tag:blogger.com,1999:blog-91407402747028138312012-02-10T13:18:46.745+04:00(ԱՆՁՆԱԿԱՆ ՅՈՒՇԵՐ, ՏՊԱՒՈՐՈՒԹԻՒՆՆԵՐ, ՄՏՔԵՐ)Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.comBlogger5081100tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-78150444967891069282012-02-10T13:18:00.002+04:002012-02-10T13:18:46.751+04:00Հաճոյք նաեւ&nbsp;նշանակում է&nbsp;մինչեւ ծնկներդ խրուած ձեան մէջ&nbsp;կանգնել երկնքից տեղացող ծանր ձեան տակ եւ Երեւանի փողոցներում պուլպուլակներից ջուր խմել...<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-7815044496789106928?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-14120651347132857932012-02-04T16:56:00.000+04:002012-02-04T16:56:08.587+04:00Խմիչքներն էլ են պատրաստւում տօնին... <div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-CD7nunqGuGI/Ty0p5OGt9GI/AAAAAAAAApI/oNfdU6y-elo/s1600/DSC01933.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" sda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-CD7nunqGuGI/Ty0p5OGt9GI/AAAAAAAAApI/oNfdU6y-elo/s320/DSC01933.JPG" width="320" /></a></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Մեր տան բակում...Մի քանի աստիճան զրոյից ցած...Երեւան...Հայաստան...</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ZgPCoedO9Rs/Ty0pp4aCtOI/AAAAAAAAApA/UUvBfvnuL2w/s1600/DSC01931.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" sda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-ZgPCoedO9Rs/Ty0pp4aCtOI/AAAAAAAAApA/UUvBfvnuL2w/s320/DSC01931.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;">Լաւ մնացէք...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-1412065134713285793?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-53520565966114279542012-01-26T14:45:00.001+04:002012-01-26T14:45:51.637+04:00"A Seperation" կամ "Նադեռի բաժանուելը Սիմինից" ֆիլմը յաղթեց Golden Globe-ի 2012 թուականի օտարալեզու ֆիլմերի բաժնում եւ այժմ ներկայացուած է Օսկարի երկու մրցանակի։<br /><br />Բեմադրիչն է Ասղար է Ֆարհադին։<br /><br />Այն Իրանի արտադրութիւն է ։<br /><br />Իմ կարծիքով վերջին երկու տասնամեակներում իրանական ֆիլմերը նոր որակ են ձեռք բերել թէ խաղարկութեան եւ թէ յատկապէս բովանդակութեան առումով։ Եւ խնդիրն այս պարագային ամենեւին մրցանակ շահելն ու դա որպէս չափանիշ ընդունելը չէ։ Այլ ուղղակի հէնց իրենք՝ ֆիլմերը, որոնք արծարծում են ընկերային եւ համամարդկային խնդիրներ, բնականաբար գեղեցիկ ներկայացմամբ։<br /><br />"Նադեռի բաժանուելը Սիմինից" ֆիլմն էլ դրանց շարքում է։ Յամենայնդէպս կան նաեւ լուրջ քննադատութիւններ կապուած այս ֆիլմի հետ։ <br /><br />Իմ կարծիքով,&nbsp;որպէս հետաքրքրուողի եւ ոչ արհեստավարժի, ֆիլմը կէսերից յետոյ&nbsp;սկսում է դանդաղել եւ կորցնում իր հրապոյրը։<br />Եւ անկախ այն բանից, որ ինչ է&nbsp;"Գոլդըն&nbsp;Գլոբը"&nbsp; կամ "Օսկարը" եւ ինչ չափանիշներով են ֆիլմերը այդ մրցանակաբաշխութիւնների ժամանակ արժանանում մրցանակի այն կարծիքի եմ, որ դրանից աւելի լաւ ֆիլմեր էլ կան։<br /><br />Չեմ ուզում անպայման քաղաքական ենթատեքստ տեսնել մրցանակ&nbsp;շահելու մէջ,&nbsp;որովհետեւ&nbsp;ֆիլմը իրօք արժանի է դիտման, սակայն այն կարծիքին չեմ, որ այն բացառիկ&nbsp;ֆիլմ է։<br /><br />Ֆիլմի մասին կարող էք յաւելեալ տեղեկութիւններ ձեռք բերել <a href="http://www.imdb.com/title/tt1832382/">այս </a>կայքէջում։<br /><br />Խորհուրդ կը տամ դիտել։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-5352056596611427954?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-81601789340247691172012-01-09T15:13:00.000+04:002012-01-09T15:13:23.803+04:00Շնորհաւոր Ամանոր եւ Սբ. Ծնունդ։<br /><br />Թող 2012-ը լինի խաղաղութեան եւ յաջողութիւնների տարի։<br /><br />Չարը պակսի ու բարին շատանայ։<br /><br />Առողջութեան լաւագոյն ցանկութիւններով։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-8160178934024769117?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-18070435593413027182011-12-20T16:05:00.000+04:002011-12-20T16:05:37.788+04:00Վեց տարեկան տղայիս հետ քայլում ենք փողոցով։ Տղաս հարցնում է.-<br /><br />.- Պապա ինչու՞&nbsp;են մեր տունը միայն իրանահայերը հիւր գալիս։<br /><br />Անակնկալի եմ գալիս։ Հետաքրքիր հարց է։ Գնդակը քցում է իր դաշտը։<br /><br />.- Դու ի՞նչ ես մտածում, ո՞րն է պատճառը։<br /><br />.- Ես գիտեմ։ Որովհետեւ մամեն ու դու իրանահայ էք։<br /><br />.- Իսկ դու՞։<br /><br />.- Ես հայ եմ...<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-1807043559341302718?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-32135867305672685652011-11-29T13:01:00.003+04:002011-11-29T13:27:47.580+04:00Անցեալ շաբաթ օրը պատահմամբ մի գիրք ընկաւ ձեռքս, որը պատճառ դարձաւ բան ու գործս թողնեմ ու&nbsp;սկսեմ այդ&nbsp;գիրքը կարդամ։&nbsp;Անունն է "Assholism"։<br /><br />Թէ "Assholism"-ը&nbsp; ինչ պիտի թարգմանել հայերէն՝ չգիտեմ։ Մի տեղ հանդիպեցի "բթամտութիւն" բառին, բայց կարծում եմ բթամտութիւնը ճիշտ ու դիպուկ թարգմանութիւնը չէ։<br /><br />Իսկ&nbsp;ինչու՞ այդպէս մեծ հետաքրքրութեամբ սկսեցի գիրքը կարդալ։ Որովհետեւ հէնց առաջին իսկ էջերից տեսայ թէ գեղեցիկ եւ գիտական&nbsp;կերպով է բնորոշում&nbsp;այդ տեսակի&nbsp;մարդկանց եւ խորհուրդներ տալիս ինչպէս բուժել նրանց։&nbsp; <br /><br />Գրողն է Խաւիէր Կրեմենտը (Xavier Crement)։ Ծաւալը 170 էջ։<br /><br />Ենթավերնագիրն է՝ (Գործնական ուղեցոյց ճանաչելու եւ բուժելու մարդկութեան պատմութեան ամենավտանգաւոր հիւանդութիւնը)։<br /><br />Մի խօսքով խորհուրդ կը տամ կարդալ։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-3213586730567268565?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-17088259067917023492011-11-21T17:09:00.000+04:002011-11-21T17:09:53.795+04:00<a href="http://www.sobesednik.am/am/social/1450-2011-11-20-17-07-01">Այստեղ</a> կարող էք կարդալ "Հայաստանի զրուցակից" կայքէջ-թերթին տուած հարցազրոյցս՝ Հայաստան-Սփիւռք փոխյարաբերութիւնների եւ Հայաստանում հաստատուած սփիւռքահայերի խնդիրների մասին։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-1708825906791702349?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-29381183522639206332011-11-07T17:08:00.000+04:002011-11-07T17:08:55.366+04:00Սա էլ "ՀԵՏՔ"-ում Նոյեմբերի 4-ին հրատարակուած յօդուածս ամբողջութեամբ.-<br /><br />Արտագաղթի ու ներգաղթի հետ կապուած հետաքրքիր հակասութիւն է նկատելի ոչ միայն Հայաստանի պետական քաղաքականութեան եւ առկայ իրավիճակի միջեւ, այլ հէնց պետական քաղաքականութեան ներսում իսկ։<br /><br /><br />Մէկ կողմից հայկական եւ միջազգային կազմակերպութիւնները, զանգուածային լրատուամիջոցները, եւ վերջերս նաեւ պետական մարմիններն ու պատասխանատուները, ընդհուպ մինչեւ Հանրապետութեան Նախագահը, ահազանգում են Հայաստանից արտագաղթի մասին, հրապարակում են վիճակագրական տուեալներ, կազմակերպում են քննարկումներ եւ միւս կողմից, այս անգամ միայն պետական որոշ մարմիններ ու պատասխանատուներ, սփիւռքահայերին հրաւիրում են Հայաստան՝ կայք հաստատելու եւ աշխատանք սկսելու։ Այսինքն փորձում են ներգաղթ կազմակերպել։ <br /><br />Թւում է արտագաղթին դէմ են գնում ներգաղթով։ Այնպիսի տպաւորութիւն ունեմ, որ պետական մարմինները չկարողանալով Հայաստանից արտագաղթի առաջն առնել, փորձում են սփիւռքահայերին տեսակ տեսակ հրաւէրներ ուղղելով եւ ներգաղթ կազմակերպելով` արագաղթողների տեղը լցնել։<br /><br />Արտագաղթողների թուի մասին էլ հակասական տուեալներ կան, սակայն զաւեշտալին այն է, որ նոյնիսկ ամենափոքր թուերն էլ ողբերգութեան խորութիւնից բան չեն պակսեցնում։ Օրինակ մի հանդիպման ժամանակ, երբ քննարկւում էր արտագաղթի հարցը, ասուեց որ 2010 թուականին Հայաստանից արտագաղթել է հարիւրից հարիւր քսան հազար մարդ։ Քննարկման մասնակիցներից ոմանք պոռթկացին եւ մէկն ասաց, որ դա սուտ տեղեկութիւն է, որ 2010 թուականին Հայաստանից արտագաղթել է ընդամէնը քառասուն հազար հոգի։ <br /><br />Եթէ ընդունենք պետական պաշտօնական վիճակագրական տուեալներն առ այն, որ Հայաստանի բնակչութեան թիւը 3200000 հոգի է, ապա թուաբանական ամենատարրական հաշուարկով ընդամէնը մէկ տարում Հայաստանից արտագաղթել է բնակչութեան 1.28 տոկոսը։ Ընդամէնը բառի օգտագործումն ու շեշտադրումը ճիշտ է այս պարագային եւ ոչ նախորդ։ Ընդամէնը մէկ տարում երկրի բնակչութեան 1.28 տոկոսը արտագաղթել է։ Իսկ 2011 թուականի համար հիմք պիտի ընդունել ոչ թէ 3200000-ը, այլեւ 3160000-ը, եթէ ի հարկէ 2010 թուականին արտագաղթել է 40000 հոգի։ Եւ այս համատեքստում անհասկանալի է մնում փոքր թուեր ներկայացնող կամ փոքր թուերին հաւատացող մարդկանց հիմնաւորումը։ <br /><br />Երկրի բնակչութեան նոյնիսկ 1.28 տոկոսի արտագաղթը ընդամէնը մէկ տարում ողբերգութիւն է եւ այն խնդրի էութիւնից բան չի փոխում։ <br /><br />Վերադառնանք ներգաղթին։ Նախ կասկածում եմ, որ վերանկախացման քսան տարիների ընթացքում 40000 սփիւռքահայ ներգաղթած լինի Հայաստան։ Ամենաշատը եկել են իրանահայերը, որոնք ամենալաւ դէպքում մի քանի հազարից չեն անցնի։ Այսինքն այլ խօսքով քսան տարուայ ընթացքում եկածների թիւը համեմատելի չէ մէկ տարուայ ընթացքում գնացածների թուի հետ (ներգաղթածների թուի կապակցութեամբ պաշտօնական տուեալներ ցաւօք չեմ կարողացել գտնել)։<br /><br />Երկրորդ եւ աւելի կարեւորը հետեւեալն է, որն ի դէպ նորութիւն չէ եւ կրկնութիւնն է կրկնութեանց։ Մարդիկ ինչու՞ են գնում։ Ինչու՞ է Հայաստանում ծնուած, մանկապարտէզ ու դպրոց գնացած, բակում խաղացած, ընկերներ ու ընկերուհիներ ունեցած, ծեծած ու ծեծուած, հարազատ ու բարեկամ ունեցած, սիրահարուած, հարազատների ու բարեկամների շիրիմ ունեցած մարդը, որոշում լքել Հայաստանը։ Ինչու՞։ Եթէ պետական այրերը չեն տալիս այս ինչու՞-ի պատասխանը եւ մանաւանդ ելքեր չեն խորհում այդ ինչու՞-ի պատասխանը վերացնելու կապակցութեամբ, մենք ոչ միայն չենք ունենայ զգալի ներգաղթ, այլեւ կը շարունակուի արտագաղթը։ Իսկ պետական այրերին դժուար կը լինի սփիւռքահայերին համոզել, որ իրենք անկեղծ են իրենց հրաւէրների մէջ։<br /><br />Հայաստանում գենոֆոնդի պահպանումը ազգային անվտանգութեան խնդիր է։ Հայաստանի պետական այրերի առաջնահերթ խնդիրներից մէկը պիտի լինի արտագաղթի կասեցումը, այսինքն հային Հայաստանում պահելը։ Սփիւռքհայերին Հայաստան տեղափոխելը, այսինքն ներգաղթ իրականացնելը, ըստ իս, առաջնահերթ խնդիր չէ։ Իսկ եթէ նոյնիսկ պետութիւնն իր առջեւ խնդիր է դրել հայրենադարձութիւն կազմակերպել, ներկայ պայմաններում եւ առկայ իրավիճակում, դա ընդամէնը կը մնայ լոզունգի ու բաղձանքի սահմաններում, որը դրական ոչ մի բան չի բերի Հայաստանին։<br /><br />Առաջնահերթ խնդիրը Հայաստանում ապրող հային Հայաստանում պահելն ու նրա համար արժանավայել կեանքի պայմաններ ստեղծելն է։<br /><br />Այդ դէպքում մնացածներն առանց հրաւէրի էլ կը գան։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-2938118352263920633?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-10467156702008947082011-11-04T16:13:00.000+04:002011-11-04T16:13:42.542+04:00"ՀԵՏՔ"-ում այսօր հրատարակուած "Մնացածներն առանց հրաւէրի էլ կը գան" վերնագրով յօդուածս կարող էք կարդալ <a href="http://hetq.am/arm/opinion/6148/mnacatsnern-aranc-hra%D6%82eri-el-ky-gan.html">այստեղ</a>։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-1046715670200894708?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-4123732202503834962011-11-02T16:59:00.000+04:002011-11-02T16:59:58.544+04:00Անձնական գործի բերումով պիտի հանդիպէի հիմնարկութիւններից մէկի պաշտօնեաներից մէկին։ Զանգեցի։ Պայմանաւորուեցինք առաւօտեան հանդիպել։&nbsp;Հեռախօսազրոյցի ընթացքում պաշտօնեան հարցրեց.- <br /><br />.- Սարգիս ինչո՞վ պիտի գաս։<br />.- Մետրոյով։ <br />.- Լաւ էլի Սարգիս ջան, ապէր, դու մետրօ նստող տղա՞յ ես։<br /><br />Մի պահ անակնկալի եկայ չհասկանալով թէ հարցի իմաստը եւ&nbsp;թէ&nbsp;իմ տալիք պատասխանը։<br /><br />Մեր հանդիպումը եւ հանդիպման նիւթը&nbsp;ի՞նչ կապ ունի այն բանի հետ թէ&nbsp;ես ինչով եմ գնալու տուեալ հիմնարկութիւն։ Ովքե՞ր են մետրօ նստող տղաները։ Ես ինչու՞ պիտի մետրօ&nbsp;չնստեմ։<br /><br />Մի քիչ մտածեցի եւ հասկացայ։<br />Կարծում եմ ամէն ինչ պարզ է։<br /><br />Լաւ մնացէք։&nbsp;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-412373220250383496?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-76096908101984778232011-10-25T11:57:00.002+05:002011-10-25T12:00:24.030+05:00Սա էլ "ՀԵՏՔ"-ում Հոկտեմբերի 20-ին հրատարակուած յօդուածս ամբողջութեամբ.-<br /><br />Յաճախ եմ առիթ ունենում վերանկախացումից յետոյ Հայաստանում կայք հաստատած սփիւռքահայ ընկերներիս հետ քննարկելու Հայաստանի, եւ որպէս ծնունդով իրանահայեր, նաեւ Իրանի հայ համայնքի ու Սփիւռքի խնդիրները։<br /><br />Եւ խօսակցութիւնը ինչի մասին էլ լինի կամայ-ակամայ յաճախ այն հասնում է գաղթին, արտագաղթին ու ներգաղթին։ Այսինչը գնաց Ամերիկա, այնինչը Հայաստան է եկել, միւսը մտածում է ինչ անել՝ մնալ թէ գնալ։<br /><br />Թէեւ վիճակագրական տուեալներ չունեմ (կամ աւելի ճիշտ փնտրել ու չեմ գտել) բայց կարծում եմ անվիճելի է, որ վերանկախացումից յետոյ արտերկրի հայ համայնքների համեմատութեամբ աւելի շատ իրանահայեր են Հայաստանում կայք հաստատել, քան այլ համայնքների անդամներ։ <br /><br />Եւ այս բազմաթիւ իրանահայերի մէջ (եւ չեմ կասկածում Սփիւռքի այլ համայնքներից Հայաստանում հաստատուած հայերի մէջ) քիչ չեն ուսուցիչները, համայնքային կեանքում պատասխանատւութիւն ունեցած անձինք, կառավարիչները (manager), մանկավարժները, արուեստի գործիչները եւ այլք։ <br /><br />"Սփիւռքի ներուժը պիտի օգտագործել"։ Լսում ենք այս նախադասութիւնն ու ընկերական շրջանակում ինքներս մեզ հարց տալիս՝ Հայաստանում կայք հաստատած սփիւռքահայերի ներուժի քանի՞ տոկոսն է օգտագործում Հայաստանը։ Ի՞նչ է լինում եւ ինչի՞ն է ծառայում այս մարդկանց գիտելիքը, փորձառութիւնը, կարողութիւնները։ <br /><br />Հարցը այլ կերպ ձեւակերպեմ։ Հայաստան ներգաղթած սփիւռքահայերը ինչո՞վ են օգտակար լինում հայրենիքին։ Պատասխան՝ նիւթապէս, եթէ ի հարկէ իրենց հետ բերում են որոշակի գումար ասենք բնակարան գնելու կամ մի ինչ որ աշխատանք (buisness) սկսելու համար եւ քանակապէս, այսինքն աւելացնելով Հայաստանի բնակչութեան թիւը։ Ուրի՞շ։ <br /><br />Ազգային կեանքով ապրող ու մտահոգ այս մարդկանցից շատերի մօտ նկատում եմ հիասթափութեան հասնող փնտրտուք։ “Արդե՞օք մեր համայնքներում աւելի շատ օգտակար չէինք հայութեան,” հարց են տալիս նրանք իրենք իրենց։ Եւ այդ փնտրտուքի մէջ, երբ մանաւանդ անընդհատ խօսւում է Սփիւռքի վերակազմակերպման մասին, այդ հարցադրումը աւելի է շեշտ ստանում։<br /><br />Նայում եմ պետական համակարգին՝ Կրթութեան ու գիտութեան նախարարութիւնից սկսած մինչեւ Սփիւռքի նախարարութիւն, Մշակոյթի նախարարութիւն, Գիւղատնտեսութեան նախարարութիւն, միւս նախարարութիւնները, Ազգային Ժողով, Քաղաքապետարան, նոյնիսկ տեղական ինքնակառավարման մարմիններ եւ չեմ գտնում Հայաստանում կայք հաստատած սփիւռքահայեր, որոնք ներգրաւուած են այդ համակարգերում։ <br /><br />Կրկնում եմ խօսքս այն մարդկանց մասին է, ովքեր կարող են տուեալ ոլորտներում օգտակար լինել, սակայն ցաւօք ներգրաւուած չեն (եթէ կան, ապա մատահաշիւ)։ Ի հարկէ չհաշուած այն մեծահարուստ գործարարները, որոնք նշանակւում են այս կամ այն պաշտօնեայի խորհրդական առանց ընտանեօք Հայաստանում կայք հաստատած լինելու կամ առնուազն Սփիւռքի համայնքային կեանքում ներդրում ունեցած լինելու պայմաններում։ Հաւանաբար այդ մեծահարուստ գործարարների բարեգործութիւնները լրացնում են այդ բացերը։ <br /><br />Հարցը արժանի է քննարկման երկու առումով։ Առաջին, որ իրօք կարելի է օգտագործել բանատեղեակ մարդկանց գիտելիքն ու փորձառութիւնը պետական համակարգում եւ երկրորդ՝ Հայաստան-Սփիւռք փոխ-գործակցութեան տեսանկիւնից։<br /><br />Հայաստանում կայք հաստատած սփիւռքահայերի կազմակերպումն ու նրանց ներուժի ճիշտ օգտագործումը կարող է օրինակներից մէկը լինել Հայաստան-Սփիւռք փոխգործակցութեան, որն իր հերթին ի շարս այլ բաների, կարող է նպաստել աւելի կազմակերպուած ներգաղթ իրականացնելու գործին։<br /><br />Խօսքը բացարձակապէս այս կամ այն նախարարութեան կողմից սփիւռքահայերի հետ մէկ-երկու հանդիպում կազմակերպելու եւ նրանց տեսակէտներն ու ցաւերը լսելու մասին չէ։ Խօսքը պետական համակարգում նրանց ներգրաւուածութեան մասին է։ <br /><br />Ո՞վ կամ ո՞ր մարմինն է հետաքրքրուած կամ պատասխանատու Հայաստանում կայք հաստատած սփիւռքահայերի ճակատագրով ու նրանց ներուժի օգտագործմամբ։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-7609690810198477823?