Thursday, October 20, 2011

"ՀԱՅՐԵՆԱԴԱՐՁ ՍՓԻՒՌՔԱՀԱՅԵՐԻ ՆԵՐՈՒԺԸ"

"ՀԵՏՔ"-ում այսօր հրատարակուած "Հայրենադարձ սփիւռքահայերի ներուժը" վերնագրով յօդուածս կարող էք կարդալ այստեղ։

Լաւ մնացէք։

Friday, October 7, 2011

FACEBOOK

Մնա՞լ Facebook-ի մէջ թէ՞ դուրս գալ Facebook-ից։

Այս հարցի մասին մտածում եմ արդէն որոշ ժամանակ։

Այն որ Facebook-ը լայն հնարաւորութիւններ է ընձեռում տեղեկանալու ընկերներիդ, ծանօթներիդ, ինչպէս նաեւ շրջապատիդ եւ աշխարհի մասին, անվիճելի է։

Բայց այն որ Facebook-ում, քո կամքից անկախ, դրւում են քո լուսանկարները կամ գրւում են տեղեկութիւններ քո մասին, որոնք տարբեր պատճառներով, օրինակ որովհետեւ  վերաբերում են քո անձնական կեանքին, ու պէտք չէ յայտնուեն կամ դու չես ուզում որ յայտնուեն Facebook-ում, դա էլ անվիճելի է։

Բերեմ մի երկու օրինակ։

Արտերկրից Հայաստան ժամանած մի քանի երիտասարդների հետ հանդիպում ունէի։ Հանդիպման ընթացքում երիտասարդներից մէկը իր բջջային հեռախօսով նկարեց մեզ։ Հանդիպումն աւարտուեց։ Տուն գնացի։ Միացրի համակարգիչս ու բացեցի Facebook-ը։ Ի՞նչ տեսնեմ։ Հանդիպման նկարը տեղադրուած է Facebook-ում։ Հանդիպման աւարտից մինչեւ իմ տուն հասնելն ու Facebook մտնելը տեւել էր մէկ ժամից աւելի պակաս։

Ուրախացայ, որովհետեւ տեսայ թէ արդի միջոցները ինչ հնարաւորութիւններ են ընձեռում հանրութեան հետ արագ կապ հաստատելու տեսանկիւնից։

Մտահոգուեցի, որովհետեւ ենթադրենք ես համաձայն չէի, որ այդ հանդիպման իմ նկարը տեղադրուէր Facebook-ում։ Բայց այն արդէն տեղադրուած է։

Ընկերներով գնում էք քաղաքից դուրս հանգստանալու։ Նստում էք մի ծառի տակ։ Ուտում, խմում էք։ 10 րոպէ ձեր աչքերդ փակում էք՝ քնելու։ Նկարդ յայտնւում է Facebook-ում։ Եւ աշխարհը տեղեկանում է, որ դու այնինչ ծառի տակ քնել ես։ Բայց ո՞վ ձեզ հարցրեց, որ այդ նկարը տեղադրեմ Facebook-ում թէ ոչ։ Ու՞մ կամ քնիսի՞ օձիքը բռնել։

Facebook-ը լա՞ւ բան է թէ՞ վատ բան։
Մնա՞լ Facebook-ի մէջ թէ՞ դուրս գալ։

Մտածում եմ։

Լաւ մնացէք։

Monday, October 3, 2011

Thursday, September 22, 2011

ՀԱՐԻՖ ՔԾԻՊՆԵՐԸ

Հայաստանահայերը Սփիւռքահայերին "հարիֆ" են ասում։ "Հարիֆ" նշանակում է անճար, անլեզու-բերան, պարզամիտ։

Իսկ Իրանահայերին էլ ասում են "քծիպ"։ "Քծիպ" նշանակում է ժլատ, փող չծախսող։

Արդ, եթէ ձեր Հայաստանահայ ընկերը կամ ծանօթը կամ հարեւանը դիմում է ձեզ եւ երեք հարիւր դոլար փող է պարտք ուզում, հարց է առաջանում` ի՞նչ պիտի լինի Իրանահայի կեցուածքը։

Եթէ պարտք տայ կասեն "հարիֆ" է։
Եթէ պարտք չտայ կասեն "քծիպ" է։

Ասէք խնդրեմ՝ ի՞նչ անել։

Լաւ մնացէք։

Monday, September 19, 2011

Ո՞Ր ՏԱՐԲԵՐԱԿԸ

Եթէ ձեր տան շինարարութեան աւարտին մնում է մօտ 40 օր եւ դուք քար էք պատուէր տալիս աստիճանների համար, որը տեղադրելուց յետոյ պիտի կատարուի եւս երկու գործողութիւն եւ տունը պատրաստ է եւ ձեզ պատասխանում են, որ քարը ձեզ յանձնելու են 10 օրից եւ չեն յանձնում ներկայ դրութեամբ 40 օր (եւ յայտնի էլ չի երբ են յանձնելու, շատ պարզ պատճառով, որովհետեւ վզները հաստ է), ուստի ձախողում են մնացած գործողութիւնները, այսինքն տան շինարարութիւնը չի աւարտւում...

