարող է մրցակցին գոլ խփել, որոշում է գոլ խփել սեփական խմբի դարպասն ու դրանով առնուազն իր անունը յաւերժացնել, ինչ կարեւոր է ինչպէս, հէնց այն, որ իր անունն էլ կարձանագրուի գոլ խփողների շարքում, բաւական է։

Սա ներկայիս մեր իշխանութիւնների վիճակն է։ Գյուլին հրաւիրեցին ու ինչպէս կորած ու նոր նոր գտած եղբոր նման ընդունեցին, հիմա էլ նախաստորագրուած արձանագրութիւն են հրապարակել ու արի ու տես դրանում ոչ միայն Ցեղասպանութեան մասին իրենք են կասկած յայտնում, այլեւ հրաժարւում են հողային պահանջատիրութիւնից ու Արցախի ազատագրուած տարածքներից։

Միայն որպէսզի հանրութեանը ընտելացնեն իրավիճակին որդեգրել են բառախաղերի ձեւը։

Ի տես այս ամբողջի մտածում եմ նախքան թուրքերի հետ քննարկենք Ցեղասպանութեան հարցը, աւելի լաւ չէ՞ ինքներս մեր մէջ այդ հարցը քննարկենք , ի վերջոյ Ցեղասպանութիւ՞ն եղել է թէ ոչ։
Մենք թուրքերից հողային պահանջ ունե՞նք թէ չունենք։

Դժուար թէ մէկը սրանց նման կարողանար ջրել տասնամեակներ շարունակ Հայ Դատի անխոնջ նուիրեալների արածները։

Պինդ մնացէք։

* Անունը գրել եմ այնպէս ինչպէս լսել եմ նախապէս պատմածս պատմութեան մէջ։ Այն ընտրուած է պատահական։

Thursday, September 17, 2009

ԳՆԱՑԵԼ ԵՆ

Պարսիկ համալսարանաւարտ քաղաքականութեան հետ գործ չունեցող մի երիտասարդ տղայ աշխատանքի բերումով երեք ամսով եղել էր Եւրոպայի մի քանի քաղաքներում։ Վերադարձին, երբ նրան հարցրինք ինչ է տպաւորութիւններդ, պատասխանեց՝ “Տղերք, մեր համեմատութեամբ նրանք ոչ թէ զարգացած են, կամ յառաջադիմել են, ոչ, բացարձակապէս, նրանք գնացել են, հետքն անգամ չկայ”։

Այդ տղան պարսիկ էր ու խօսում էր Իրանի մասին։ Իրանը գտնւում է Երրորդ Աշխարհի երկրների շարքում եւ այնքան էլ գայթակղեցուցիչ վայր չէ ապրելու համար։ Այդուհանդերձ իմ կարծիքով, ցաւօք, մեր երկիրը գտնւում է Չորրորդ Աշխարհի երկրների շարքում, որոնք մինչեւ Երրորդ Աշխարհ դեռ մի երկու հարիւր տարի ճանապարհ ունեն անցնելու։

Ամէն անգամ երբ համեմատում եմ երկու երկրների առողջապահական, բժշկական, ապահովագրական եւ այլ ոլորտները, էլ աւելի եմ համոզւում տեսակէտիս մէջ։ Սկզբում, երբ նոր էի եկել Հայաստան, այսպէս չէի մտածում։ Տեսնում է խնդիրները, սակայն այն կարծիքին էի, որ Հայաստանը շատ արագ ճանապարհ կանցնի ու թռիչք կարձանագրի։ Այսօր այդ կարծիքին չեմ։ Իսկ մենք որտեղ, Արեւմուտքը որտեղ։ Չեմ էլ կարծում, որ դա միայն մեր երկրին է վերաբերում։ Մի մտաւորական “նորանկախ հանրապետութիւններ” դարձուաքի փոխարէն, ասում էր “նոր յետ ընկած” հանրապետութիւններ։ Տխուր է, տխուր։

Պինդ մնացէք։

Monday, September 14, 2009

ԱՄԷՆ ԱՆԳԱՄ...

Ամէն անգամ երբ Հայաստանից ոտս դուրս եմ դնում մի բան պատահում է, անցեալ անգամ "Մարտի 1" սարքեցին ու այս անգամ էլ ուզում են հայրենիքը վաճառել։

Վերադարձել եմ։

Պինդ մնացէք։

Thursday, August 27, 2009

ԻՐԱՆ

Ես Իրանում եմ։

Երեւանում կը լինեմ Սեպտեմբերի կէսերին։

Մինչ այդ՝ լաւ մնացէք։

Tuesday, August 25, 2009

ԳՐՔԻ ՀՈՏ

Այսօր գնացել էի գրախանութ։

Գրքերն էի նայում, երբ մի 35-40 տարեկան կին իր փոքր աղջկայ հետ յայտնուեցին կողքումս։

Մայրը աղջկան մի բան ասաց, որ ինձ շատ դուր եկաւ։

Ասաց՝ "Տես ինչ լաւ հոտ է գալիս, գրքի հոտ է"։ Եւ այդ նախադասութիւնը կրկնեց մի քանի անգամ, "Անուշ է, չէ՞, գրքի հոտ է"։

Շատ դուրս եկաւ։ Ահաւասիկ երեխային գրքի աշխարհի հետ ծանօթացնելու ու գրքի հետ հարազատացնելու լաւագոյն ձեւերից մէկը։ Ոչ միայն երեխայի ձեռքը պիտի բռնել ու գրախանութ տանել, այլեւ նոյնիսկ գրքի հոտով պիտի երեխային հրապուրել։

Կեցցէ այդ կինը։

Լաւ մնացէք։

Monday, August 10, 2009

ԿՆՈՒՆՔ

Ընկերս Ամերիկայից եկել էր աղջիկներին Հայաստանում մկրտելու համար։ Կնքահայրն էլ ես էի։ Շատ չէինք։

Էջմիածնի մկրտարանում ամէն ինչ ընթանում էր բնական հունով, որ մէկ էլ զգացի բազմաթիւ լոյսերի (flash) առկայութիւնը մեզ վրայ։ Անբնական էր։ Կողք նայեցի ու ինչ տեսնեմ...

Չինացի զբօսաշրջիկներ, որոնք պատահմամբ այդ պահին յայտնուել էին Էջմիածնում ու առիթը բաց չէին թողել։ Մի պահ զգացի հոլիւուդեան աստղ եմ դառել։

Մի խօսքով, լաւ անցաւ։

Լաւ մնացէք։

Յ.Գ. (1)։Սա չինացիների խմբի մէկ մասն է։
Յ.Գ. (2)։ Նկարում ինձ չփնտռէք։

Saturday, August 8, 2009

ԴԻԼԻՋԱՆ

Դիլիջան, Յուլիս 2009