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-61697104085563329902011-10-20T17:19:00.000+05:002011-10-20T17:19:28.130+05:00"ՀԵՏՔ"-ում այսօր հրատարակուած "Հայրենադարձ սփիւռքահայերի ներուժը" վերնագրով յօդուածս կարող էք կարդալ <a href="http://hetq.am/arm/news/5584/">այստեղ</a>։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-6169710408556332990?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-36070330248219498342011-10-07T16:32:00.000+05:002011-10-07T17:11:06.134+05:00Մնա՞լ Facebook-ի մէջ թէ՞ դուրս գալ Facebook-ից։<br /><br />Այս հարցի մասին մտածում եմ արդէն որոշ ժամանակ։<br /><br />Այն որ Facebook-ը լայն հնարաւորութիւններ է ընձեռում տեղեկանալու ընկերներիդ, ծանօթներիդ, ինչպէս նաեւ շրջապատիդ եւ աշխարհի մասին, անվիճելի է։<br /><br />Բայց այն որ Facebook-ում,&nbsp;քո կամքից անկախ,&nbsp;դրւում են քո լուսանկարները կամ&nbsp;գրւում են տեղեկութիւններ քո մասին,&nbsp;որոնք տարբեր պատճառներով, օրինակ որովհետեւ&nbsp; վերաբերում են քո անձնական կեանքին, ու&nbsp;պէտք չէ յայտնուեն կամ դու չես ուզում որ յայտնուեն Facebook-ում, դա էլ անվիճելի է։<br /><br />Բերեմ մի երկու օրինակ։<br /><br />Արտերկրից Հայաստան ժամանած մի քանի երիտասարդների հետ հանդիպում ունէի։ Հանդիպման ընթացքում երիտասարդներից մէկը իր բջջային հեռախօսով նկարեց մեզ։ Հանդիպումն աւարտուեց։ Տուն գնացի։ Միացրի համակարգիչս ու բացեցի Facebook-ը։ Ի՞նչ տեսնեմ։ Հանդիպման նկարը տեղադրուած է Facebook-ում։ Հանդիպման աւարտից մինչեւ իմ տուն հասնելն ու Facebook մտնելը տեւել էր մէկ ժամից աւելի պակաս։ <br /><br />Ուրախացայ, որովհետեւ տեսայ թէ արդի միջոցները ինչ հնարաւորութիւններ են ընձեռում հանրութեան հետ արագ կապ հաստատելու տեսանկիւնից։<br /><br />Մտահոգուեցի, որովհետեւ ենթադրենք ես համաձայն չէի, որ&nbsp;այդ հանդիպման&nbsp;իմ նկարը տեղադրուէր Facebook-ում։ Բայց այն արդէն տեղադրուած է։<br /><br />Ընկերներով գնում էք քաղաքից դուրս հանգստանալու։ Նստում էք մի ծառի տակ։ Ուտում, խմում էք։ 10 րոպէ ձեր&nbsp;աչքերդ փակում էք՝ քնելու։ Նկարդ յայտնւում է Facebook-ում։ Եւ աշխարհը տեղեկանում է, որ դու այնինչ ծառի տակ քնել ես։ Բայց ո՞վ ձեզ հարցրեց, որ այդ նկարը տեղադրեմ Facebook-ում&nbsp;թէ ոչ։ Ու՞մ կամ քնիսի՞ օձիքը բռնել։<br /><br />Facebook-ը լա՞ւ բան է թէ՞ վատ բան։<br />Մնա՞լ Facebook-ի մէջ թէ՞ դուրս գալ։<br /><br />Մտածում եմ։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-3607033024821949834?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-65936045937035333592011-10-03T10:53:00.000+05:002011-10-03T10:53:30.169+05:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-0PeZeQe7eT8/TolNlj9C-MI/AAAAAAAAAno/XRXv2Sy4R4Y/s1600/DSC01279.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" kca="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-0PeZeQe7eT8/TolNlj9C-MI/AAAAAAAAAno/XRXv2Sy4R4Y/s320/DSC01279.JPG" width="320" /></a></div>Արագածի լճի ճանապարհին, Օգոստոս 2011 թ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-6593604593703533359?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-24805316439287337402011-09-22T15:49:00.000+05:002011-09-22T16:13:33.801+05:00Հայաստանահայերը Սփիւռքահայերին "հարիֆ" են ասում։ "Հարիֆ" նշանակում է անճար, անլեզու-բերան, պարզամիտ։<br /><br />Իսկ Իրանահայերին էլ ասում են "քծիպ"։ "Քծիպ" նշանակում է ժլատ, փող չծախսող։<br /><br />Արդ, եթէ ձեր Հայաստանահայ ընկերը կամ&nbsp;ծանօթը կամ&nbsp;հարեւանը դիմում է ձեզ եւ երեք հարիւր դոլար փող է պարտք ուզում, հարց է առաջանում` ի՞նչ պիտի լինի Իրանահայի կեցուածքը։ <br /><br />Եթէ պարտք տայ կասեն "հարիֆ" է։<br />Եթէ պարտք չտայ կասեն "քծիպ" է։<br /><br />Ասէք խնդրեմ՝ ի՞նչ անել։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-2480531643928733740?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-20218811648621760962011-09-19T10:53:00.000+05:002011-09-19T10:53:42.131+05:00Եթէ ձեր տան շինարարութեան աւարտին մնում է մօտ 40 օր&nbsp;եւ դուք քար էք պատուէր տալիս աստիճանների համար, որը տեղադրելուց յետոյ&nbsp;պիտի կատարուի եւս&nbsp;երկու գործողութիւն եւ&nbsp;տունը պատրաստ է&nbsp;եւ ձեզ պատասխանում են, որ&nbsp;քարը ձեզ յանձնելու են 10 օրից եւ չեն յանձնում ներկայ դրութեամբ 40 օր (եւ յայտնի էլ չի երբ են յանձնելու, շատ պարզ պատճառով, որովհետեւ վզները հաստ է), ուստի ձախողում են մնացած գործողութիւնները, այսինքն տան շինարարութիւնը չի աւարտւում...<br /><br />Եւ եթէ հէնց այդ օրերին&nbsp;առաւօտեան քնից արթնանում էք աշխատանքի գնալու համար եւ մահճակալից իջնելիս մէկ էլ ձեր մարմնի ձախ կողմում ունենում էք սարսափելի ցաւեր, սրտխառնուք, ջերմութիւն, քրտինք եւ հազիւ ձեզ հասցնում են հիւանդանոց եւ պարզւում է, որ երիկամի քար էք անցկացնում...<br /><br />Եւ եթէ այդ ընթացքում դուք պիտի յանձնէք այն բնակարանը, որտեղ&nbsp; ապրում էք վարձով։ Այլ խօսքով պարտաւոր էք&nbsp;երիկամի քար անցկացնելու պայմաններում&nbsp;տնափոխուել եւ գնալ&nbsp;ապրել&nbsp;կիսաւարտ շինութեան մէջ...<br /><br />Եւ եթէ ձեր նոր կիսաւարտ տունը մաքրելիս մէկ էլ ձեր փոշեկուլից ծուխ է բարձրանում, այլ խօսքով այն փչանում է...<br /><br />Եւ եթէ ընտանիքով մեքենայով փողոցում գնում էք տան գործերի հետեւից ու մէկ էլ՝ մեքենան&nbsp;երրորդ գծի վրայ&nbsp;ընթացքի մէջ՝ թըլփ-թըլփ ու&nbsp;կանգնում է, այլ խօսքով&nbsp;փչանում է...<br /><br />Շարունակե՞մ։<br /><br />Դուք այս ամբողջն ինչի՞ն էք վերագրելու.-<br /><br />ա.- Պատահականութեան։<br /><br />բ.- Չար մարդկանց աչքին։<br /><br />գ.- Ծուռը բախտին։<br /><br />դ.- Խելապտոյտ յաջողութիւնների մեկնարկին։<br /><br />Պինդ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-2021881164862176096?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-65841203759473993922011-09-10T14:45:00.002+05:002011-09-10T14:45:00.696+05:00Տղաս այս տարի գնում է առաջին դասարան։<br />Նրան ուղարկում եմ թիւ 78 դպրոցը՝ Բաղրամեան փողոցի վրայ։<br /><br />Սեպտեմբերի 1-ին&nbsp;դպրոցական տարեմուտի առաջին օրը&nbsp;ծնողներին ըստ աւանդութեան թոյլ տուեցին այցելել դասարան։ Գնացինք, տեսանք, շնորհաւորեցինք, դուրս եկանք։<br /><br />Պարզուեց, որ ծնողներից մէկը ուսուցչուհուն ասել է, որ սեղան աթոռները գորշ գոյնի են ու&nbsp;առաջին դասարանցու համար յարմար չեն, աշխոյժ&nbsp;գոյներ&nbsp;չեն։<br /><br />Երկրորդ օրը նոյն բանն ասել է մէկ այլ ծնող եւ նաեւ իմ կինը։<br /><br />Իրականում սեղան-աթոռները փայտէ հին սեղան-աթոռներ էին։<br /><br />Սեպտեմբերի 8-ին փոխել են դասարանի սեղան-աթոռները եւ բերել նոր բաց կանաչ գոյնի գեղեցիկ սեղան-աթոռներ։<br /><br />Տեսայ ու զարմացայ։ Այդքան արագ արձագանքել մի քանի ծնողի պահանջի, իսկապէս ուրախալի է։<br /><br />Պատահմա՞մբ է ստացուել, նախապէս ծրագրուա՞ծ է եղել թէ՞ այս դպրոցի աշխատելաոճն է&nbsp;այդպիսին , ներկայիս չեմ կարող ասել։ Միայն կարող եմ նշել, որ երեւոյթը դրական է&nbsp;ու ուրախալի։<br /><br />Երանի հէնց ադպէս էլ շարունակուի։ Երանի բոլոր դպրոցներն ու բոլոր հաստատութիւններն էլ այդպէս լինեն։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-6584120375947399392?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-67467231455231356912011-09-09T10:36:00.000+05:002011-09-09T10:36:40.769+05:00Երեկոյեան աշխատանքից տուն եմ գնացել։ Ընթրում ենք եւ միաժամանակ հեռուստացոյցով դիտում լուրերը։<br /><br /><a href="http://news.am/arm/news/73473.html">Լուր առաջին</a>։ Արարատի մարզում մայրը խեղդամահ է արել իր երկու զաւակներին։<br /><br /><a href="http://7or.am/archives/71767">Լուր երկրորդ</a>։ Այսինչ զօրամասում զինւորը սպանուել է իր&nbsp;զինակցի արձակած&nbsp;գնդակներից։ <br /><br /><a href="http://www.1in.am/arm/armenia_society_32683.html">Լուր երրորդ</a>։ Ասկերանի զօրամասում զինւորին հասցրել են խելագարութեան։<br /><br />Չեմ կարողանում շարունակել։ Այսքան բացասական լիցք։<br /><br />Եւ այս լիցքը ոչ միայն երեկոյեան լուրերը լսելիս, այլեւ հէնց առաւօտուանից, երբ հանդիպում ես հարեւանիդ կամ ընկերոջդ ու տեղեկանում, որ այսինչն իր խանութն է փակել, միւսը գաղթել է, երրորդ սպանուել զօրամասում, չորրորդին քցել են, հինգերորդը հացի փող չունի,&nbsp;իսկ քեզ էլ քցում է օրինակ գազի ընկերութիւնը...<br /><br />Գոնէ բանակը լաւ վիճակում լինէր։<br /><br />Պինդ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-6746723145523135691?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-14325864051670520172011-08-27T11:56:00.000+05:002011-08-27T11:56:20.997+05:002010 թուականի Նոյեմբեր ամսին&nbsp;կնոջս խնդրեցի գնայ&nbsp;գազի ընկերութիւն եւ դիմում կատարի մեր տան գազի խողովակների փոփոխութեան եւ նոր նախագիծ ստանալու համար։ Գնաց։ Վճարեց 25000 դրամ, որի դիմաց ստացական չտուեցին։ Եկան փոփոխութիւններ կատարեցին։ Նախագիծ չտուեցին։&nbsp;Մենք էլ չպահանջեցինք մտածելով, որ շինարարութիւնը կաւարտուի կը գնանք կը վերցնենք, մանաւանդ որ գազի հաշուիչն էլ փակել են (պլոմբ) եւ դրա անհրաժեշտութիւնը այս պահին չկայ։<br /><br />Շինարարութիւնն աւարտւում է։ Կրկին փոփոխութեան անհրաժեշտութիւն կայ։ Կինս կրկին դիմեց գազի ընկերութիւն։ Ասացին, որ պիտի վճարէք 6000 դրամ հրշէջ անվտանգութեան համար, 12000 դրամ նախագծի եւ 15000 դրամ արհեստաւորի, որ գայ ու փոփոխութիւն կատարի։ <br /><br />Կինս բացատրել է,&nbsp;որ այդ գումարները արդէն Նոյեմբեր ամսին վճարել ենք։ Պահանջել են&nbsp;ստացական։ "Չէք տուել" եղել է&nbsp;պատասխանը։ Ասել են&nbsp;"Չի լինի։ Եթէ ստացական չունէք, չի լինի, պիտի կրկին վճարէք"։<br /><br />Գնացի գազի ընկերութիւն։ Հանդիպեցի պատկան պաշտօնեային եւ ասացի&nbsp;նոր փոփոխութիւն չենք ուզում տալ, մեզ տուէք մեր նախագիծը։ "Չկայ։ Պիտի վճարէք"։ Այսինքն մենք նոյն բանի համար երկու անգամ պիտի վճարենք։<br /><br />Կրկին վճարեցիքն եւ զաւեշտականն այն է, որ կրկին ստացական չեն տալիս։ Պահանջում եմ ստացական։ Ասում են "Մեզ մօտ ստացական չկայ։ Եթէ ուզում էք պիտի գնաք կենտրոնական գրասենեակ եւ այնտեղ մուծում կատարէք, նրանք ձեզ չէք կը տան"։<br /><br />Այլ խօսքով ամբողջ մի թաղամաս սպասարկող գազի ընկերութեան մասնաճիւղը ստացական չունի ու չի տալիս։ Դրա համար պիտի գնալ կենտրոն։ Իսկ հետաքրքիրն այն է, որ պաշտօնեան էլ բացատրում է, որ դրա կարիքը չկայ։ Դուք վճարում էք եւ մենք ձեզ տալիս ենք նախագիծը։ Իսկ թէ ինչու նոյն բանի համար երկու անգամ պիտի վճարել` բացատրութիւն չկայ։ "Ախր այդ գումարը ում էք տուել, գոնէ անունը յիշում էք։ Դէ Հայաստան է էլի, չգիտէք"։ Սրանք են պատասխանները։ <br /><br />Նշանակում է, որ որեւէ&nbsp;հաստատութեան հետ գործ ունենալու ժամանակ&nbsp;պիտի պաշտօնեայից պահանջել անձնագիրը, տան հասցէն, ինչ կրթութիւն ունի, որտեղ է աւարտել կամ աւարտել&nbsp;է թէ չի աւարտել&nbsp;&nbsp;եւ այլն, եւ ոչ թէ պաշտօնապէս մուծում կատարել դրամատանը։ Այսինքն յարաբերութիւնը ոչ թէ սպառող-ընկերութիւն յարաբերութիւն է, այլեւ սպառող եւ մի ինչ որ պաշտօնեայ, որ վաղը կարող է չլինել կամ լինի ու մոռանայ, որ դուք իրեն գումար էք տուել։<br /><br />Եւ տրամաբանութիւնն էլ այնքան հզօր է, որ մարդ գլուխ է խոնարհում "Դէ Հայաստան է էլի, չգիտէք"։<br /><br />Պինդ մնացէք։<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-1432586405167052017?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-78118006098684018102011-08-23T10:44:00.001+05:002011-08-23T10:46:45.134+05:00Երեւանում էին կնոջս եւ իմ բարեկամները՝ մօրաքրոջ&nbsp;տղայ, հօրաքրոջ&nbsp;թոռ եւ այլն։<br /><br />Մի գիշեր բոլորին հրաւիրեցի մեր տուն։ Հաւաքոյթը&nbsp;խորհրդանշաբար&nbsp;կոչեցի Cousin&nbsp;Party։&nbsp;Բարեկամների հետ եկել էին նաեւ նրանց ընկերները։ 12 հոգի։ Բոլորն էլ երիտասարդ։ Ոմանք առաջին անգամ Հայաստանում, ոմանք քանիերորդ անգամ։<br /><br />Մի պահ ուշադրութիւս գրաւեց հիւրերիս աշխարհագրական սփռուածութիւնը։<br /><br />Սպահան, Թեհրան, Բաղդադ, Տորոնտօ, Հիւստըն, Լոս Անջելէս եւ Երեւան։<br /><br />Տխրեցի։ Պատկերացրէք, եթէ այս բոլորը մի տեղ ապրէին։ Եւ մանաւանդ, եթէ այդ մի տեղը լինէր Հայաստանը։ Ինչ հզօր ուժ է։<br /><br />Երեկոյեան ժամը 8։00-ից առաւօտուայ ժամը 2։00-ը վիճեցին։ Նիւթը՝ որտե՞ղ պիտի ապրել։<br /><br />Ժամը 10։00-ին ասացի, որ ով որտեղ ուզում է գնայ ապրի։<br /><br />Առաւօտուայ ժամը 2։00-ին, երբ ես արդէն կիսաքուն վիճակում էի եւ նրանք ուզում էին գնալ, որպէս քննարկման եզրակացութիւն դիմեցին ինձ`&nbsp;"Ճի՞շտ չենք ասում, ով որտեղ ուզում է գնայ ապրի":&nbsp;&nbsp;"Ճիշտ էք ասում, բայց ես դա ձեզ ասացի ժամը 10։00-ին"։<br /><br />Կատակը կատակ, բայց վեց ժամեայ քննարկման արդիւնքում (որի ընթացքում, ի դէպ, ես փորձեցի ամենաքիչը խօսել եւ աւելի շատ լսել)&nbsp;նկատեցի, որ խօսակցութեան առանցքը Հայաստանն էր, անընդհատ նշւում&nbsp; էր Հայաստանում առկայ բացասական ու դրական&nbsp;երեւոյթները, շեշտադրումը աւելի շատ բացասական երեւոյթների վրայ կատարելով,&nbsp;բայց գրեթէ բոլորի մօտ նկատւում էր ճիգ ելք գտնելու եւ Հայաստանում հաստատուելու համար։<br /><br />Այս միտումը նկատել եմ նաեւ շատ ու շատ այլ Սփիւռքահայ երիտասարդների&nbsp;մօտ։<br /><br />Երեւոյթը դրական պիտի գնահատել եւ պարտաւորեցնող։<br />Պարտաւորեցնող երկրի ղեկավարների համար։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-7811800609868401810?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-7406654868253537732011-08-20T10:30:00.000+05:002011-08-20T10:30:32.585+05:00Ծանր ամառ էր ինձ համար։ Ծանր աշխատանքի տեսակէտից։<br /><br />Մէկ պատանեկան ճամբար Գիւմրիում, մէկ պատանեկան ճամբար Ստեփանակերտում, մէկ պատանեկան ճամբար Վանաձորում, մէկ պատանեկան ճամբար Սիսիանում: <br /><br />Հ.Յ.Դ. եիտասարդական եւ ուսանողական միութիւնների համահայկական 11-րդ բանակում-հայրենագնութիւն Հայաստան-Արցախում։<br /><br />Տան չվերջացող շինարարութիւն...<br /><br />Մի խօսքով ծանր ամառ եւ գերյոգնածութիւն։<br /><br />Լաւ մնացէք։<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-740665486825353773?