Եւ եթէ հէնց այդ օրերին առաւօտեան քնից արթնանում էք աշխատանքի գնալու համար եւ մահճակալից իջնելիս մէկ էլ ձեր մարմնի ձախ կողմում ունենում էք սարսափելի ցաւեր, սրտխառնուք, ջերմութիւն, քրտինք եւ հազիւ ձեզ հասցնում են հիւանդանոց եւ պարզւում է, որ երիկամի քար էք անցկացնում...

Եւ եթէ այդ ընթացքում դուք պիտի յանձնէք այն բնակարանը, որտեղ  ապրում էք վարձով։ Այլ խօսքով պարտաւոր էք երիկամի քար անցկացնելու պայմաններում տնափոխուել եւ գնալ ապրել կիսաւարտ շինութեան մէջ...

Եւ եթէ ձեր նոր կիսաւարտ տունը մաքրելիս մէկ էլ ձեր փոշեկուլից ծուխ է բարձրանում, այլ խօսքով այն փչանում է...

Եւ եթէ ընտանիքով մեքենայով փողոցում գնում էք տան գործերի հետեւից ու մէկ էլ՝ մեքենան երրորդ գծի վրայ ընթացքի մէջ՝ թըլփ-թըլփ ու կանգնում է, այլ խօսքով փչանում է...

Շարունակե՞մ։

Դուք այս ամբողջն ինչի՞ն էք վերագրելու.-

ա.- Պատահականութեան։

բ.- Չար մարդկանց աչքին։

գ.- Ծուռը բախտին։

դ.- Խելապտոյտ յաջողութիւնների մեկնարկին։

Պինդ մնացէք։

Saturday, September 10, 2011

ՆՈՐ ՍԵՂԱՆ-ԱԹՈՌՆԵՐ

Տղաս այս տարի գնում է առաջին դասարան։
Նրան ուղարկում եմ թիւ 78 դպրոցը՝ Բաղրամեան փողոցի վրայ։

Սեպտեմբերի 1-ին դպրոցական տարեմուտի առաջին օրը ծնողներին ըստ աւանդութեան թոյլ տուեցին այցելել դասարան։ Գնացինք, տեսանք, շնորհաւորեցինք, դուրս եկանք։

Պարզուեց, որ ծնողներից մէկը ուսուցչուհուն ասել է, որ սեղան աթոռները գորշ գոյնի են ու առաջին դասարանցու համար յարմար չեն, աշխոյժ գոյներ չեն։

Երկրորդ օրը նոյն բանն ասել է մէկ այլ ծնող եւ նաեւ իմ կինը։

Իրականում սեղան-աթոռները փայտէ հին սեղան-աթոռներ էին։

Սեպտեմբերի 8-ին փոխել են դասարանի սեղան-աթոռները եւ բերել նոր բաց կանաչ գոյնի գեղեցիկ սեղան-աթոռներ։

Տեսայ ու զարմացայ։ Այդքան արագ արձագանքել մի քանի ծնողի պահանջի, իսկապէս ուրախալի է։

Պատահմա՞մբ է ստացուել, նախապէս ծրագրուա՞ծ է եղել թէ՞ այս դպրոցի աշխատելաոճն է այդպիսին , ներկայիս չեմ կարող ասել։ Միայն կարող եմ նշել, որ երեւոյթը դրական է ու ուրախալի։

Երանի հէնց ադպէս էլ շարունակուի։ Երանի բոլոր դպրոցներն ու բոլոր հաստատութիւններն էլ այդպէս լինեն։

Լաւ մնացէք։

Friday, September 9, 2011

ԲԱՑԱՍԱԿԱՆ ԼԻՑՔ

Երեկոյեան աշխատանքից տուն եմ գնացել։ Ընթրում ենք եւ միաժամանակ հեռուստացոյցով դիտում լուրերը։

Լուր առաջին։ Արարատի մարզում մայրը խեղդամահ է արել իր երկու զաւակներին։

Լուր երկրորդ։ Այսինչ զօրամասում զինւորը սպանուել է իր զինակցի արձակած գնդակներից։

Լուր երրորդ։ Ասկերանի զօրամասում զինւորին հասցրել են խելագարութեան։

Չեմ կարողանում շարունակել։ Այսքան բացասական լիցք։

Եւ այս լիցքը ոչ միայն երեկոյեան լուրերը լսելիս, այլեւ հէնց առաւօտուանից, երբ հանդիպում ես հարեւանիդ կամ ընկերոջդ ու տեղեկանում, որ այսինչն իր խանութն է փակել, միւսը գաղթել է, երրորդ սպանուել զօրամասում, չորրորդին քցել են, հինգերորդը հացի փող չունի, իսկ քեզ էլ քցում է օրինակ գազի ընկերութիւնը...

Գոնէ բանակը լաւ վիճակում լինէր։

Պինդ մնացէք։