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-10150658179253452382011-07-01T12:41:00.000+05:002011-07-01T12:41:45.341+05:00Տանս շինարարութեան մի ինչ որ ոլորտի համար&nbsp;մի վարպետ էր եկել։ <br /><br />Վաթսունի սահմաններում էր։ Սկսեց պատմել կենսագրութիւնը։ Պարզուեց, որ հանգստի կոչուած օդաչու է։ Այժմ թօշակ է ստանում 55000 դրամ ($1= 370 AMD)։<br /><br />Պատկերացրէք տարիներ դաս սովորել, յետոյ երկար տարիներ այդիսի վտանգաւոր ու պատասխանատու աշխատանք կատարել եւ ի վերջոյ հանգստի կոչուել ամսեկան $148 դոլար ստանալով, որով պարզից էլ պարզ է, որ այսօրուայ Հայաստանում ընտանիք չես պահի եւ վերջի ի վերջոյ ապրելու համար&nbsp;պարտաւորուել շինրարական աշխատանք կատարել։<br /><br />Մտածում եմ ուրիշ երկրներու՞մ էլ է այդպէս։<br /><br />Եւ օդաչու վարպետը&nbsp; օրհնում էր իր հօրը, որն այդ արհեստն իրեն սովորեցրել է, որով այժմ նա&nbsp;կարողանում է ապրել։<br /><br />Մտածում եմ այսօրուայ երիտասարդը ի՞նչ հեռանկարով պիտի համալսարան գնայ ու դաս սովորի։<br /><br />Աստուած մեր վերջը բարի անի։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-1015065817925345238?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-70377792594807843612011-06-27T14:02:00.000+05:002011-06-27T14:02:34.984+05:00Բժշկի պիտի գնայի։ <br /><br />Զանգեցի, որպէսզի պայմանաւորուեմ բժշկիս հետ։<br /><br />Չպատասխանեց։&nbsp;Անհասանելի էր։ <br /><br />Զանգեցի մէկ այլ բժշկի, որպէսզի տեղեկանամ բժշկիս մասին։<br /><br />"Արտագաղթել է"։ Եղաւ պատասխանը։ <br /><br />Կարծում եմ ամէն ինչ ասուած է։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-7037779259480784361?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-77224309744505568002011-06-16T21:09:00.001+05:002011-06-16T21:42:43.165+05:00<div align="left" class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Մի պատկեր շինարարութիւնից։</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-UTfm1hFCnYw/TfnkYKqpkfI/AAAAAAAAAmg/sWyI80lNJlo/s1600/IMG_0004+%25284%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-UTfm1hFCnYw/TfnkYKqpkfI/AAAAAAAAAmg/sWyI80lNJlo/s320/IMG_0004+%25284%2529.jpg" t8="true" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Աշխատողներ եւ ...</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-zS-zXlx2iQU/TfnkpNJDUYI/AAAAAAAAAmk/yjx5xynngXs/s1600/IMG_0091.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-zS-zXlx2iQU/TfnkpNJDUYI/AAAAAAAAAmk/yjx5xynngXs/s320/IMG_0091.jpg" t8="true" width="320" /></a></div><div align="center"></div><div align="center">Եւ չաշխատողներ...</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-7HgYRzlFlsM/Tfnk5ne0MRI/AAAAAAAAAmo/Tp246mNyDwU/s1600/IMG_0076.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-7HgYRzlFlsM/Tfnk5ne0MRI/AAAAAAAAAmo/Tp246mNyDwU/s320/IMG_0076.jpg" t8="true" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br />&nbsp;</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Մի պատառ հաց շինարարների հետ։</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-V6XttybbZYk/TfnlqFjwrkI/AAAAAAAAAm0/jKbA1Fm1WWo/s1600/IMG_0079+%25282%2529.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-V6XttybbZYk/TfnlqFjwrkI/AAAAAAAAAm0/jKbA1Fm1WWo/s320/IMG_0079+%25282%2529.JPG" t8="true" width="320" /></a></div><br /><div align="center">Մեր բակի թթենին։</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-kd-D1Yhr80M/Tfnl3d4iibI/AAAAAAAAAm4/nd3hfl62ir8/s1600/IMG_0099.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-kd-D1Yhr80M/Tfnl3d4iibI/AAAAAAAAAm4/nd3hfl62ir8/s320/IMG_0099.JPG" t8="true" width="320" /></a></div><div align="center"></div><div align="center">Պարտքեր, պարտքեր ու պարտքեր...</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-4LLi1AlvNUI/Tfnv7ZxSRPI/AAAAAAAAAm8/h0xdU3z4WGM/s1600/IMG_0026+%25282%2529.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-4LLi1AlvNUI/Tfnv7ZxSRPI/AAAAAAAAAm8/h0xdU3z4WGM/s320/IMG_0026+%25282%2529.JPG" t8="true" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br />Լաւ մնացէք։</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-7722430974450556800?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-81048348470205225732011-06-10T12:29:00.010+05:002011-06-10T15:54:04.484+05:00Վեց տարին չլրացրած տղաս ինձ ասում է, որ համակարգչամոլ եմ դարձել։ Սկսեցի մտածել տղայիս ասածի մասին ու ընկայ կասկածների մէջ։ Ինձ թւում է՝ ճիշտ է ասում։<br /><br />Խօսակցութիւնը տեղի ունեցաւ անցեալ կիրակի երեկոյեան։ Սկսեցի վերյիշել թէ ինչ եմ արել այդ օրը։<br /><br />Պարզուեց, որ արթնացել եմ։ Նախաճաշ եմ կերել։ Միացրել եմ համակարգիչը։ Ստուգել եմ նամակներս։ Այցելել եմ այս կայքէջն ու այն կայքէջը։ Ճաշել եմ։ Յետոյ նորից այս կայքէջն ու այն կայքէջը։ Յետոյ սուրճ եմ խմել։ Յետոյ հեռուստացոյց եմ դիտել։ Յետոյ կրկին համակարգիչ ու համացանց։ Եւ այսպէս շարունակ մինչեւ ուշ գիշեր, երբ գնացել եմ քնելու, որին նախորդել է համակարգչով ֆիլմ դիտելը։<br /><br />Մի խօսքով ամբողջ օրս անցել է համակարգչի դիմաց։<br /><br />Յետոյ սկսեցի մտածել, որ իրօք ինչ հետաքրքիր ու հրաշք սարք է համակարգիչը՝ համացանցով հանդերձ եւ նաեւ թէ ինչպէս է մարդ կախուածութեան մէջ ընկնում համակարգչից ու համացանցից։<br /><br />Նամակներ ես ստանում՝ նամակներ ես ուղարկում։<br /><br />Ընկերային ցանցերում՝ յատկապէս Facebook-ում տեղեկանում ես ընկերներիդ առօրեայ ապրումներին, մտքերին, արածներին, նաեւ աշխարհի նորութիւններին։<br /><br />Skype-ով (յատկապէս Video-ով) խօսում ես օտար երկրներում եւ հազարաւոր կիլոմետրներ քեզնից հեռու գտնուող ընտանիքիդ անդամների, բարեկամներիդ, ընկերներիդ հետ, ուղղակի տեսնում ես նրանց եւ այն տպաւորութիւնն ես ստանում, որ սուրճի ես գնացել նրանց տուն։<br /><br />Փնտրում եւ գտնում ես սիրածդ երգն ու երաժշտութիւնը կամ ֆիլմը, ներբեռնում ես, լսում ու դիտում ես։<br /><br />Հետեւում ես քեզ հետաքրքրող ցանկացած ոլորտի լուրերին ու վերջին զարգացումներին։<br /><br />Ներբեռնում ես գրքեր։ Օրինակ վերջերս ներբեռնեցի երկու գիրք, որոնք տարիներ էր ինչ ուզում էի կարդալ եւ չէր յաջողւում ՝ մէկը երկար տարիներ չէր վերահրատարակուել, միւսն էլ արգելուած էր։<br /><br />Եւ այսպէս կարելի է շարունակել։<br /><br />Եւ այս ամբողջը մի փոքրիկ հրաշք սարքի միջոցով, իհարկէ համացանցի օգնութեամբ։<br /><br />Հիմա ո՞վ է մեղաւոր՝ ես թէ՞ ճարտարարուեստը։<br /><br />Այն որ տղաս ինձ համակարգչամոլ է որակել՝ համաձայն եմ։ Բայց միւս կողմից էլ ափսոս չէ չօգտուել ճարտարարուեստի ընձեռած հնարաւորութիւններից։<br /><br />Ի՞նչ անել։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-8104834847020522573?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-76787750882809798952011-05-31T13:55:00.003+05:002011-05-31T14:22:16.931+05:00Ուղղակի սարսափելի է։<br /><br />Կարդացէ՜ք <a href="http://hetq.am/arm/articles/1668/">այս </a>յօդուածը։<br /><br />Հայաստանի Հանրապետութիւնում ինչպէս կարելի է լինել պատասխանատու մարդ ու գիշերը հանգիստ քնել... Անընդհատ խօսել հայրենասիրութիւնից ու կիրառուող ճիշտ քաղաքականութիւնից ու տնտեսական զարգացումից ու .... Ապրել շքեղ տներում ու քշել թանկարժէք մեքանաներ ու ... այդ մարդկանց մէկ անգամուայ հացի սեղանի թափթփածն ու մնացածը մի քանի ընտանիքի մէկ օր կուշտ կը պահի...<br /><br />Վերանկախացումից 20 տարի անցաւ...<br /><br />Ուղղակի զզուանքդ է գալիս։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-7678775088280979895?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-197829793497875892011-05-26T21:27:00.001+05:002011-06-10T16:46:28.793+05:00Որոշեցի սեփական տուն գնել։ Փնտրեցի։ Շատ փնտրեցի ու գտայ այն ինչ ուզում էի։<br /><br />Գնեցի մէկ յարկանի սեփական տուն։ Տան բնակելի տարածքը փոքր էր։ Ի՞նչ անել։ Կառուցել երկրորդ յարկ։<br /><br />Տունը գնելուց առաջ ինքս ինձ հետ պայմանաւորուեցի՝ զինուել համբերութեամբ եւ պատրաստ լինել ձախից ու աջից գալիք սպասելի ու անսպասելի հարուածներին։ Անկեղծ լինելու համար պիտի ասեմ, որ դիտմամբ որոշեցի մտնել այս խաղի մէջ։ Գիտէի, որ Հայաստանում շինարարութիւն անելը հեշտ չի։ Լսել էի բազմաթիւ խոչընդոտների մասին։ Բայց մի քանի պատճառով, օրինակ տուն կառուցելու հաճոյքը, տուն կառուցելու փորձառութիւնը եւ այլն, որոշեցի գնալ այդ քայլին։<br /><br />Այն ինչ կառուցում եմ շահադիտական նպատակով չէ, ծաւալն էլ մեծ չէ։ Հետեւաբար խնդիրները անհամեմատելիօրէն աւելի քիչ են, քան մեծ շինութիւնների պարագային է, շէնքն էլ դեռ չի աւարտուել։ Բայց եթէ գրեմ այն ամէնի մասին, ինչ դիմագրաւել եմ անցնող մի քանի ամիսների ընթացքում, այն եօթ միլիոն Սփիւռքահայերից մնացած չորս հոգին էլ, որ մտորումների մէջ են ու տատանւում են կայք հաստատել Հայաստանում թէ չհաստատել, վերջնականապէս կը հրաժարուեն կայք հաստատելուց ու նրանց չի օգնի ոչ Նախագահ Սերժ Սարգսեանի խոստումները, ոչ էլ Սփիւռքի նախարար Հրանուշ Յակոբեանի "Արի տուն" հրաւէրները։<br /><br />Անկեղծ լինեմ։ Այն կարծիքի չեմ, որ ուրիշ տեղերում ամէն ինչ լաւ է, Հայաստանում վատ է։ Այն կարծիքի չեմ, որ եթէ մէկը օրինակ Իրանում որոշում է տուն կառուցել ոչ միայն չի հանդիպում արգելքների, այլեւ պետութեան կողմից արժանանում է պարգեւների։ Բացարձակապէս։ Մի ընկեր ունեմ, որը շահադիտական նպատակով երեք բազմայարկ շէնք է կառուցել Իրանում եւ լաւապէս ծանօթ է Հայաստանի պայմաններին։ Նրա խօսքերն եմ ուզում մէջբերել։ "Այնտեղ էլ թղթաբանութիւն կայ, այնտեղ էլ ենք այս գրասենեակից այն գրասենեակ վազում, այնտեղ էլ ենք պաշտօնական մուծումներ անում ու նաեւ կաշառք տալիս, բայց դրանք համեմատելի չեն այն ինչի հետ, որ կատարւում է Հայաստանում"։ Եւ սա միայն մէկի խօսքը չի։ Իսկ յիշեցնեմ, որ Իրանը Երրորդ Աշխարհ է։<br /><br />Ինձ հետաքրքրում էր այս գործը։ Եւ որովհետեւ սկզբից գիտակցում էի, որ բռնածս գործը հեշտ չի լինելու մինչեւ հիմա դժուարութիւնները տարել եմ համբերութեամբ։ Եւ կարծում եմ կը հաստատէք, որ համբերութիւնն էլ չափ ու սահման ունի։ Երբ ես տուն էի փնտրում գնելու նպատակով մի ծանօթ տղայ կար, որը նոյնպէս տուն էր փնտրում գնելու նպատակով։ Մէկ ամիսը չլրացած գնեց մի բնակարան ու իրեն ազատեց գլխացաւանքից։ Ասաց` "Ես այդ քաշքշուկների համար ջիղ չունեմ"։<br /><br />Անկախ սեփական տան լաւ ու վատ կողմերից՝ ես ուզում էի ունենալ շէնք կառուցելու փորձառութիւնը։ Եւ պատկերացրէք՝ ճարտարապետ, սէյսմոլոգ, գէոդեզիստ, Քաղաքապետարան, Քաղաքաշինութեան վարչութիւն, պարզ փորձաքննութիւն, տեխհսկում, Քաղաքաշինութեան տեսչութիւն, Քաղաքաշինութեան նախարարութիւն, թաղապետարան, ոստիկանութեան հետաքննութեան բաժին, դատախազութիւն, էլի գրեմ թէ բաւական է... Ու շէնքը դեռ չի աւարտուել ու Աստուած է իմանում էլ ինչ փորձանքենրի եմ ենթարկուելու*։<br /><br />Մի խօսքով կեանքը հաճելի է։ Չենք ձանձրանում միապաղաղութիւնից։ Ու ամէն առաւօտ որ քնից արթնանում ենք, սպասում ենք տեսնելու օրուայ նորութիւնը, այն է՝ այսօր որտեղից կը զանգեն ու ինչ հարցեր առաջ կը քաշեն։<br /><br />Ի դէպ բալենիս ծաղկել է...<br /><br />Պինդ մնացէք։<br /><br />* Օրինակ փորձառու ընկերներս ասում են քեզ պատրաստիր աւարտականի համար...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-19782979349787589?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-41855277944204591942011-05-24T23:22:00.002+05:002011-06-10T16:47:49.855+05:00Մօտ մէկ տարի առաջ որոշեցի բնակարան գնել Երեւանում։ Ի՞նչ գնեմ, ի՞նչ չգնեմ՝ նորակառոյց բնակարան, հնակառոյց բնակարան, սեփական տուն։ Սկսեցի ուսումնասիրել շուկան։<br /><br />Հնակառոյց բնակարաններին մօտ չգնացի։ Գնով շատ չէին զիջում նորակառոյցներին։ Յետոյ այդ շէնքերից շատերը իրենց կեանքն ադրէն արել են։ Լաւ շէնքեր կան, ինչպէս օրինակ Ստալինեան կոչուած որոշ շէնքեր, բայց մտածեցի կենտրոնանամ նորի վրայ, ի վերջոյ ամէն մի նոր բանի մէջ, նոր շունչ կայ։ Նաեւ երկար տարիներ ապրելով հնակառոյց բնակարաններում լաւապէս գիտէի դրանց խնդիրները՝ մի օր վերեւի հարեւանն է քեզ ջրում, մի օր դու ես ցածի հարեւանին ջրում, շէնքի մուտքն է կեղտոտ, աստիճանավանդակներում էլեկտրահոսանքի լարերն են իրար վրայ կուտակուած, որը եւ տգեղ է եւ վտանգաւոր եւ ...<br /><br />Ուսումնասիրեցի նորակառոյց բնակարանները եւ եկայ հետեւեալ եզրակացութեան՝ գները աստղաբաշխան, որակը հարցական, խնդիրներն էլ անմահական։<br /><br />Հայաստանում անշարժ գոյքի գների կապակցութեամբ ընդհանուր առմամբ ասեմ այնքանը, որ կարծես ոչ ճգնաժամ է եղել, ոչ պահանջարկն է պակսել, ոչ երկրի տնտեսութիւնն է վատ վիճակում։ Այն որ գները իջել են ճգնաժամ կոչեցեալից առաջուանից՝ յստակ է, բայց այն որ գները չեն իջել այնքան ինչքան այլ երկրներում (օրինակ Իրանում կամ ԱՄՆ-ում) եւ նաեւ չեն իջել համապատասխան Հայաստանի իրականութեան՝ դա էլ հաստատ է։<br /><br />Հետաքրքիրն այն է, որ նշածս երկու երկրների համեմատ Հայաստանում գները տրամաբանօրէն էլ աւելի պիտի իջնէին, որովհետեւ Երեւանում միանգամից մի քանի տարում մեծաքանակ բնակարաններ կառուցեցին, որի պահանջարկը չկար, տնտեսութիւնը շատ վատ վիճակում է, առկայ է արտագաղթ, որի հետեւանքով շատ շատերը վաճառող են, բազմաթիւ մարդիկ իրենց բնակարանը կամ տունը վարկի դիմաց գրաւ են դրել ու չեն կարողացել վարկը փակել եւ նրանց բնակարաններն էլ դրամատների միջոցով է վաճառքի հանուած։ Սակայն գները ըստ իս այդպէս էլ չհասան իրականին եւ արհեստականօրէն բարձր մնացին։<br /><br />Նորակառոյց բնակարանների որակը շէնքից շէնք տարբեր է։ Յամենայնդէպս այն ինչ Հայաստանում կոչւում է "էլիտար" այդ բառի բուն իմաստից մղոններ հեռու է։ Բոլոր շէնքերը չեն, որոնց կառուցման ժամանակ յարգուել են անհրաժեշտ չափանիշները։<br /><br />Իսկ խնդիրներից են օրինակ այն, որ որպէս շէնքի պահպանման ծախս ամսեկան պիտի վճարումներ կատարել, որը տատանւում է 5000 դրամից մինչեւ 48000 դրամ (այնքան ինչքան ես գիտեմ)։ Միջինը վերցնենք 20000 դրամ։ Ամիսը 20000 դրամ պիտի մուծել որոշակի սպասարկման համար, որից զերծ են հին շէնքերը։ Այս գումարը ինքը մի տեսակ վարձով ապրելու նման է։ Դու ունէս սեփական բնակարան, բայց ամիսը 20000 դրամ պիտի վճարես։ Այսինքն այլ խօսքով վարձով ես ապրում։<br /><br />Իսկ սա չէ հիմնական խնդիրը։ Որովհետեւ եթէ այդ գումարի վճարումը մի կերպ բացատրում է մատուցուող սպասարկման դիմաց, ապա գլխաւոր խնդիրն առաջանում է այնտեղից, որ այդ գումարը բոլորը չեն տալիս։<br /><br />Օրինակ իմ սփիւռքահայ ընկերներից մէկը բնակարան ունի մի նորակառոյց շէնքում։ Շէնքը ունէր պահակութիւն։ Պահակներին ազատեցին աշխատանքից։ Շէնքում ապրող Հայաստանահայերը ասում են` մենք այստեղ ապրում ենք ու պահակի կարիք չունենք։ Սփիւռքահայերն էլ ասում են` մենք այստեղ չենք ապրում ու պահակի կարիք ունենք, որ մեր բացակայութեան ժամանակ հսկի բնակարաններին, որպէսզի գողը չտանի, պատահար չառաջանայ եւ այլն։<br /><br />Մէկ այլ շէնքում վերելակի սպասարկման գումար չեն տալիս առաջինից չորրորդ յարկերի բնակիչները։ Մնացած բնակիչներն ասում են, որ վերելակը շէնքինն է, իսկ շէնքը բոլորինն է եւ սպասարկման վարձ պիտի վճարեն բոլորը եւ ... կարճ ասած շէնքի շահագործումից մի քիչ անցած-չանցած "էլիտար" շէնքում սկսում է վէճ ու վիճաբանութիւն "էլիտար" մարդկանց միջեւ։<br /><br />Ես շեղուեցի իմ նիւթից։<br /><br />Յեամենայնդէպս նշեմ, որ վերոշարադրուածն իմ անձնական կարծիքն է եւ այդ ամբողջով հանդերձ եթէ ես պարտաւորուեմ բնակարան գնել առաջին հերթին կը նախըտրեմ նորակառոյց շէնքում եւ երկրորդ հերթին հնակառոյց լաւ շէնքերում։ Այս ձեւակերպումը թող պարզից էլ պարզ չթուայ։ Ինչու՞։ Որովհետեւ ես սփիւռքահայ մարդ եմ ճանաչում, որը բացառում է նորակառոյց շէնքում բնակարան գնելն ու ապրելը։ Ըստ նրա կարծիքի հին շէնքերը անհամեմատելիօրէն աւելի լաւն են, քան նորերը, որոնք կառուցուել են զուտ շահադիտական նպատակով եւ ...<br /><br />Վերադառնանք մեր նիւթին։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-4185527794420459194?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-64305401133711770842011-05-21T09:40:00.002+05:002011-05-21T10:23:57.286+05:00Սա էլ աչքալուսանք Թինթին սիրողներին։<br /><br /><a href="http://www.imdb.com/video/imdb/vi140942617/">http://www.imdb.com/video/imdb/vi140942617/</a><br /><br />Շուտով կը թողարկուի Սպիլբերգի պատրաստած ֆիլմը։<br />Ֆիլմը դեռ չթողարկուած քննադատութիւններ կան։ Ոմանք այն կարծիքի են, որ երանի Սպիլբերգը Թինթինի հետ գործ չունենար ու այս ֆիլմը չպատրաստէր։ Ոմանք էլ հակառակն են ասում։<br /><br />Ես սպասում եմ ֆիլմին։ Գովազդը ուժեղ է ու ազդեցիկ։ Երաժշտութիւնը Թինթինավայել։ Միայն ամենավերջում Թինթինի դէմքը դուրս չեկաւ։ Գրքում ուրիշ է։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-6430540113371177084?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-21637281918204398062011-05-12T12:11:00.000+05:002011-05-14T01:38:03.917+05:00Բնակարանը, որում ներկայիս ապրում եմ պանելային շէնքում է։ Երկու տարուց աւելի է ինչ ապրում եմ այս բնակարանում։ Չէի ուզում վարձել, որովհետեւ պանելային շէնքերի պահպանման կապակցութեամբ լաւ կարծիքի չէի։ Օրինակ իմ բարեկամներից մէկը բնակարան էր գնել մի պանելային շէնքի չորրորդ յարկում։ Աղբը ժամանակին չէին տանում եւ ես անձամբ եմ ականատես եղել երրորդ-չորրորդ յարկերում այս կողմ, այն կողմ վազող կռիսների։ Վերելակը մի օր աշխատում էր, մի օր ոչ։ Վերելակում ոմանք իրենց մարմնի արտադրանքն էին թափում եւ այլն։ Մի խօսքով լաւ կարծիքի չէի։<br /><br />Բնակարանը, որում ներկայիս ապրում եմ, վարձեցի, որովհետեւ կինս հաւանեց, անշարժ գոյքի գործակալ կինը ստիպեց, երդուեց, զանգեց ու նորից զանգեց։ Բնակարանատէրը ճանապարհային ոստիկան է։ Հետաքրքիր էր անշարժ գոյքի գործակալի խօսքը։ Ասում էր "Սարգիս ջան, ճիշտ է ոստիկան է, բայց հաւատացնում եմ լաւ մարդ է"։<br /><br />Մի խօսքով վարձեցի։ Վարձեցի ու շատ գոհ եմ։ Բնակարանատէրը իրօք հոյակապ մարդ է։ Իսկ շէնքը չունի այն խնդիրները, որ վերեւում նշեցի։ Աղբը տանում են ժամանակին։ Վերելակը շատ լաւ աշխատում է եւ դեռ որեւէ մէկն էլ իր մարմնի տարատեսակ արտադրանքը վերելակում չի թափել։ Կարճ ասած գոհ եմ։<br /><br />Բայց այս ամբողջից յետոյ մի հարցի պատասխանը չեմ գտնում։ Մօտաւորապէս երբ Սփիւռքից հիւր ունենք կամ վերելակը չի աշխատում կամ վերելակի դուռը չի բացւում ու մարդիկ մնում են վերելակի մէջ։ Հիւրերը ի վերջոյ տուն են մտնում եւ մենք պարտաւոր ենք կէս ժամ բացատրել ու երդուել, որ սա բացառութիւն է ու վերելակը բնականոն աշխատում է, որ սա պատահականութիւն է։ Հիւրերն էլ հաւատում են կամ ձեւացնում են, որ հաւատում են։ Բայց երբ հիւրասիրութիւնն աւարտւում է ու հիւրերը գնում են, ընկնում եմ մտքերի մէջ՝ ինչու՞ վերելակը Սփիւռքահայ հիւրերի պարագային չի աշխատում։<br /><br />Վերելակը ամէն մի երկրում ու ամէն մի շէնքում էլ կարող է չաշխատել, փչանալ, բայց որ հայրենիքում է վերելակը փչացած լինում ... Արի ու համոզիր, որ պատահականութիւն է։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-2163728191820439806?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-58671591610989226962011-04-30T10:30:00.007+05:002011-06-10T16:50:54.136+05:00Ոստիկանութիւն, դատախազութիւն, անձրեւ ու անձրեւ, խառը մտքեր, անհեռանկար երկիր, ծուլութիւն ... ահաւասիկ կայքէջս չթարմացնելու պատճառներից մի քանիսը։<br /><br />Առայժմ այսքանն ասեմ, որ Հայաստանում մի քանի բան չէի արել, մի երկուսը եղաւ, ոտս ոստիկանութիւն չէր հասել` հասաւ, ոտս դատախազութիւն չէր հասել` այդտեղ էլ հասաւ, տեսնենք թէ ոտս էլ ուր կը հասնի*։<br /><br />Յամենայնդէպս պիտի շարունակեմ գրել։<br /><br />Լաւ մնացէք։<br /><br />(Յ.Գ.) Դրանց մանրամասնութեան մասին, ըստ անհրաժեշտութեան, հետագային։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-5867159161098922696?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-63012162955642542602011-04-11T13:13:00.005+05:002011-04-30T10:46:52.664+05:00Անցեալ շաբաթ օրը տանս բակում բալենի եմ տնկել։ Կը կպնի, չի կպնի, միրգ կը տայ, միրգ չի տայ... չգիտեմ։<br /><br />Պիտի սպասել։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-6301216295564254260?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-57707678098322483552011-03-19T11:04:00.003+04:002011-06-10T16:49:06.959+05:00Իրանում հրատարակուող "Պայման" հանդէսի 52-րդ համարում, որը հրատարակուել է վերջերս, տպագրուել է հայերէնից պարսկերէն իմ թարգմանութեամբ Կարէն Խանլարիի "Հ.Յ.Դ. Ծրագրային հիմնադրոյթները" յօդուածը։ Այդ յօդուածը նախապէս տպագրուել էր "Դրօշակ"-ում։<br /><br />"Պայման"-ին ծանօթանալու համար կարող էք այցելել հետեւեալ <a href="http://www.paymanonline.com/">կայքէջը</a>։<br /><br />Սա էլ առ ի տեղեկութիւն։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-5770767809832248355?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-64453437138285341862011-03-11T17:18:00.002+04:002011-03-11T17:41:07.675+04:00Կարժէ կարդալ <a href="http://asbarez.com/arm/94059/">այս</a> յօդուածը։<br /><br />Ստորեւ մի հատուած.- "... Ստալինի երազը իրականացրեց մեր անկախութիւնը, նախ ժողովուրդը տեղափոխուեց, ոչ թէ Սիբիր, այլ աւելի հեռաւոր ափեր, ապա ԱՐԱՐԱՏԻ տնազը, կամ այսպէս ասած՝ խճապատկերը, տեղափոխեցին նրանց գերեզմանատանը, որպէս հայ մեռելների յաւերժութեան խորհրդանիշ։<br /><br />Հրաշալի է, Արարատի լանջերին ապրելու փոխարէն, այս հեռաւոր ափերում թաղւում ենք նրա պատկերի տակ ու գլուխ գովում՝ "հպարտ եմ, որ հայ եմ""։<br /><br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-6445343713828534186?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-20431601639422056642011-03-10T17:46:00.003+04:002011-03-10T18:11:33.800+04:00Սփիւռքի նախարարի իրեն ֆիզիկոս հռչակած 19 ամեայ երիտասարդին ընդունելը սուր <a href="http://7or.am/archives/42430">քննադատութիւնների </a>ու արձագանքների տեղիք է տուել լրատուամիջոցներում։ Այդ քննադատութիւններին հակազդել է Սփիւռքի նախարարութիւնը կոշտ <a href="http://www.mindiaspora.am/am/News/1266">յայտարարութեամբ</a>, որի կարիքը, իմ կարծիքով, չկար։<br /><br />Սակայն այս ամբողջի մէջ, ի շարս այլ հարցերի, ինձ հետաքրքրում են նաեւ հետեւեալ հարցերը։ Ինչու՞ քննադատութիւնները ուղղուել են Սփիւռքի նախարարին ու նախարարութեանը եւ ոչ առաջին անգամ այդ երիտասարդի մասին հաղորդում պատրաստած ու սփռած "Հ1"-ին ու մանաւանդ "Հայլուրին"։ Ինչու՞ ոչ ոք չի խօսում Նախագահի աշխատակազմի ղեկավար Կարէն Կարապետեանի կողմից այդ երիտասարդի ընդունելութեան մասին։<br /><br />Հետաքրքիր է իմանալ պատճառը։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-2043160163942205664?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-50518298945544258032011-03-09T13:42:00.002+04:002011-03-09T13:58:07.122+04:00Կանանց եւ գեղեցկութեան տօնի կապակցութեամբ երեկ հեռուստաալիքներից մէկով մի կին դասախօս ելոյթ էր ունենում։ Նա իր խօսքերի մէջ ասաց, որ եթէ տղամարդը նստում է տանը եւ թերթ է կարդում կամ հեռուստացոյց է դիտում եւ կնոջն ասում է` ինձ համար սուրճ դիր, դա արդէն բռնութիւն է կնոջ նկատմամբ։<br /><br />Եթէ համաձայնենք այս մտքի հետ, ապա կարծում եմ չենք կարող չհամաձայնել նաեւ հետեւեալ մտքի հետ, որ եթէ կինը տանը նստած թերթ է կարդում կամ հեռուստացոյց է դիտում եւ տղամարդուն ասում է՝ ինձ համար սուրճ դիր, դա եւս բռնութիւն է, միայն այս պարագային տղամարդկանց նկատմամբ։<br /><br />Այստեղից արդէն նոր մտքեր ու նոր հարցեր են առաջանում։ Ո՞վ պիտի սուրճ դնի տանը։ Արդե՞օք ամէն մարդ իր համար առանձին սուրճ պիտի դնի տանը, որպէսզի բռնութիւն տեղի չունենայ։ Իսկ ի՞նչ պիտի ասենք տնային այլ պարտականութիւնների ու հոգսերի մասին։ Հաւանաբար ամէն մարդ առանձին կերակուր պիտի եփի ու առանձին շոր լուանայ ու տունն առանձին մաքրի։ Հաւանաբար պիտի նաեւ առանձին երեխայ ունենալ...<br /><br />Եզրակացութիւն։ Այն որ մեր հասարակութեան մէջ կանայք եւ տղամարդիկ իրականում իրաւահաւասար չեն, ընդունելի է, բայց թէ ի՞նչն է բռնութիւն ու ո՞րն է դրա սահմանը՝ վիճելի է։ Հետեւաբար նախ սա պիտի յստակեցնել։<br /><br />Այսպէս թէ այնպէս՝ Շնորհաւոր Կանանց եւ գեղեցկութեան տօնը։<br /><br />Միշտ լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-5051829894554425803?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-78822706506126920222011-02-25T14:18:00.004+04:002011-02-25T14:56:14.543+04:00Հայաստանի իշխանական երեք կուսակցութիւնների միջեւ Փետրուարի 17-ին ստորագրուած նոր յուշագիրը խօսում է ներհայաստանեան քաղաքական դաշտի զաւեշտալի ու ողբերգական իրականութեան մասին։<br /><br />Կարճ ասած դրանով Հայաստանի բնակչութեան ճնշիչ մեծամասնութեանը առաջարկւում է ընտրել ներքոյիշեալ երեք տարբերակներից մէկը.-<br /><ol><li>Դիմել յեղափոխական պայքարի մեթոդներին ազատուելու համար ազգակործան այս ռեժիմից։ Անկեղծ ասած պայքարի այդ մեթոդին դիմող ոչ միայն ներկայիս չի երեւում, այլեւ նոյնիսկ հեռաւոր հորիզոնում էլ չի նշմարւում։</li><li>Հետեւել յայտնի երաժիշտի՝ ասացուածքի վերածուած "Եղիր հեզ, խոնարհ եզ..." բառերին ։ Եթէ ընդունենք վիճակագրական պաշտօնական տուեալները, ըստ որի երկրում ապրում է երեք միլիոնից մի քիչ աւելի մարդ, ապա կարծում եմ սխալ չի լինի եթէ ասենք, որ ներկայիս երեք միլիոնի վիճակը սա է` մնացածն էլ տէրերն են։</li><li>Յայտարարել, որ եղբայր, Հայաստան երկիր դրախտավայրը թողնում եմ քեզ, ես ուզում եմ գնալ դժոխք ռուսաստաններում ու ամերիկաներում ապրել։ Լա՞ւ է։ Գո՞հ էք։</li></ol><p>Յուշագրի պատգամը սա է։ Իսկ մեզ մնում է այլ տարբերակներով խառնել ժողովրդին պարտադրուող խաղի կանոնները։</p><p>Պինդ մնացէք։</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-7882270650612692022?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-25066592019157289382011-02-21T22:12:00.000+04:002011-02-21T22:12:00.572+04:00"- Լաւ ապրանք է,- ասաց Շերեփուկը։ - Ծիրանի չունե՞ս,- ու նախանձով նայեց Հրեշտակի մեզի շիթին, որը ոչ միայն ասֆալտի երեսի սառոյցն էր հալեցնում, այլեւ գոլորշի դարձած ետ դառնում ու տաքացնում ձիու փորատակը։ Ըստ երեւոյթին Շերեփուկը միզակապութեամբ էր տառապում։<br /><br />- Ներող կը լինես,- հեգնեց Աւետիքը Շերեփուկին,- ինչպէս գիտես, ձիերի համար պետքարաններ չկան քաղաքում:<br /><br />-Սովետի ժամանակ էլ չկար,- նոր կարգերին պաշտպան կանգնեց Շերեփուկը։<br /><br />-Չկար,- համաձայնեց Աւետիքը: - Բայց ցարի ժամանակ կար, շահի ժամանակ կար։ Հիմա ձիերի կարծիքով մենք առա՞ջ ենք գնացել, թէ՝ ետ։"<br /><br />"Ծիրանի ծառերի տակ", Ռուբէն Յովսէփեան, էջ 16<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-2506659201915728938?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-88849500557102073202011-02-19T11:54:00.005+04:002011-02-19T12:54:39.470+04:00"... որ հետաքրքրութեան առարկայի հետ բնութիւնը թեթեւակի կատակել էր. մի պտղունց քրիստոնէական փոշուն, էլի պտղունց-պտղունց, խառնել էր յեղափոխականութեան, ժողովրդավարութեան, հայրենասիրութեան, այլասիրութեան, փառասիրութեան փոշիներ, բայց չէր օժտել այս ամէնը գոնէ մի չանչուլ ամբողջականութեան մէջ շաղախելու կարողականութեամբ։"<br /><br />"Ծիրանի ծառերի տակ", Ռուբէն Յովսէփեան, էջ 6<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-8884950055710207320?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-7609180926369655542011-02-12T11:40:00.003+04:002011-02-12T12:02:10.068+04:00Մէկ-մէկ մտածում էի "Թունիսի չափ էլ չկանք"։<br />Արդէն երեկուանից մտածում եմ "Եգիպտոսի չափ էլ չկանք"։<br /><br />Մտքերի մէջ ընկած յիշեցի, որ կանք, ինչու՞ չկանք, միթէ 1998-ին իշխանափոխութիւն չարեցինք։ Յետոյ ինքս ինձ հարց տուեցի՝ մի երկրում քանի՞ տարին մէկ կարելի է (կամ պէտք է, կամ հնարաւոր է) իշխանափոխութիւն անել։<br /><br />Ի վերջոյ հասարակութիւնն էլ կենդանի օրգանիզմ է, ինչպէս մարդ անհատը, որը ցանկացած վիրահատութիւնից յետոյ ապաքինուելու, հանգստանալու, նոր ուժ ձեռք բերելու ժամանակ պէտք ունի։ Իսկ հանգստանալ, ապաքինուել ու նոր ուժ ձեռք բերել անպայման չի նշանակում նոր իշխանափոխութիւն անել։ Իշխանափոխութիւնը ինքնանպատակ չէ։ Նպատակը քաղաքացիների համար մարդավայել կեանքի պայմաններ ստեղծելն է, ազգի երազանքների իրականացմանը ձգտելն է...<br /><br />Յամենայնդէպս երանի այն ժողովուրդներին, որոնք իշխանափոխութիւն են անում ու ազգի զարգացումը դնում բնականոն հունի մէջ` առանց կարիքն զգալու նորից իշխանափոխութեան մասին մտածելու ու այն իրականացնելու...<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-760918092636965554?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-14461848216032807242011-02-01T14:24:00.004+04:002011-02-01T14:27:00.779+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TUff8LgMJiI/AAAAAAAAAl0/dymWibzknyU/s1600/IMG_0002.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5568665689239856674" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TUff8LgMJiI/AAAAAAAAAl0/dymWibzknyU/s320/IMG_0002.jpg" /></a><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TUffxQ7BY6I/AAAAAAAAAls/r-8ZweLIL5Q/s1600/IMG_0007.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5568665501716013986" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TUffxQ7BY6I/AAAAAAAAAls/r-8ZweLIL5Q/s320/IMG_0007.jpg" /></a><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TUffg5hV7_I/AAAAAAAAAlk/tSAKANZNN0Y/s1600/IMG_0001.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5568665220556386290" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TUffg5hV7_I/AAAAAAAAAlk/tSAKANZNN0Y/s320/IMG_0001.jpg" /></a> Երեւան, 01.Փետրուար.2011 թ.<br /><br /><br /><div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-1446184821603280724?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-90376239166494930152011-01-31T22:57:00.001+04:002011-01-31T22:57:00.935+04:00Գործակալը զանգեց երկրորդ բնակարանի տիրոջը։<br /><br />Պայմանաւորուեցինք, որ իմ մեքենայով գնանք նրան իր բնակարանի առջեւից վերցնենք ու տանենք, որպէսզի վարձու տրուելիք բնակարանը մեզ ցոյց տայ։ 65-ի մօտ մարդ էր։ Նստեց մեքենաս։ Նստած-չնստած սկսեց խօսել գրականութիւնից։ Իրեն ներկայացրեց։ Ասաց, որ մի քանի ամիս եղել է ԱՄՆ-ում, որտեղ տեղի է ունեցել իր գրքերից մէկի շնորհահանդէսը։<br /><br /><br />Տեղ հասանք։<br /><br />Մտանք բնակարան։<br /><br />Հիւրասենեակում մի սեղան կար ու սեղանի վրայ լեփ լեցուն գիր ու գրականութիւն, թուղթ ու ...<br /><br /><br />Բերեց իր գրքերից մէկը։ Կարդաց իր բանաստեղծութիւններից։<br /><br /><br />Յետոյ բերեց յաջորդ գիրքը։ Իր կատարած թարգմանութիւններն էին օտար լեզուից հայերէն։<br /><br /><br />Յետոյ...<br /><br /><br />Նայեցի բնակարանը։ Տեւեց հինգ րոպէ։ Գրականութեան ու բանաստեղծութեան մասին խօսելը՝ կէս ժամ...<br /><br />Ասացի, անկախ այն բանից, որ մենք ձեր բնակարանը կը վարձենք թէ ոչ, ուզում եմ ձեզ տեղեկացնել, որ անցնող մէկ ժամուայ ընթացքում ես ու մեզ ուղեկցող գործակալը հետաքրքիր եւ իրարամերժ երկու ծայրայեղ փորձառութիւն ապրեցինք։<br /><br /><br />Յետոյ պատմեցի նախորդ բնակարանատիրոջ հագնուածքի ու պահուածքի ու խօսելաձեւի մասին ու ...<br /><br /><br />Բանաստեղծ բնակարանատէրը ծիծաղեց։ Ասաց՝ անկախ ամէն ինչից՝ ինձ նուէր կը տայ իր գրքերից ու կը ցանկանայ հանդիպել...<br /><br /><br />Այս փորձառութիւնն ինձ համար հետաքրքիր էր։ Վերադառնալիս մտածեցի, որ այն մանաւանդ հետաքրքիր է սփիւռքահայերի համար։ Պատկերացրէք այն սփիւռքահային, որ տաս օրով Հայաստան է գալիս ու տեսնում է առաջին տեսակի մարդուն եւ այն սփիւռքահային, որ տեսնում է երկրորդ տեսակի մարդուն։ Ի՞նչ տպաւորութիւն է ստանում։<br /><br /><br />Եւ ի վերջոյ, եթէ նոյնիսկ երկրորդ տեսակի մարդու բնակարանը զիջում է առաջինին (որն ի դէպ այս պարագային չէր զիջում), պիտի վարձել երկրորդի բնակարանը եւ ոչ թէ առաջինի շատ պարզ պատճառով, որ երկրորդ տեսակը մնայ ու շատանայ Հայաստանում եւ առաջինը չքուի ու վերանայ Հայաստանից։<br /><br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-9037623916649493015?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-83382660661353318702011-01-29T21:00:00.003+04:002011-01-29T21:06:33.263+04:00Մեքենայիցս իջնում էի, որ մեր բակի տղանրեը մօտեցան ինձ ու զրոյցի բռնուեցին։<br /><br />Ասացին, որ տղաներից մէկն իրենց բնակարանից տեսել է, որ մի սեւ գոյնի լեքսիուս հարուածել է իմ մեքենային։ Լեքսիուսը փասխուստի է դիմել։<br /><br />Տղան բացել է պատուհանը եւ գոռացել։ Ապարդիւն։ Մեքենան հեռացել է։<br /><br />Լեքսիուսին ի՞նչ ցանկանամ։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-8338266066135331870?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-5785361531150030112011-01-25T16:32:00.005+04:002011-01-25T17:46:23.758+04:00Եթէ առաւօտեան դուրս գաք ձեր տնից աշխատանքի գնալու նպատակով եւ տեսնէք, որ փողոցում կայանած ձեր մեքենայի վարորդի կողմի դուռը ներս է մտել (այսինքն խփել են ձեր մեքենային) եւ այն էլ ոչ թէ մակերեսային կերպով քսել են, այլեւ ահաւոր կերպով ջարդել են, ի՞նչ զգացում կունենաք։<br /><br />Այս առաւօտ ես հէնց այդ նոյն զգացումը ունէի։<br /><br />Սա արդէն երրորդ անգամն է։<br /><br />Մէկ անգամ խփել են մեքենայիս հետեւին, մէկ անգամ առջեւի ձախ մասին, այս անգամ էլ ճիշտ վարորդի դռան մէջտեղը։ Երեք դէպքում էլ մեքենան կայանած է եղել եւ խփող(ներ)ը չկան։<br /><br />Պատահականութիւն է թէ՞ դիտաւորութիւն, չեմ կարող ասել, բայց կասկածների մէջ եմ ընկել։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-578536153115003011?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-2643376558468088362011-01-24T22:15:00.000+04:002011-01-24T22:15:00.938+04:00Ընկերներիցս մէկը արտերկրից մի քանի օրով Հայաստան էր գալիս։ Զանգեց ինձ ու խնդրեց բնակարան վարձել իր համար։<br /><br />Կապուեցի անշարժ գոյքի ծանօթ մի գործակալութիւն։<br /><br />Ասացին, որ մեր պայմաններին համապատասխանող երկու բնակարան ունեն։<br /><br />Ասացի՝ պիտի տեսնեմ բնակարանները։<br /><br />Գործակալը կապուեց բնակարաններից մէկի տիրոջը եւ պայմանաւորուեց ժամը 5:30-ին։<br /><br />Ասացի՝ յարմար է։<br /><br />Մի երկու ժամ յետոյ գործակալը կապուեց ու ասաց, որ բնակարանի տէրը կապուել է ու ասել, որ 5:30-ին չի կարող եւ յարմար է ժամը 5:00-ին։ Ասացի՝ խնդիր չի։<br /><br />Ժամը 5:00-ին մի քանի րոպէ պակաս, ես ու գործակալը շէնքի մօտ էինք։ 5:00-ին բարձրացանք բնակարանի մուտքի մօտ։ Մարդ չկար։ Գործակալը կապուեց տիրոջը։ Ասաց՝ "Հինգ րոպէից կը հասնեմ"։ Անցաւ տաս-տասնըհինգ րոպէ։ Մարդը չեկաւ։ Գործակալը կրկին կապուեց։ "Երկու րոպէից կը հասնեմ"։ Անցաւ եւս տաս րոպէ։ Մարդ չկայ։ Գործակալը էլի կապուեց։ "Արդէն հասնում եմ"։ Մի խօսքով ժամը 5:30-ին մարդը եկաւ։ Ծայրից ծայր մարզահագուստով։ Դժկամութեամբ բարեւ ասաց։ Ոչ մի խօսք այն մասին, որ կէս ժամ ուշացել է, ոչ մի կը ներէք, ոչ մի բառ։ Զգացի մեր պարտականութիւնն է եղել կէս ժամ շուտ գնալն ու մարդուն սպասելը։ Չէ որ ուզում ենք մի քանի հարիւր դոլար վճարել նրան։<br /><br />Նայում էի բնակարանը, որ մարդն ասաց՝ "Ապէ, մի քանի բան պարզենք"։<br /><br />.- Պարզենք։<br /><br />.- Ո՞վ է մնալու։<br /><br />.- Այսինչը։<br /><br />.- Ի՞նչ ազգից է։<br /><p>.- Հայ է։<br /><br />Յետոյ դարձաւ գործակալին՝ "Գումա՞րն ասել ես"։</p>.- Այո։<br /><br />.- Ինչքա՞ն։<br /><br />.- Ինչքան պայմանաւորուել ենք, այսքան ու ասաց թիւը։<br /><br />.- Չէ ապէ, էդ թուերը չի։<br /><br />.- Այսի՞նքն։<br /><br />.- Էդքանով չեմ տայ։ Ինձ ճիշտ հասկացէք, էս տունը էն տունը չի։<br /><br />Գործակալն ասաց` "Չեմ հասկանում, մենք ձեզ հետ խօսել ու պայմանաւորուել ենք"։<br /><br />.- Չէ ապէ, էսքան կըլնի։<br /><br />Միջամտեցի, ասացի հարց չկայ, ես կը խորհրդակցեմ ընկերոջս հետ ու լուր կը տամ։ Դուրս եկանք տնից։<br /><br />Արդէն առանց խորհրդակցելու որոշում էի տուել։ Այդ բնակարանը մեզ պէտք չէր։ Պէտք չէր, ոչ միայն գնի պատճառով (որը մի ակնթարթում բարձրացաւ երկու հարիւր ԱՄՆ դոլար), այլեւ բնակարանատիրոջ վերաբերումի ու պահուածքի։ Անցնող տաս տարուայ ընթացքում այդպիսի մարդկանց ու այդպիսի բնակարանատէրերի շատ եմ հանդիպել։<br /><br /><br />Ի դէպ այս հանդիպումից երկու ժամ առաջ մի այլ նմանատիպ մարդու էի հանդիպել մի այլ հարցի կապակցութեամբ, որի մասին կը գրեմ հետագային։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-264337655846808836?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-7478353032663117562011-01-22T15:48:00.001+04:002011-01-22T15:48:00.368+04:00Այս երեւոյթին էլ կարծում եմ մէկ անգամ անդրադարձել եմ։<br /><br />Նոր Տարուայ ու Սբ. Ծննդեան տօների կապակցութեամբ մինչեւ ո՞ր օրը պիտի շնորհաւորել իրար։<br /><br />Յունուարի 6-ը՞, 13-ը՞, 20-ը՞, Յունուարի վերջին օրը՞։<br /><br />Պարզ է, որ ճշտուած թուական չկայ։ Ծիծաղելի է նաեւ ասել, որ օրինակ մինչեւ Յունուարի 11-ը կարելի է շնորհաւորել, իսկ 12-ից՝ ոչ։<br /><br />Բայց ինչքանով է ճիշտ, որ Յունուարի 20-ին հանդիպում ես մարդու, որն ասում է՝ "Անցած տօներդ շնորհաւոր լինի, լաւ տարի ունենաք"։<br /><br />Ստացւում է այնպէս, որ Դեկտեմբերի 20-ից սկսում են շնորհաւորանքները "գալիք" տօների կապակցութեամբ եւ Յունուարի 20-ին դեռ շարունակւում են "անցած" տօների կապակցութեամբ։<br /><br />Սա էլ այն երեւոյթներից մէկն է, որը նկատել եմ, որի կապակցութեամբ կրկին ոչ բոլորն են ինձ հետ համաձայն, ինչպէս օրինակ կինս։ Նա ասում է, որ շնորհաւորելու մէջ, մէկին լաւ բան ցանկանալու մէջ, ի՞նչ վատ բան կայ, որ դու ոչ միայն նկատել ես, այլեւ ժամանակ ես դնում դրա մասին գրելու։ Եթէ մարդիկ լաւ բան են անում, թուականը ի՞նչ կապ ունի։<br /><br />Կարծում եմ էլի ինքն է ճիշտ։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-747835303266311756?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-86604934416222377332011-01-16T19:30:00.000+04:002011-01-16T19:41:04.381+04:00Կարծում եմ այս երեւոյթին նախապէս էլ անրդարձել եմ։ Խօսքը Նոր Տարուայ առիթով տնից տուն այցելութիւնների ժամանակ տարուող "նուէրի" մասին է։ Չգիտեմ ինչքանով է ճիշտ "նուէր" ասածը, որովհետեւ հիմնականում տանում են մի շիշ խմիչք ու մի տուփ շոկոլադ եւ դա արդէն վերածուել է սովորութեան։<br /><br /><br />Անշուշտ գեղեցիկ է, երբ մարդիկ քո տուն այցելելիս մի շիշ գինի են բերում ու դու էլ ձեռդ դատարկ ուրիշի տուն չես գնում, մի շիշ գինի էլ դու ես տանում, բայց երբ ընդամէնը մի քանի օրուայ ընթացքում պիտի մէկի տունը մի բան տանել ու հէնց նոյն մարդից էլ, երբ քո տունն է այցելում, մի բան ստանալ, զգում եմ, որ այդ տանել-բերելն իրենց իմաստը կորցնում են։<br /><br />Խմիչք ու շոկոլադ ես տանում, խմիչք ու շոկոլադ ես ստանում, խմիչք ու շոկոլադ ես տանում, խմիչք ու շոկոլադ ես ստանում ու սա շարունակւում է այնքան, մինչեւ վերջանան այցելութիւնները։<br /><br /><p>Երբեմն զգում եմ, որ սա ձեւականութիւն է։ Տանում ենք, որովհետեւ պիտի տանել, անյարմար է չտանել, բա մեր մասին ի՞նչ կասեն։ </p><p>Պատահում է նաեւ, որ մէկի տուն տարածդ խմիչքն ու շոկոլադը մի քանի շուրջ պտտելուց յետոյ... մի այլ մէկի միջոցով վերադառնում են քեզ։</p><br /><p>Եթէ մէկի տուն ենք այցելում յատուկ պատճառով, օրինակ ծննդեան տարեդարձի, ապա նուէր տանելը, խմիչք կը լինի թէ շոկոլադ, ոսկի կը լինի թէ արծաթ՝ կապ չունի, հասկանալի է, բայց երբ Նոր Տարուայ առիթով մէկի տունն այցելելիս գիտակցում ես, որ տարածդ նուէրը վաղը կամ միւս օրը վերադառնալու է, որովհետեւ նա էլ, որ գայ քո տունը, ճիշտ քո նման, պարտաւոր է մի բան բերել, արդէն երեւոյթը դառնում է անհամ։ Մանաւանդ նկատի պիտի ունենալ, որ այս ամբողջ տանել բերելը կատարւում է մէկ շաբաթուայ ընթացքում։</p><p>Իմ կարծիքով չպիտի թողնել բովանդակազրկուի մարդու արածն ու վերածուի ձեւականութեան։</p><p>Յամենայնդէրս բոլորը չեն, որ ինձ հետ համաձայն են։ Օրինակ կինս համարում է, որ ես սխալ եմ, դա գեղեցիկ երեւոյթ է ու նոյնիսկ իմ այս գրածը աւելորդ է ու ժամավաճառութիւն։ </p><p>Ինչ ասեմ։</p><p>Լաւ մնացէք։</p><p>Յ.Գ. Գիւմրեցի ընկերներիցս մէկին հարցրի այս մասին, ասաց, որ Գիւմրիում նման սովորութիւն չկայ։ Արդեօք սա Երեւանեան սովորութի՞ւն է։ </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-8660493441622237733?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-55343590051500953462011-01-13T10:13:00.004+04:002011-01-13T10:24:59.910+04:00Լաւ է, որ տարուայ ընթացքում մէկ Նոր Տարի կայ, թէ չէ եթէ այսպէս շարունակուէր...<br /><br />Յամենայնդէպս այս Նոր Տարին ինձ համար թէ տարբեր էր նախորդ մի քանի Նոր Տարիներից եւ թէ ունէր որոշ նմանութիւններ։<br /><br />Օրինակ տարբեր էր, որովհետեւ Նոր Տարուանից ընդամէնը երկու օր առաջ ամուսնացաւ ընկերներիցս մէկը ու նրա հարսանիքի ազդեցութիւնից դեռ չսթափուած, մտանք Ամանորի ազդեցութեան գօտի։<br /><br />Ինչեւէ, այդ տարբերութիւններին ու նմանութիւններին չէ, որ ուզում եմ անդրադառնալ (դրանք զուտ անձնական են), այլեւ որոշ երեւոյթների, որոնք խորհելու առիթ են տուել։<br /><br />Դրանց մասին հետագային։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-5534359005150095346?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-34410958308892120862011-01-01T13:36:00.003+04:002011-01-10T11:44:07.315+04:00<div align="center"><strong><span style="font-size:180%;">ՇՆՈՐՀԱՒՈՐ ԱՄԱՆՈՐ ԵՒ ՍԲ. ԾՆՈՒՆԴ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong><br /></div><strong></strong><div align="center"><strong>Թող 2011-ը լինի բազում յաջողութիւնների տարի՝ թէ անձնական ու թէ հաւաքական կեանքում։</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-3441095830889212086?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-58127749826841751512010-12-28T11:09:00.003+04:002010-12-28T11:43:28.171+04:00Եթէ գնում էք միս գնելու եւ մսավաճառին ասում էք՝ այսքան միս տուր եւ մսավաճառը միսը քաշում է ու հարցնում՝ "Մի քիչ աւել է, թողնե՞մ մնայ", դուք ի՞նչ էք պատասխանում։<br /><br />Անձամբ ինձ այս իրավիճակը շատ է պատահել։<br />Ամէն անգամ էլ պատասխանել եմ՝ "Թող մնայ"։<br /><br />Ենթադրում եմ, որ շատերի մօտ էլ այդպէս է, էական տարբերութիւն չկայ երկու կիլոյի եւ երկու կիլօ յիսուն գրամի միջեւ։<br /><br />Բայց երբ մօտենում էք գանձարկղին եւ պարզւում է, որ օրինակ վեց հազար դրամի փոխարէն պիտի վճարէք ութ հազար երկու հարիւր յիսուն դրամ, ամէն ինչ խառնւում է իրար։ Պարզւում է, որ "մի քիչ աւելին" եղել է ոչ թէ յիսուն գրամ, այլ եօթ հարիւր յիսուն գրամ։ Կարծում եմ համաձայն էք, որ եօթ հարիւր յիսուն գրամը "մի քիչ աւել" չէ։<br /><br />Ի՞նչ պիտի անել այս պարագայում։<br /><ul><li>Վճարել, միսը տուն բերել ու ուտել։</li><li>Բողոքել ու միսը վերադարձնել (բայց չէ որ դուք էք համաձայնել՝ "թող մնայ")։</li><li>Սովորել, որ այդուհետ պիտի պնդել ձեր ասած կշիռի վրայ՝ "երկու կիլօ եւ ոչ մի գրամ աւելի"։</li><li>Եզրակացնել, որ մսավաճառը ճարպիկ է եւ իր ապրանքն է վաճառում (լաւ պարագայում) կամ ձեզ քցել է (վատ դէպքում) եւ այդուհետ այդտեղից գնումներ չանել։</li></ul><p>Ինչեւէ, սրանցից որն էլ որ որոշելու լինենք անել, մի բան յստակ է, գնումներ կատարելիս անընդհատ պիտի ուշադիր լինել, իսկ այդքան ուշադիր լինել ցանկացած քայլափոխի՝ հաւանաբար հնարաւոր չէ։</p><p>Լաւ մնացէք։</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-5812774982684175151?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-40226003178817332812010-12-25T10:34:00.004+04:002010-12-25T12:21:18.949+04:00Դու՞ք էլ էք Նոր Տարուայ օրերին սկսում հարկի ու անհարկի գնումներ կատարել։<br /><br />Բաներ, որ պէտք ունէք ու անհրաժեշտ են եւ բաներ, որ պէտք չունէք ու անհրաժեշտ չեն, բայց ընկնելով ջրի մէջ, գնում էք ալիքների հետ։<br /><br />Ամէն տարի էլ տօնական օրերից յետոյ մտածում՝ յետո՞յ, ինչու՞ այսքան գնեցի եւ ինչու՞ այս բանը գնեցի եւ այլն։ Եւ որոշում յաջորդ տարի չընկնել այդ խաղի մէջ, բայց գալիս է յաջորդ Նոր Տարին ու կրկնւում է նոյնը։<br /><br /><p>Կարծում եմ շատ շատերի մօտ այդպէս է, սակայն պիտի խոստովանել, որ գնումների գործընթացն ինքնին հաճելի է, մանաւանդ տօնական սեղանները, որ գունագեղ են, ակնահաճոյ ու համեղ։</p><p>Ես որոշել եմ անտեղի գնումներ չանելը թողնել յաջորդ տարուան։ Դուք ի՞նչ։</p><p>Լաւ մնացէք։</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-4022600317881733281?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-76104229797548404152010-12-18T14:11:00.009+04:002010-12-18T15:40:00.125+04:00Մի ինչ որ խնդրի բերումով գործս հասաւ Երեւանի Քաղաքապետարան։ Դիմում պիտի գրէի։ Գրեցի։ Պաշտօնապէս ստացական տուեցին, որ տաս օրից գնամ ստանալու պատասխանը։<br /><br />Ում հետ խօսում էի, ասում էր ինչ տաս օր, ամիսներ կը տեւի։ Նոյնիսկ գործից լաւատեղեակ ու բազմափորձ մարդիկ ասում էին մէկ-երկու ամիս պիտի սպասես։ Ես էլ համակերպուել էի։<br /><br />Անցաւ հինգ օր։ Տեղի ունեցաւ քաղաքապետի հետ կապուած յայտնի միջադէպն ու քաղաքապետին հանեցին աշխատանքից։ Ընկայ մտածումների մէջ։ Ինքս ինձ հարցնում էի՝ տեսնէս ինչքան կը տեւի։ Մտածում էի այն ժամանակ, որ քաղաքապետ կար, խօսում էին մի քանի ամսուայ մասին, հիմա քաղաքապետ էլ չկայ։ Խորհրդակցեցի փորձառուների հետ։ Ասացին մինչեւ նոր քաղաքապետ ընտրուի ու նա էլ գայ ու ծանօթանայ գործերի հետ ու պատասխան տայ, երկու-երեք ամիս նկատի ունեցիր։<br /><br />Սպասելուց բացի այլ ելք չէր էլ մնում։<br /><br />Դիմումս յանձնելուց ինը օր յետոյ բջջայինս զանգեց։ Անծանօթ թիւ էր։ Մի աղջիկ էր Քաղաքապետարանից, որ տեղեկացնում էր, որ դիմումի պատասխանը, որն ի դէպ դրական է, պատրաստ է եւ կարող եմ գնալ գրաւոր պատասխանը ստանալ։<br /><br />Անմիջապէս գնացի։ Եւ ինչ տեսնեմ, դրական պատասխանը քաղաքապետի պաշտօնակատարի ստորագրութեամբ յանձնեցին ինձ։<br /><br />Փաստօրէն տաս օրուայ փոխարէն ինը օր եւ այն էլ քաղաքապետի փոփոխութեան հետ կապուած այդպիսի ժամանակահատուածում։<br /><br />Մտածեցի սա անպայման պիտի արձանագրեմ, որպէսզի ասեմ, որ այդպիսի դրական բաներ էլ կան մեր երկրում։<br /><p>Յամենայնդէպս այն կապ ունի քաղաքապետի փոփոխութեան հետ թէ ոչ, չգիտեմ, բայց այն, որ ես կարճ ժամանակահատուածում ստացայ պատասխան, արդէն փաստ է։ </p><p>Յոյսով եմ, որ Քաղաքապետարանը միշտ այդպէս աշխատի։</p><p>Լաւ մնացէք։ </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-7610422979754840415?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-24390045012153968302010-12-09T10:18:00.002+04:002010-12-09T10:30:24.388+04:00Երեւանի քաղաքապետ Գագիկ Բեգլարեանի հրաժարականը անակնկալ էր շատերի համար։<br /><br />Էլ աւելի անակնկալ էր երեկ գիշեր "Հայլուրի" եւ դրանից յետոյ "Տեսանկիւն" հաղորդման մեկնաբանութիւնը դէպքի կապակցութեամբ, որտեղ էլ ինչեր ասես, որ չասացին Գագիկ Բեգլարեանի հասցէին եւ նմանատիպ երեւոյթների մասին։<br /><br />Իմ կարծիքով պէտք չէ աւելորդ վերլուծութիւնների գիրկն ընկնել։ Պարզապէս պէտք է յիշել, որ ոչ շատ հեռու անցեալում էր, որ Ռուսաստանի Նախագահ Մեդուեդեւը պաշտօնանկ արեց Մոսկուայի քաղաքապետ Իւրի Լուժկովին։ Եզրակացութիւն՝ Copy - Paste ։ Ինչ կատարւում է Ռուսաստանում, շատ չանցած նոյնը կատարւում է Հայաստանում։ Այս օրինաչափութիւնից շեղում կարելի է համարել Պուտինի օրինակով Քոչարեանի վարչապետ չնշանակուելը, որը ըստ իս ուղղակի կապ ունի "Մարտի 1"-ի դէպքերի հետ։ Մնացածը Copy - Paste, իսկ պատճառներ ու պատրուակներ միշտ էլ կը գտնուեն։<br /><br />Պինդ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-2439004501215396830?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-59629092253836803352010-12-07T13:06:00.001+04:002010-12-07T15:55:58.685+04:00Երբ ասում եմ, որ աշխարհի ամենալաւ մթերային մեծ խանութը (Super Market) մեր տան մօտի մթերային խանութն է՝ ընկերներս ծիծաղում են։ Ահաւասիկ եւս մէկ ապացոյց։<br /><br />Մի քանի օր առաջ կինս մտել է այդ խանութը արտարժոյթը հայկական դրամով փոխանակելու նպատակով։<br /><br />Փոխանակել է, դուրս է եկել խանութից եւ գնացել գնումներ կատարելու ու մէկ-մէկ ու կէս ժամ անց անդրադարձել է, որ փոխանակման կէտը իրեն զգալի չափով քիչ գումար է տուել։<br /><br />Անհանգիստ զանգեց ինձ։ Ասացի, կայ մէկ ճանապարհ։ Գնալ եւ մարդուն ասել եղելութիւնը։ Ընդունեց՝ շատ բարի, չընդունեց՝ խմել մի գաւաթ դառը սուրճ շատ քաղցր թխուածքի հետ։<br /><br />Գնաց ու շատ չանցած զանգեց ինձ։ Ձայնի ուրախութիւնից հասկացայ, որ ամեն ինչ բարեյաջող է ընաթցել։ Պարզուեց, որ կինս դրամի փոխանակման կէտի պատասխանատուին բացատրել է խնդիրը։ Մարդը հաշուել է իր մօտ առկայ գումարները եւ հաստատել է կնոջս ասածները եւ մնացած դրամը վերադարձրել է։<br /><br />Սա կոչւում է բարեխղճութիւն։<br /><br />Յետոյ էլ ասում են այս երկրում ամէն ինչ վերջացած է։ Ահաւասիկ հակառակ ապացոյցը։<br /><br />Դաստիարակչական կէտ։ Դրամը (մանաւանդ ԱՄՆ դոլարն ու Եւրոն), եթէ նոյնիսկ գտնում էք, հաշուէք։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-5962909225383680335?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-83514718306997372412010-11-24T23:34:00.001+04:002010-11-24T23:34:00.771+04:00Այսօր աւարտեցի Հրանդ Փաստրմաճեանի "Հայոց պատմութիւն" աշխատասիրութիւնը։<br /><br />Փաստրմաճեանը Արմէն Գարոյի տղան է։ Եղել է Ժընեւի համալսարանի դասախօս։<br /><br />Գիրքը ֆրանսերէնից թարգմանել է Մուշեղ Իշխանը։ Ծաւալը 538 էջ է։ Այն ընդգրկում է Հայոց պատմութեան բոլոր շրջանները՝ սկզբից մինչեւ 1920 թուական՝ Լոզանի դաշնագիրը։<br /><br />Իմ կարծիքով գրքի առանձնայատկութիւններից մէկն այն է, որ հեղինակը որոշ հարցեր կամ իր կողմից կատարուած որոշ գնահատականներ մի քանի անգամ կրկնում է, կարծես մտավախութիւն ունենալով, որ ընթերցողը չանդրադառնայ ու ուշադիր չլինի այդ հարցերի նկատմամբ եւ դրանով ցանկանում է, որ ընթերցողի մտքում անպայման տեղ գտնեն այդ գնահատականները։<br /><br />Հեղինակի մօտեցումները հետաքրքիր էին։<br /><br />Խորհուրդ կը տամ կարդալ։<br /><br />Ի դէպ գիրքը տարիներ առաջ թարգմանուել է նաեւ պարսկերէն։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-8351471830699737241?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-36069201179421611732010-11-21T15:53:00.000+04:002010-11-21T15:53:00.576+04:00<em>"Այս միջոցին պարթեւներու Հրահատ թագաւորը կը յարձակէր Հայաստանի վրայ։ Ի լրումն դժբախտութեան, Տիգրան Բ.-ի հարազատ որդին, կրտսերն Տիգրան դաւաճանական ամօթալի արարք մը գործեց։ Ան զօրամասով մը անցաւ պարթեւներուն կողմը... Կրտսերն Տիգրանի զօրամասին օժանդակութեամբ պարթեւները պաշարեցին հայոց Արտաշատ մայրաքաղաքը"։</em><br /><br /><br /><p><em>"Հայոց պատմութիւն", Հրանդ Փաստրմաճեան, էջ 76</em></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-3606920117942161173?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-37456756050442662252010-11-19T21:06:00.004+04:002011-06-10T16:24:35.708+05:00Նրանց, ովքեր հետաքրքրուած են կատակերգութեամբ համեմուած արկածախնդրական ֆիլմերով, խորհուրդ կը տամ դիտել Knight &amp; Day-ը։<br /><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5541189689077539330" src="http://4.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TOZCqeqGIgI/AAAAAAAAAk4/civOl7dwuSk/s320/Knight%2B%2526%2BDay.jpg" style="cursor: hand; display: block; height: 314px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 214px;" />Արտադրուել է 2010 թուականին։<br /><br />Բեմադրիչն է James Mangold-ը։<br /><br />Տեւողութիւնը 109 րոպէ է։<br /><br />Գլխաւոր դերակատարներն են Կամերոն Դիազը եւ Թոմ Քրուզը։<br /><br />Այս ֆիլմն ինձ յիշեցրեց Mr. &amp; Mrs. Smith-ը։ Նոյնիսկ երաժշտութիւնը տեղ տեղ դա է յիշեցնում։<br />Չիփս ու գարեջուր չմոռանաք։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-3745675605044266225?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-49726419796931494412010-11-13T11:05:00.006+04:002010-11-13T11:52:08.642+04:00Եթէ դուրս գաք ձեր աշխատանքի վայրից ու մօտենաք փողոցում կայանած ձեր մեքենային եւ տեսնէք, որ մեքենայի առջեւը ներս է մտել (այսինքն խփել են ձեր մեքենային), ի՞նչ զգացում կունենաք։<br /><br />Երեկ ես հէնց այդ նոյն զգացումն ունէի։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-4972641979693149441?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-64051855622745992742010-11-01T21:33:00.001+04:002010-11-02T09:32:28.920+04:00<em>"Երբ [Պոմպէոս] իր իշխանութեան տակ ունեցաւ Տիգրանը, զոր կրնար իր յաղթանակի կառքին կապել, նախընտրեց զայն դաշնակից դարձնել, ըսել է թէ մէկ օրուան փառքէն նախամեծար կը համարէր բոլոր դարերուն փառքը"։</em><br /><br /><em>"Հայոց պատմութիւն", Հրանդ Փաստրմաճեան, էջ 80</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-6405185562274599274?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-8212592478422249022010-10-28T16:20:00.002+05:002010-10-28T16:23:07.149+05:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TMlcjfopqfI/AAAAAAAAAkw/6zx-XrUq0mY/s1600/DSC04032.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533055382058543602" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TMlcjfopqfI/AAAAAAAAAkw/6zx-XrUq0mY/s320/DSC04032.JPG" /></a> Շախմատի մրցոյթ, Հ.Յ.Դ. "Արամ Մանուկեան" Երիտասարդական կենտրոն, 23.Հոկտեմբեր.2010 թ.<br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-821259247842224902?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-8256899359245790922010-10-23T10:13:00.004+05:002010-10-23T11:56:41.983+05:00Հինգշաբթի առաւօտեան փողոցում քայլում էի։ Բջջային հեռախօսս զանգեց։ Մի աղջիկ, շատ քաղաքավարի բարեւեց եւ հարցրեց, որ Մկրտչեան Սարգսի հետ է խօսում։ Պատասխանեցի այո։ Ասաց, որ Սփիւռքի նախարարութիւնից են զանգում եւ նախարարը ցանկութիւն է յայտնել ձեզ հանդիպել։ "Ինչու՞", հարցրի։ "Ձեր յօդուածի կապակցութեամբ", եղաւ պատասխանը։ Պայմանաւորուեցինք։<br /><br />Ճաշից յետոյ ժամը հինգին գնացի նախարարութիւն։ Նախ ինձ դիմաւորեց նախարարի մամլոյ քարտուղարը, այսինքն այն աղջիկը, որն առաւօտ զանգել էր ինձ։ Մի քանի րոպէ զրոյցից յետոյ, նա ինձ առաջնորդեց փախնախարարի գրասենեակ, որի հետ եւս մի քանի րոպէ զրոյց ունեցանք եւ ի վերջոյ ինձ առաջնորդեցին նախարարի գրասենեակ։<br /><br />Քննարկման նիւթը հիմնականում, բնականաբար, յօդուածումս արծարծուած խնդիրներն էին, սակայն խօսեցինք նաեւ այլ հարցերի մասին։<br /><br />Նախարարը մանրամասնօրէն ներկայացրեց նախարարութեան երկու տարուայ գործունէութիւնը։ Ասաց, որ ինձնից նեղացած չէ, որովհետեւ անձնական վիրաւորանքի չեմ հասել։ Ասաց, որ բազմաթիւ դժուարութիւնների առջեւ են կանգնած, աշխատանքը շատ է, սպասելիքներն էլ նոյնպէս, իսկ հնարաւորութիւնները քիչ։<br /><br />Ի պատասխան ասացի, որ գնահատում եմ նախարարի այս քայլը։ Շաբաթական բազմաթիւ յօդուածներ են գրւում։ Եթէ նախարարը ուզենայ բոլոր յօդուածագրերին հրաւիրել հանդիպման, էլ աշխատանքի ժամ չի մնայ։ Հետեւաբար կատարածը համարում եմ դրական։ Ներկայացրի ինձ։ Ներկայացրի Հայաստանում հաստատուած սփիւռքահայերի խնդիրների մի մասը։ Եւ նշեցի, որ պէտք չէ յօդուածում անձնական վիրաւորանք փնտռել, որովհետեւ նման բան չկայ։ Աւելին ես նկարագրով այդ տեսակը չեմ։ Կան համազգային խնդիրներ, կան Հայաստանեան իրականութիւններ ու կան մտահոգութիւններ, որոնց մասին պիտի ասել հասարակութեանը, եւ որոնք, ինչպէս գրել եմ յօդուածում, "համազգային ուժերով են լուծում պահանջում"։<br /><br />Մտքերի փոխանակութիւն ունեցանք յօդուածումս տեղ գտած որոշ մտքերի վերաբերեալ։<br /><br />Անկախ այն բանից, որ ով ումից ինչ տպաւորութիւն ստացաւ եւ անկախ այն բանից, որ ով ինչքանով կարողացաւ համոզել միւսին, ես դրական եմ գնահատում նախարարի այս քայլը։<br /><br />Մնում է երկիրը ծաղկի ու զարգանայ, որպէսզի հայաստանահայերը մնան երկրում եւ սփիւռքահայերն էլ գան ու ... չգնան։<br /><br />Պինդ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-825689935924579092?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-84695441860724004372010-10-18T16:13:00.001+05:002010-10-18T16:13:00.288+05:00<em>"Դաշնագրին քաղաքական պայմաններն էին մանաւանդ որ ծանր արժեցին հայկական ինքնասիրութեան։ Տիգրան կը ստանար "Հռոմէական ժողովուրդի դաշնակից եւ բարեկամ" տիտղոսը, բայց Հայաստան, Հռոմի "ազդեցութեան գօտի"ին մէջ մտնելով, իրականին մէջ ոչ միայն դաշնակից կը դառնար, այլեւ աւատառու մը, որ ազատ էր ինքզինք իր ուզած ձեւով վարելու, բայց որուն արտաքին քաղաքականութիւնը այնուհետեւ պիտի ներշնչուէր հռոմէական քաղաքական ուղղութենէն եւ պահանջներէն"։<br /><br />"Հայոց պատմութիւն", Հրանդ Փաստրմաճեան, էջ 78</em><br /><br />Հետաքրքիր է։ Այս պարբերութիւնն ինձ մի բան է յիշեցնում։ Ձե՞զ էլ։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-8469544186072400437?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-3531890725110410372010-10-16T22:46:00.001+05:002010-10-19T14:41:11.849+05:00Նախարարն առաջարկում է, որ իւրաքանչիւր սփիւռքահայ եօթ տարին մէկ անգամ այցելի Հայաստան՝ որպէս զբօսաշրջիկ, եւ հաշուել է ու եզրակացրել, որ ոչ աւել, ոչ պակաս՝ ամէն տարի մէկ միլիոն զբօսաշրջիկ կայցելի Հայաստան, որը եկամուտի մեծ աղբիւր է Հայաստանի համար։<br /><br />Այստեղ եւս երեւան են գալիս մօտեցման երկու սխալ երեսները։ Առաջին, որ սփիւռքահայը կայ-չկայ՝ եկամուտի աղբիւր է, կամ գործարարի ու Հայաստանում ներդրում անողի տեսքով, կամ էլ զբօսաշրջիկի տեսքով։ Կարճ ասած՝ սփիւռքահայը փող է։<br /><br />Երկրորդ մօտեցումը երեւան է բերում նախարարի՝ երկու տարի աշխատելուց յետոյ տակաւին Սփիւռքը չճանաչելու փաստը։ Սփիւռքահայերը միայն նրանք չեն, ովքեր նախարարին հրաւիրում են շքեղ դահլիճներում ճոխ ընթրիքների։ Նախարարը հաւանաբար չի էլ պատկերացնում, որ Սփիւռքում կան բազմաթիւ հայեր, որոնք օրն ի բուն աշխատում են իրենց ընտանիքի ապրուստը ապահովելու համար, որ կան մարդիկ, որոնք ապրում են աղքատութեան մէջ, որ կան մարդիկ, ովքեր մինչեւ իրենց կողքի քաղաքը չեն կարողանում գնալ, էլ ուր մնաց՝ Հայաստան։ Սփիւռքահայութիւնը միայն հարուստ մարդկանցից բաղկացած խումբ չէ։ Ոլորտի պատասխանատուները լաւ կանեն, որ թէ Հայաստանում եւ թէ Սփիւռքում շփուեն սովորական մահկանացուների հետ, որպէսզի ճիշտ պատկերացում կազմեն իրավիճակի մասին։<br /><br />Կարելի է շարունակել, սակայն բաւարարւում եմ այսքանով՝ նշելով, որ բացարձակապէս այն կարծիքի չեմ, որ Սփիւռքի նախարարութեան առջեւ դրուած խնդիրները հեշտ լուծելի են։ Ոչ։ Սակայն խորապէս այն կարծիքի եմ, որ հասարակութեանը, այս պարագային՝ սփիւռքահայութեանը պիտի ասել իրականութիւնը եւ չփորձել մոլորութեան մէջ գցել։ Համազգային խնդիրները համազգային ուժերով են լուծում պահանջում։<br /><br />Ի դէպ՝ չպարզուեց, թէ ինչու է ասուլիսը հրաւիրուել Սփիւռքի նախարարութեան "կայացման" 2-ամեակի կապակցութեամբ։ Նախարարութիւնը ի՞նքն է եկել այն եզրակացութեան, որ կայացել է, թէ՞ այդ գնահատականը պիտի տան ուրիշները։ Իսկ ընթերցողներից որեւէ մէկը որեւէ հաստատութեան "կայացման" յոբելեանի մասնակցե՞լ է։<br /><br />Եւ, ի վերջոյ, "ներկայացնելով 2 տարուայ ընթացքում կատարած աշխատանքները, իրականացրած ծրագրերը՝ նախարար Յակոբեանը...2011-ը կանխորոշեց դարձնել Սփիւռքի միջազգայնացման ժամանակաշրջան"։ Մէկը կը թարգմանի՞ "Սփիւռքի միջազգայնացում" բառակապակցութիւնը։<br /><br />Սարգիս Մկրտչեան<br />2001 թուականից<br />ընտանեօք Հայաստանում հաստատուած սփիւռքահայ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-353189072511041037?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-58272091659815769022010-10-15T21:28:00.000+05:002010-10-19T14:41:11.849+05:00Միւս կողմից՝ հաւանաբար նախարարը չգիտի կամ էլ, որ աւելի ճիշտ է, չիմանալ է տալիս Հայաստանից արտագաղթող տարեկան տասնեակ հազարաւոր հայաստանահայերի մասին։ Հայաստանահայեր, որոնք ծնուել են Հայաստանում, մեծացել են Հայաստանում, ընտանիք, բարեկամներ, ծանօթներ ու կապեր ունեն Հայաստանում եւ այդուհանդերձ հեռանում են Հայաստանից։ Միայն 2010 թուականի մինչ այս պահը խօսւում է օդային ճանապարհով 61000 հեռացածների մասին։ Հարց է առաջանում՝ եթէ այդքան նպաստաւոր են պայմանները, ապա ինչու՞ են առաջին հերթին հայաստանահայերը լքում Հայաստանը։ Հայաստանից արտագաղթի վերաբերեալ խորհուրդ կը տամ կարդալ ՄԱԿ-ի Զարգացման ծրագրի (UNDP) տարեկան զեկոյցը, որը հրատարակուել է թուականիս Մայիսի 11-ին։<br /><br />Շահեկան կը լինի կարդալ նաեւ հետեւեալ յօդուածը http:// 7or.am/hy/news/2010-09-29/18038/ ։ Զանց առնելով յօդուածագրի՝ խնդրի քաղաքական կողմի վերլուծութիւնը, պարզապէս ուզում եմ առաջարկել նախարարին, սփիւռքահայերին Հայաստան տեղափոխելու փոխարէն, աւելի արդիւնաւէտ ու ազգանուէր գործ անել՝ հայաստանահայ տաղանդաւոր երաժիշտին ու նրա նմաններին պահել Հայաստանում։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-5827209165981576902?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-1963688513090182432010-10-14T21:14:00.000+05:002010-10-19T14:41:11.850+05:00Նախարարն յայտարարում է, որ սփիւռքահայերը թող աշխատանք նախաձեռնեն Հայաստանում եւ վստահ լինեն, որ Հայաստանում բոլոր պայմանները այդ առումով յարմար են։ Թող հազար սփիւռքահայ Հայաստանում գործ սկսի եւ բացի հարիւր աշխատատեղ։ Այդ պարագային հարիւր հազար հոգի աշխատանք կունենան (միտք բանին սա է, ուղղակի ասուած բառերը չգտայ)։<br /><br />Սփիւռքահայի համար նախարարի եւ իշխանութեան որեւէ այլ պաշտօնեայի յայտարարութիւնից անհամեմատելիօրէն աւելի վստահելի աղբիւր է իր նման այլ սփիւռքահայերի փորձը, որոնք հաստատուել են Հայաստանում ու նրանց հետ կիսում են իրենց մտքերն ու ապրումները։<br /><br />Հետեւաբար Սփիւռքի նախարարը լաւ կանի, Հայաստանում հաստատուած սփիւռքահայերի հետ ձեւական հանդիպում կազմակերպելու փոխարէն, հետաքրքրուի, թէ Հայաստանի անկախութիւնից յետոյ քանի սփիւռքահայ է հաստատուել Հայաստանում եւ այսօր նրանցից քանիսն է տակաւին ապրում Հայաստանում։ Ինչու՞ են նրանք լքում Հայաստանը։<br /><br />Խորհրդատրելի է, որ Սփիւռքի նախարարը փորձի ոչ թէ բարեկամի, ծանօթի, ունեցած կապերի ու մանաւանդ կաշառքի օգնութեամբ, այլ ուղղակի յոյսը իր սեփական ուժերի վրայ դնելով, մի "բիզնես" նախաձեռնի Հայաստանում։ Արդիւնքը ուսանելի կը լինի նախարարի, որից յետոյ՝ սփիւռքահայերի համար։ Այո, կան սփիւռքահայեր, որոնք Հայաստանում աշխատանք են նախաձեռնել եւ յաջողել են։ Սակայն, խնդրեմ, մօտեցէք այդ մարդկանց ու հարցրէք իրենց տեսակէտը, տպաւորութիւնը, անցած ուղին։ Չափազանցութիւն չի լինի, եթէ ասեմ, մատահաշիւ բացառութիւններով, բոլորը պարտաւորուել են մտնել Հայաստանեան շուկայի խաղի կանոնների մէջ, որը, մեղմ ասած, զզուանք է առաջացնում եւ աղաւաղում մարդու բարոյական նկարագիրը։ Չեմ խօսում այն բազմաթիւերի, կրկնում եմ՝ բազմաթիւերի մասին, որոնք գործ են նախաձեռնել ու բառի բուն իմաստով տապալուել են եւ նրանց, ովքեր մէկ-հինգ-տաս տարի ապրել են Հայաստանում եւ ի վերջոյ լքել Հայաստանը։<br /><br />Որտե՞ղ են այդ յարմար պայմանները, որոնց մասին յայտարարում է նախարարը։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-196368851309018243?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-35361909828214558712010-10-13T13:50:00.004+05:002010-10-19T14:41:11.851+05:00<em>Վերոյիշեալ վերնագրով յօդուածս տպագրուել է Հոկտեմբերի 4-ին </em><a href="http://www.7or.am/"><em>http://www.7or.am/</em></a><em> կայքէջում, որից յետոյ Հոկտեմբերի 5-ին ԱՄՆ-ում հրատարակուող "Ասպարէզում"` </em><a href="http://www.asbarez.com/"><em>http://www.asbarez.com/</em></a><em>։<br />Ստորեւ այն տպագրում եմ նաեւ այստեղ։<br /></em><br />Հ.Հ. Սփիւռքի նախարարութեան հիմնադրութեան 2-ամեակի կապակցութեամբ Սեպտեմբերի 29-ին մամլոյ ասուլիս էր հրաւիրել նախարար Հրանուշ Յակոբեանը։<br /><br />Հեռուստաալիքով դիտեցի մամլոյ ասուլիսի լրատւութիւնը, որից յետոյ այցելեցի նախարարութեան՝ "Հայերն այսօր" կայքէջը եւ կարդացի այդ մասին հրատարակուած լրատւութիւնը։ Ցաւօք չգտայ ամբողջ տեքստը։<br /><br />Հակառակ ոմանց այն կարծիքի, որ Սփիւռքի նախարարութիւնը անհրաժեշտութիւն չէր (ու չէ), անձամբ ես այն համարում եմ անհրաժեշտութիւն եւ կատարուած քայլը՝ դրական։ Խորապէս գիտակցում եմ նաեւ, թէ ինչքան բազմապիսի, բազմաբնոյթ ու բարդ աշխատանքի առջեւ է կանգնած Սփիւռքի նախարարութիւնը։<br /><br />Սպասելիքներն ու պահանջները շատ են, հնարաւորութիւնները՝ քիչ, եւ շատերն էլ ակնկալիք ունեն, որ ամէն ինչ կատարուի կարճ ժամանակամիջոցում, որն, անշուշտ, հնարաւոր չէ։<br /><br />Սակայն այս ամբողջը որեւէ մէկին թոյլ չի տալիս հանրութեան գցել մոլորութեան մէջ։ Մանաւանդ՝ ոլորտի պատասխանատու նախարարին։<br /><br />Ստորեւ ուզում եմ անդրադառնալ ասուլիսի ժամանակ հնչած մի քանի մտքերի։<br /><br />Նախարարն յայտարարում է. "Հայ է այն մարդը, ով իրեն հայ է զգում, իսկ Հայաստանը համայն հայութեան Հայրենիքն է։ Ուստի Սփիւռքի մեր հայրենակիցները պէտք է գան Հայրենիք, գործ դնեն եւ շահոյթ ստանան (մէջբերում ելոյթից)"։ Ճիշտն ասած՝ մի քանի անգամ կարդացի այս երկու նախադասութիւնը ու չկարողացայ կապ գտնել առաջինի եւ երկրորդի միջեւ։ "Հայ է այն մարդը, ով իրեն հայ է զգում, իսկ Հայաստանը համայն հայութեան Հայրենիքն է", եւ որպէս տրամբանական եզրակացութիւն՝ "Ուստի Սփիւռքի մեր հայրենակիցները պէտք է գան Հայրենիք, գործ դնեն ու շահոյթ ստանան"։ Այսինքն՝ ով իրեն հայ է զգում, պէտք է գնայ իր հայրենիք՝ Հայաստան, եւ գործ դնի ու շահոյթ ստանայ։ Ուրի՞շ։ Իսկ ո՞վ ասաց, որ սփիւռքահայութիւնը բաղկացած է միայն գործարարներից։ Իսկ ո՞վ ասաց, որ հայրենիքը միայն գործ դնելու ու շահոյթ ստանալու համար է։ Իսկ ո՞վ ասաց, որ նա ով իրեն հայ չի զգում ու հայ չէ, եւ իր հայրենիքն էլ Հայաստանը չէ, չի կարող գալ Հայաստան ու գործ դնել ու շահոյթ ստանալ։ Եւ, ի վերջոյ, ընդհանուր առմամբ ի՞նչ կապ ունի մարդու հայրենիքը գործ դնելու ու շահոյթ ստանալու հետ։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-3536190982821455871?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-30316975541080067712010-10-04T10:27:00.002+05:002010-10-19T14:41:11.852+05:00<a href="http://www.7or.am/">www.7or.am</a> կայքէջում կարող էք կարդալ "<a href="http://7or.am/hy/news/2010-10-04/18176/">Հայրենիքն ու շահոյթը</a>" վերնագրով յօդուածս, որը վերաբերում է Սփիւռքի նախարարութեան հիմնադրութեան 2-ամեակի կապակցութեամբ նախարարի հրաւիրած մամլոյ ասուլիսի ժամանակ հնչած որոշ մտքերի։<br /><br />Պինդ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-3031697554108006771?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-40832337196159486722010-10-02T14:36:00.001+05:002010-10-03T12:25:25.630+05:00<em>"Տիգրան կը պահէր բազմաթիւ յատկանիշներ որոնք զինք կը մօտեցնեն արեւելեան բռնատէրի մը. Պատմութիւնը իր փառամոլութենէն եւ վայրագութենէն բազմաթիւ գիծեր փոխանցած է մեզի։ Յանկարծական շնորհաբաշխումներու եւ շնորհազրկումներու մարդը եղաւ։ Իր ձեռքին մէջ կեդրոնացուց բոլոր իշխանութիւնները, շրջապատուեցաւ իր հրամանները գործադրելու միայն ընդունակ մարդերով, փոխանակ, բոլոր իրական մեծ կազմակերպիչներուն նման, իր գաղափարները իրագործելու ատակ մարդիկ պատրաստելու։ Նափոլէոնի վերաբերեալ Ստանտալի ըրած այն դիտողութիւնը, թէ իր անկումի պատճառներէն մէկն ալ միջակ մարդոց հանդէպ տածած սէրն էր, հաւանօրէն կը վերաբերի նաեւ Տիգրանի"։</em><br /><br /><em>"Հայոց պատմութիւն", Հրանդ Փաստրմաճեան, էջ 54</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-4083233719615948672?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-19723047339669752352010-09-29T23:15:00.000+05:002010-09-29T23:15:00.325+05:00"Incredible things are hapening in the world. Right there across the river there are all kinds of magical instruments while we keep on living like donkeys".<br /><br /><br />Jose Arcadio Buendia<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-1972304733966975235?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-83692812715358463682010-09-28T22:10:00.001+05:002010-09-29T10:54:51.572+05:00<em>[Տիգրան Մեծ] ամուսնացաւ Պոնտոսի թագաւոր Միհրդատ Զ. Եւպատորի աղջիկներէն մէկուն՝ Կղէոպատրայի հետ եւ բարեկամական յարաբերութիւններ մշակեց այս նորաստեղծ մեծ պետութեան հետ...<br /><br />Մարաստանը Հայաստանին միացնող կապերը ամրացնելու համար, Տիգրան իր աղջիկներէն մէկը կնութեան տուաւ այդ երկրի թագաւորին։<br /><br />"Հայոց պատմութիւն", Հրանդ Փաստրմաճեան, էջ 48-49</em><br /><br />Կարդում եմ վերոյիշեալ նախադասութիւններն ու մտածում, որ Տիգրան Մեծի արածները շատերը համարում են դիւանագիտական քայլեր՝ մէկ կողմից դաշնակցում է Պոնտոսի հետ, միւս կողմից Մարաստանի հետ եւ այս ամբողջը բարեկամախնամիական կապեր հաստատելով...<br /><br />Իսկ եթէ այլ տեսանկիւնից նայենք հարցին՝ խառն ամուսնութիւններ, յանուն իշխանութեան ու սահմանների ընդարձակման՝ հայի արիւնը օտարների արեան հետ խառնել, ձուլում...<br /><br />Եզրակացութիւն։ Ցանկացած հարցի կարելի է նայել տարբեր տեսանկիւններից։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-8369281271535846368?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-82680828453998521752010-09-27T21:10:00.002+05:002010-10-18T16:26:57.861+05:00<em>"Այլազան ազդակներու ազդեցութեան ներքեւ ... Հայաստանի մէջ յառաջացած է աւատապետական իսկական վարչակարգ մը։ Հայաստանի թագաւորի իշխանութեան տակ ռազմական ազնուականութիւն մը գոյութիւն ունի, որ լայն իրաւունքներ կը վայելէ, հողեր ստացած է եւ կը բնակի իշխող բարձունքներու վրայ կառուցուած դղեակներու մէջ"։<br /><br />"Հայոց պատմութիւն", Հրանդ Փաստրմաճեան, էջ 54-55</em><br /><br />Տեղեկացնեմ, որ խօսքը մեր թուականաութիւնց մէկ դար առաջուայ մասին է։<br /><br />Զարմանալի զուգադիպութեամբ այդ աւատապետական ընկերային կառոյցը առկայ է նաեւ այսօր եւ փոփոխութեան որեւէ նշոյլ անգամ ցոյց չի տալիս։<br /><br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-8268082845399852175?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-4053796446017668152010-09-24T10:48:00.003+05:002010-10-19T14:25:06.981+05:00Հաճելի է, երբ գրասենեակումդ նստած ես ու մի ընկեր, այն էլ հառաւոր Բոէյնոս Այրէսից, որին հանդիպել ես 2003 թուականին համահայկական բանակումի ընթացքում, այցելում է քեզ եւ կիսում իր մտքերն ու ապրումները քեզ հետ։<br /><br />Յետոյ տալիս է մի կապոց։ Բացում եմ կապոցն ու տեսնում, որ մի գիրք կայ ու մի շապիկ (T.Shirt)։ Գիրքն ուղարկել է մի ընկեր՝ այն էլ հեռաւոր Բոէյնոս Այրէսից, որին հանդիպել եմ 2003 թուականին էլի համահայկական բանակումի ընթացքում ու էլ չեմ հանդիպել։<br />Ալեխանդրօն ինձ ուղարկել է "Բորխես։ Մի կեանք" գիրքը*։ Սա արդէն երկրորդ գիրքն է, որ Ալեխանդրօն ուղարկում է ինձ։ Մի երկու տարի առաջ էլ ուղարկել էր Մարկեսի "Հարիւր տարուայ մենութիւն" գիրքը։ Բանակումի ընթացքում Արգենտինայից եկած տղաների հետ խօսեցի Հարաւ Ամերիկեան գրականութեան եւ ֆուտբոլի մասին։ Ալեխանդրօն նկատել է իմ սէրը Հարաւ Ամերիկեան գրականութեան կապակցութեամբ։<br /><br />Գրքի հեղինակը Էդուին Ուիլիամսոնն է։ Այն, ինչպէս անունից էլ պարզ է Արգենտինացի գրող, բանաստեղծ Խորխէ Լոյիս Բորխեսի կենսագրութիւնն է։ Առաջին անգամ հրատարակուել է 2004 թուականին Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներում։<br /><br />Շապիկը ուղարկել է մէկ այլ ընկեր՝ Ղուկասը Կորդոբայից։ Նրանում Դաշնակցութեան զինանշանը ասեղնագործուած է։<br /><br />Շնորհակալ եմ ընկերներին։<br />Երեւոյթը հետաքրքիր է ու հաճելի։<br />Երկու նուէրներն էլ իրենց մէջ իմաստ են պարունակում։<br />Մէկը յիշեցնում է, որ պատկանում ենք գաղափարական մէկ ընտանիքի եւ անելիք ունենք եւ միւսը պարտադրում է ... կարդալ ու մտածել։<br /><br />Լաւ մնացէք։<br /><br />* Borges, A life, Edwin Williamson.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-405379644601766815?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-23152264688131392642010-09-22T12:35:00.001+05:002010-09-22T14:49:30.877+05:00Կայքէջիս վրայ կարծես փոշի է նստել։<br />Փոշին պիտի մաքրեմ, բայց մաքրելու համար տրամադրութիւն է պէտք, որ յաճախ չկայ։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-2315226468813139264?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-16268138253232478802010-09-08T14:52:00.003+05:002010-09-08T16:07:39.960+05:00Երեկ ուշ գիշերուան բազկաթոռին նստած փոխում էի հեռուստաալիքները։ Տեսայ Հ1-ով սփռում են Հայաստան-Մակեդոնիա ֆուտբոլի ազգային հաւաքականների մրցախաղը։<br /><br />Թէեւ, անկեղծ ասած, առանձնապէս հետաքրքրուած չեմ Հայաստանի ֆուտբոլով, բայց ուշ գիշեր էր, միւս ալիքներն էլ հետաքրքիր բան ցոյց չէին տալիս, չփոխեցի ալիքն ու սկսեցի դիտել։ Բարեբախտաբար երկրորդ խաղակէսն էր։<br /><br />Ու ինչ տեսնեմ։ Դա ֆուտբոլ չէր... Ճիշտն ասած գիտէի որ մերոնք ոչ թէ վատ, այլեւ շատ վատ են խաղում, բայց որ այդքան վատ՝ չէի պատկերացնում... Կարճ ասած խեղկատակութիւն։ Երկու իրար արժանի մրցակիցներ։ Ոչ նրանք գիտէին ինչ են անում, ոչ էլ սրանք։ <br /><br />Իմ մօտ այն տպաւորութիւնը առաջացաւ, որ մերոնք մրցոյթի հրաւէր են ստացել, ճանապարհին իրենց հետ վերցրել են նաեւ մօրաքրոջ տղաներին ու խնամու թոռներին... Նպատակ՞ը։ Թէ Մակեդոնիան կը տեսնեն, թէ մի խաղն ինչ է էլի` կը խաղան։<br /><br />Թիւրիմացութիւն չառաջանալու համար նշեմ, որ այս գրութեանս նպատակը հաւաքականին քննադատելը չէ։ Հաւաքականը խաղում է այնպէս ինչպէս երկրի մնացած բոլոր մարդիկ պատկան բնագաւառում՝ պատգամաւորները՝ Ազգային Ժողովում, Արտաքին Գործոց Նախարարութիւնը՝ արտաքին քաղաքականութեան ոլորտում եւ այլն։ Որակը նոյնն է։<br /><br />Մի խօսքով ֆուտբոլ դիտելու փոխարէն դիտեցի կատակերգութիւն։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-1626813825323247880?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-40573414746012694322010-09-06T13:12:00.003+05:002010-09-06T13:49:54.936+05:00Դուք էլ ունէ՞ք այնպիսի բարեկամներ, հարեւաններ, ընկերներ ու ծանօթներ, որոնք իրենց հացն ուտում՝ ուրիշների կեանքով են հետաքրքրւում։ Այլ խօսքով ասած, կարծես ուրիշ բան ու գործ չունեն, բացի ուրիշների արածն ու չարածը, առածն ու չառածը, կերածն ու չկերածը հաշուելուց։ Կարծես մի տեսակ հաշուիչ լինեն։ Ով ում հետ լաւ է, ում հետ վատ է, ճաշին ինչ է կերել, ինչ չի կերել, շապիկը որտեղից է առել, որտեղից չի առել, ում հետ նշանուեց, ում հետ չնշանուեց։<br /><br />Եթէ ունէք այդպիսի բարեկամներ, հարեւաններ, ընկերներ ու ծանօթներ, ապա ասէք խնդրեմ ինչպէ՞ս պիտի վարուել նրանց հետ եւ ինչպէ՞ս պիտի պատասխան չտալ նրանց անտեղի, իրենց բացարձակապէս չվերաբերող եւ նրանց անդաստիարակութեան ու անքաղաքավարութեան մասին աղաղակող հարցումներին։<br /><br />Օրինակ ընդունուած է մարդկանցից չհարցնել նրանց եկամուտի աղբիւրը կամ աշխատավարձը, երեխայ չունեցող զոյգից չհարցնել դրա պատճառը, կանանցից չհարցնել նրանց տարիքը, ամուսնալուծուածից չհարցնել ամուսնալուծութեան պատճառը եւ նմանատիպ հազար ու մի բան։ Բնականաբար բացառութիւն են կազմում հարազատները։ Իսկ այս հաշուիչները ճակատագրի բերմամբ չգիտես ինչու բոլորի հետ էլ հարազատ են՝ հարազատից աւելի։<br /><br />Ու արի ու տես որ այս մարդիկ, եթէ այդպիսի հարցերի պատասխանները չունենան կընկնեն շոկի մէջ ու գիշերները չեն քնի։<br /><br />Ու ամենահետաքրքիրն էլ այն է, որ ամենաշատը հէնց այդ տեսակ մարդիկ են ասում, որ իրենք ուրիշների կեանքով հետաքրքրուած չեն։ Այ քեզ բան... Ախր քոյրիկ ջան, ախպէր ջան, դու եթէ չիմանաս իմ կերած հաւի կուտը ֆերմատէրը ում փողող ու որ խանութից է գնել ու այդ խանութի տէրը այդ ֆերմատէրի փողով ինչ է արել, գիշերը չես քնի...<br /><br />Մի խօսքով՝ լուծումն ի՞նչ է, չգիտեմ։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-4057341474601269432?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-17906235295463446352010-08-07T18:53:00.000+05:002010-10-19T14:51:33.918+05:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TE0xYH5Oa4I/AAAAAAAAAj4/jEyKuH2DIK0/s1600/DSC08747.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5498105010594933634" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TE0xYH5Oa4I/AAAAAAAAAj4/jEyKuH2DIK0/s320/DSC08747.JPG" /></a> Պարզ լիճ, Յուլիս 2010 թ.<br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-1790623529546344635?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-68291604841008310952010-08-04T20:49:00.000+05:002010-10-19T14:51:33.919+05:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TE0wxzx4A0I/AAAAAAAAAjw/6ygBW19fegc/s1600/DSC08738.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5498104352360366914" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TE0wxzx4A0I/AAAAAAAAAjw/6ygBW19fegc/s320/DSC08738.JPG" /></a> Պարզ լիճ, Յուլիս 2010 թ.<br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-6829160484100831095?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-23704379295009840252010-08-01T23:45:00.001+05:002010-10-19T14:51:01.404+05:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TE0vsCK9NwI/AAAAAAAAAjo/LjdJ7O7nz0c/s1600/DSC08730.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5498103153632818946" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TE0vsCK9NwI/AAAAAAAAAjo/LjdJ7O7nz0c/s320/DSC08730.JPG" /></a> Պարզ լիճ, Յուլիս 2010 թ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-2370437929500984025?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-83330184196921446992010-07-30T14:22:00.001+05:002010-08-02T09:48:36.001+05:00"... եւ որպէս բողոք իրենց շրջակայ աշխարհում տարածուած ագահութեան եղբայրական սիրով հաւասարապէս ապրում էին աղքատութեան մէջ"։<br /><br />"Ընկերվարութիւն", Էբենշտայն, էջ 272<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-8333018419692144699?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-15667023407982963832010-07-28T11:38:00.001+05:002010-07-28T11:38:00.731+05:00Անցեալ Կիրակի օրը Դիլիջանում դասախօսեցի պատանեկան միութեան բանակումի մասնակիցների համար։ Նիւթը "Հ.Յ.Դ. կազմակերպական կառոյցն" էր։<br /><br />Մի երկու բան խորհելու առիթ տուեց։<br /><br />Օրինակ դասախօսութեանս աւարտին եղան հարցումներ մեր բռնագրաւուած հողերի, Հայոց Ցեղասպանութեան, Արցախի մասին։<br /><br />Մտածում եմ ինչու՞ որեւէ մէկը հարց չտուեց դասախօսութեան բուն նիւթի մասին։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-1566702340798296383?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-30490122883670018352010-07-26T11:36:00.001+05:002010-07-26T11:38:09.388+05:00Երբեմն գերմարդկային ճիգ պիտի թափել պարզապէս չհիասթափուելու համար...<br /><br />Պինդ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-3049012288367001835?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-84492968534816168872010-07-17T17:18:00.002+05:002010-07-17T17:18:00.270+05:00"...Կարծես թէ լեռներու ովկիանոս մը կը տեսնէ մարդ, վիթխարի փոթորիկէ խռովեան ծով մը, որուն ալիքները յանկարծօրէն քարացած են"։<br /><br /><br />Պենտեր<br /><br /><br />Գեղեցիկ համեմատութիւն է։<br /><br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-8449296853481616887?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-56748580064152290212010-07-14T21:41:00.000+05:002010-10-19T15:01:48.875+05:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TCrnn5w_UsI/AAAAAAAAAjI/DlqsDt146v0/s1600/DSC08371.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5488453768611582658" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TCrnn5w_UsI/AAAAAAAAAjI/DlqsDt146v0/s320/DSC08371.JPG" /></a> Հանրակառք (Autobus), Դղեր, Յունիս 2010 թ.<br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-5674858006415229021?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-50949020841444827922010-07-10T11:05:00.003+05:002010-07-10T11:33:44.155+05:00Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնութիւնը մօտենում է իր աւարտին։<br /><br />Բրազիլիայի պարտուելուց ու աշխարհի առաջնութիւնից դուրս մնալուց յետոյ, որի պատճառով տխրեցի, այժմ կը նախընտրեմ, որ Իսպանիան յաղթի, թէեւ դա չի նշանակում, որ դոյզն իսկ չափով պակսել է համակարանքս Բրազիլիայի նկատմամբ։ <br /><br />Իմ կարծիքով ֆուտբոլն հէնց դրանով է գեղեցիկ, որ չես կարողանում կանխատեսել արդիւնքները, թէ չէ, պատկերացրէք ամէն անգամ Բրազիլիան գայ ու դառնայ առաջին։ Յետո՞յ։<br /><br />Յետոյ խաղերը կը կորցնեն իրենց գրաւչութիւնն ու էլ տեղի չեն ունենայ աշխարհի առաջնութիւնները, որովհետեւ հէնց սկզբից պարզ է թէ ով է դառնալու առաջին։<br /><br />Իսպանիան, իմ կարծիքով, գեղեցիկ ֆուտբոլ է խաղում։ Որոշներն այն նմանեցնում են Բրազիլիայի ֆուտբոլի հետ։<br /><br />Ինչեւէ, վաղը գիշեր արդէն ամէն ինչ պարզ կը դառնայ։<br /><br />Լաւ մնացէք ու վայելէք վերջին երկու խաղերը։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-5094902084144482792?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-45525048515441917062010-07-09T20:47:00.001+05:002010-10-19T14:51:33.919+05:00Ի պատասխան կայքէջս այցելուներից մէկի գրած պատգամի համառօտ տեղեկութիւններ գրեմ Դղերի պատմութեան եւ իմ տպաւորութիւնների մասին։<br /><br />Նախ Դղեր գնալիս ճանապարհի եզրին տեսայ ցուցանակ, որի վրայ գրուած էր "Տեղեր"։ Պարզուեց, որ անունը Տեղեր է, որը սակայն տեղացիների բարբառում արտասանւում է Դղեր։ Ասում են, որ անուանումը կապ ունի շրջակայքում աճող դեղաբոյսերի հետ։<br /><br />Այն գտնւում է Արագածոտնի մարզում։ Յիշեցնեմ, որ Արագածոտնի մարզում է գտնւում նաեւ Արագածը, Ամբերդը, Բիւրականը, քարէ տառերը եւ այլն։<br /><br />Եկեղեցին գտնւում է նոյնանուն գիւղում։ Հիմնադրուել է 13-րդ դարում, աւելի ճիշտ 1213 թուականին։ Ասում են, որ այն կառուցել է իշխանական տոհմից Մամախաթուն Վաչուտեանը, որի դամբարանը գտնւում էր եկեղեցուոյ մէջ։<br /><br />Եկեղեցուոյ, Վաչուտեան տոհմի եւ եկեղեցուոյ վերջին մօտ քսան-երեսուն տարուայ պատմութեան մասին բաւականին լայն բացատրութիւն տուեց եկեղեցում գտնուող մի կին, որն ասաց, որ (եթէ ճիշտ եմ յիշում) քսան հինգ տարուց աւելի է ինչ ապրում է այդ գիւղում եւ ծառայում է եկեղեցուն։<br /><br />Եկեղեցուոյ մուտքից անմիջապէս ներս կը տեսնէք բազմաթիւ դամբարաններ, որոնք կամ պատկանում են Վաչուտեան տոհմի անդամներին եւ կամ եկեղեցուոյ սպասաւորներին։ Կարճ ասած, առանց այդ գերեզմանների վրայ ոտք դնելու հնարաւոր չէ առաջ գնալ։<br /><br />Այդպիսի բան տեսել եմ նաեւ այլ եկեղեցիներում։ Եկեղեցուոյ այդ հատուածում սպասաւորներին թաղելու պատճառն այն է, որ նրանք՝ այդ սպասաւորները (քահանայ, եպիսկոպոս եւ այլն) ծառայում են ժողովրդին իրենց ողջ եղած ժամանակ եւ ուզում են ծառայել մահուանից յետոյ եւս։ Ուստի մարդկանց ոտքերի տակ լինելը ծառայելու եւ խոնարհութեան նշան է։<br /><br />Դրսից եկեղեցուոյ գմբէթի եւ պատերի վրայ առկայ էին լիքը բոյսեր։ Մի մարդ մօտեցաւ մեզ եւ ասաց, որ ապրում է այդ գիւղում եւ եկեղեցուոյ պահպանման պատասխանատուն է։ Հետաքրքրուեցի խոտերի մասին։ Ասաց, որ պետութիւնը բիւդջէ չի յատկացնում, Էջմիածինն էլ նոյնպէս եւ իրենք այս ու այն կողմից փորձում են գումար հայթայթել եկեղեցին պահպանելու համար։ Եւ այդ խոտերի վերացման համար հակաթոյն են պատուիրել Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներից։ Ճշտի ու սխալի մասին ես չգիտեմ։<br /><br />Եկեղեցուոյ շրջակայքում տեղադրուած էին շուաքարաններ եւ նստարաններ։ Լեփ լեցուն մարդ կար։ Հանրակառքերով աշակերտական խմբեր էին գալիս այցելութեան։ Եկեղեցին գտնւում է բլրի վրայ եւ գեղեցիկ տեսարան է բացւում մարդու առջեւ։<br /><br />Բայց անկեղծ լինելու համար պիտի ասեմ, որ եկեղեցին իմ վրայ առանձնապէս տպաւորութիւն չթողեց։ Տեսել եմ աւելի գեղեցիկ եկեղեցիներ։<br /><br />Լաւ մնացէք։<br /><br />Յ.Գ. Եկեղեցուայ պատմութեան մասին յաւելեալ ու մանրամասն տեղեկութիւններ ձեռք բերելու համար դիմել հանրագիտարանին կամ համապատասխան գրականութեանը։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-4552504851544191706?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-59996859504421749692010-07-02T22:32:00.000+05:002010-10-19T14:51:33.920+05:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TCrl91iaUKI/AAAAAAAAAi4/MYIV70O0mMA/s1600/DSC08340.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5488451946410561698" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TCrl91iaUKI/AAAAAAAAAi4/MYIV70O0mMA/s320/DSC08340.JPG" /></a> Դղեր (Տեղեր), Յունիս 2010<br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-5999685950442174969?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-5557231291994804702010-07-01T22:38:00.000+05:002010-10-19T14:51:33.921+05:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TCrm5T9LdII/AAAAAAAAAjA/0xzsGpeDrGg/s1600/DSC08335.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5488452968188179586" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TCrm5T9LdII/AAAAAAAAAjA/0xzsGpeDrGg/s320/DSC08335.JPG" /></a> Դղեր (Տեղեր), Յունիս 2010 թ.<br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-555723129199480470?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-35376309668401720512010-06-30T11:29:00.002+05:002010-10-19T14:51:33.921+05:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TCrkslTlDbI/AAAAAAAAAiw/dmxPdlMnhic/s1600/DSC08330.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5488450550483979698" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TCrkslTlDbI/AAAAAAAAAiw/dmxPdlMnhic/s320/DSC08330.JPG" /></a> Դղեր (Տեղեր), Յունիս 2010 թ.<br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-3537630966840172051?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-40098383690499624702010-06-15T19:27:00.001+05:002010-07-01T15:49:46.393+05:00Այսօր նկատեցի, որ ֆուտբոլի աշխարհի առաջնութեան մասին ոչ մի բան չեմ գրել։ Պատճառը պարզ է՝ հերթ չեն տալիս։<br /><br />Կարճ ասեմ՝ աշխարհի առաջնութիւնը մի լաւ կողմ ունի ինձ համար։ Այն է՝ առնուազն խաղերի ընթացքում փորձում եմ ձերբազատուել քաղաքականութիւնից էլ, անձնական հոգսերից էլ ու վայելել սիրածս մարզաձեւերից մէկը։<br /><br /><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 150px; DISPLAY: block; HEIGHT: 113px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5482562861342509618" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TBX53-ERyjI/AAAAAAAAAio/lGVUpK1hG1M/s320/images.jpg" />Այն ժամանակուանից, որ ինձ յիշում եմ մինչեւ հիմա սիրել ու երկրպագել եմ Բրազիլի ֆուտբոլի հաւաքականին։<br /><br /><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 301px; DISPLAY: block; HEIGHT: 159px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5482562792374800642" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TBX5z9JGEQI/AAAAAAAAAig/iMG9GTpyFSA/s320/BRA.jpg" />Մէկն ասում էր "Բրազիլի ֆուտբոլը՝ ֆուտբոլ չէ, պոէզիա է"։<br /><br />Մէկ ուրիշն էլ ասում էր՝ "Ի՞նչ են անում աշխարհի առաջնութեանը մասնակցող երեսուն մէկ խմբերը։ Խաղում են, որպէսզի վերջում գաւաթը յանձնեն Բրազիլին"։<br /><br />Իմ կարծիքով իրօք բրազիլացիները գեղեցիկ ֆուտբոլ են խաղում՝ անկախ արդիւնքից։<br /><p>Յիշում եմ, երբ Թեհրանի "Արարատը" դաշտ էր դուրս գալիս, մենք՝ երկրպագուներս գոռում էինք՝ "Արարատ՝ տանես, տարուես, քեզ ենք սիրում"։</p><p>Նոյնը պիտի ասեմ Բրազիլի մասին։</p><p>Տեսնենք այս անգամ ինչ կանեն։</p>Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-4009838369049962470?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-80657203871019099782010-06-14T21:17:00.002+05:002010-06-14T21:26:43.744+05:00Հայաստանի Հանրապետական կուսակցութեան պատասխանատուներից Գալուստ Սահակեանը Սփիւռքահայերին կոչում է տականք։<br /><div></div><br /><div>Նոյն կուսակցութեան անդամներից, Հայաստանի Հանրապետութեան Նախագահի եղբայր՝ Ալեքսանդր Սարգսեանն էլ մատ է ցոյց տալիս Հայաստանահայ ընդդիմադիրներին։</div><div> </div><div></div><div></div><div><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 219px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5482558066615722162" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_nAgMXh4aZzQ/TBX1g4UVILI/AAAAAAAAAiY/qRtwKia9JzU/s320/p1.jpg" /></div><div>Եթէ Սփիւռքահայերին ու Հայաստանահայ ընդդիմադիրներին գումարենք իրար ու պակսեցնենք հայութեան ընդհանուր թուից ինչքա՞ն մարդ կը մնայ։</div><br /><div></div><div>Փաստօրէն ստացւում է այնպէս, որ Հայաստանի Հանրապետութեան այսօրուայ իշխանաւորները, մեղմ ասած, թքած ունեն հայութեան մեծամասնութեան վրայ։</div><br /><div></div><div>Չգիտեմ ինչու, բայց ակամայից յիշում եմ Հայաստանի Հանրապետութեան Նախագահի կարգախօսը ընտրութիւնների նախօրէին՝ "Առաջ Հայաստան"։</div><br /><div></div><div>Պինդ մնացէք։</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-8065720387101909978?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-34961409100460255192010-06-13T20:45:00.000+05:002010-06-13T20:45:12.647+05:00Օտարալեզու դպրոցների բացման օրինագծի ընդունումից յետոյ, որի վաւերացումը Ազգային Ժողովում շատ չի ուշանայ, մտածում եմ տղայիս ուղարկել Իրան։ Ինչու՞։ Որովհետեւ գոնէ հայ կը մնայ։<br /><br />Թէ չէ այս երկրում հանրապետական ռեժիմի տիրապետութեան ժամանակաշրջանում կամ Հայ-Թրքական այդ արձանագրութիւնների վաւերացման պայմաններում պիտի թուրքանայ կամ էլ լեզուն պարտքի դիմաց գործարքի շրջանակներում պիտի ռուսանայ։ Իսկ իմ նպատակը Հայաստան գալով դրանք չէին։<br /><br />Իրանի իսլամական յեղափոխութեան առաջին տարիներին, երբ երկրում իրական խառնաշփոթ էր, նոր ռեժիմը հայոց դպրոցներում արգելեց հայերէնի դասաւանդումը։ Հակազդեցութիւնը եղաւ այն, որ ազգային իշխանութիւնները կազմակերպեցին աշակերտների դասադուլն ու ծնողների նստացոյցը դպրոցների բակերում։ Մենք այդ օրերը ապրել ենք եւ դժուար է այդ օրերի ապրումներն այնպէս նկարագրել, որ մարդիկ, ովքեր չեն եղել Իրանում ամբողջութեամբ ու հարազատօրէն ըմբռնեն իրավիճակը։ Մի կողմից յեղափոխութիւն է եղել ու նոր իշխանութիւնները դեռ ամէն ինչին չեն տիրապետում, միւս կողմից հազար ու մի քաղաքական կուսակցութիւն ու հոսանք կայ, իշխանութիւնը դեռ լաւն ու վատը չի ջոկում, մէկ այլ կողմից Իրան-Իրաք պատերազմն է, մէկ այլ կողմից ձերբակալութիւններ եւ այլն եւ այլն ու այդ իրական խառնաշփոթի մէջ յանուն Մայրենիի պայքարել օտար երկրում օտար իշխանութեան դէմ։ Դասադուլ ու նստացոյց ոչ թէ մէկ կամ երկու օր, այլեւ ամիսներ շարունակ։ Եւ արդիւնքը եղաւ այն, որ իշխանութիւնները նահանջեցին ու ընդունեցին հայ համայնքի պահանջները։ Հայերէնի ու հայկական առարկաների դասաւանդումը մտաւ հայոց դպրոցների դասացուցակում։<br /><br />Այժմ, երեսուն տարի անց, յանուն Մայրենիի պարտաւորուել ենք պայքարել այս անգամ հայրենիքում՝ հայկական իշխանութիւնների դէմ։ Ճակատագրի ինչ դառը հեգնանք։ Եւ հեգնանքն աւելի է խորանում, երբ պարզ է, որ այս անգամ առնուազն այս փուլում՝ նրանք յաղթելու են։<br /><br />Ի՞նչ է մնում անել։ Մնում է շարունակել պայքարը մոլորուած իշխանութեան դէմ, իսկ մինչ այդ տղայիս ուղարկեմ Իրան՝ գոնէ հայ կը մնայ։<br /><br />Պինդ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-3496140910046025519?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-37652005496656824062010-06-11T16:11:00.006+05:002010-06-11T17:54:29.716+05:00Կառավարութեան նիստերի դահլիճի դիմաց, որտեղ ներկայիս տեղի են ունենում Ազգային Ժողովի նիստերը հաւաքուած ժողովուրդը ծափահարում էր այն պատգամաւորներին, որոնք դէմ էին օրինագծին եւ սուլուցներով ընդունում այն պատգամաւորներին, որոնք կողմ էին։<br /><br />Եւ հետաքրքիր էր պատգամաւորների հակազդեցութիւնը։<br /><br />Իշխանական թեւից շատերը առանց ձախ ու աջ նայելու շտապում էին մտնել դահլիճ։<br /><br />Ընդդիմադիրները մօտենում էին բազմութեանը եւ մի երկու խօսք փոխանակում։<br /><br />Նախագահի եղբայրը կանգնեց, նայեց ժողովրդին եւ լրատուամիջոցներից մէկի ձեւակերպմամբ՝ երեք մատից բաղկացած համակցութիւն ցոյց տուեց ու գնաց։ Բնականաբար դա էլ աւելի գրգռեց բազմութեանն ու սուլուցները բազմապատկուեցին։<br /><br />Ի դէպ այսօր էլ Սփիւռքահայերին տականք կոչող հանրապետական Գալուստ Սահակեանը պաշտպանեց իր գործընկերոջը։<br /><br /><a href="http://7or.am/hy/news/2010-06-11/15047/">http://7or.am/hy/news/2010-06-11/15047/</a><br /><br />Եւ ի հարկէ պիտի հարցնել Սահակեանին ո՞վ սկսեց յարձակումը՝ ով կեղծեց ընտրութիւններն ու յանուն իշխանութեան Թուրքիայի առաջ ծնկի եկաւ ու Ադրբեջանին զիջումներ է անում ու մայրենին է վաճառքի հանել ու ... Այլ խօսքով ժողովրդի արձագանքը ինչի՞ հետեւանք է։<br /><br />Մէկ այլ հանրապետական պատգամաւոր չկարողացաւ զսպել զայրոյթը, մօտեցաւ բազմութեանն ու բազմութեան միջից կանչեց մէկին ու ասաց՝ "Դաւաճանը ե՞ս եմ"։ "Այո, դու ես, դուք էք", եղաւ բազմութեան արձագանքը։ Պատգամաւորը գնաց կոճակ սեղմելու։<br /><br />Մի երկու ժամ յետոյ վերադարձաւ Նախագահի եղբայրը, նայեց ժողովրդին, մի քիչ աջ քայլեց, մի քիչ ձախ քայլեց ու չկարողանալով զսպել զայրոյթը աչքերը սեւեռեց ժողովրդի վրայ այնպէս, որ իբր մէկ-մէկ ձեր դէմքերը մտքումս պահելու եմ, դուք սրա համար պիտի պատասխան տաք։<br /><br />Հետաքրքիր էր նաեւ հաւաքուած մարդկանց տեսակը։ Ընդդիմադիր տարբեր հասարակական ու քաղաքական կազմակերպութիւնների անդամներ, եւ անշուշտ որեւէ քաղաքական հոսանքի չպատկանող մարդիկ, որը նշնակում է ազգին սպառնացող վտանգի ժամանակ, համազգային հարցերի ժամանակ մարդիկ, դէն դնելով քաղաքական կողմնորոշումները, ի վիճակի են համախմբուելու։<br /><br />Պինդ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-3765200549665682406?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-26370802959930995052010-06-10T14:04:00.005+05:002010-06-11T17:56:01.516+05:00Այս առաւօտ կառավարութեան նիստերի դահլիճի դիմաց, որտեղ ներկայիս գումարւում են Ազգային Ժողովի նիստերը օտարալեզու դպրոցների բացման դէմ ցոյց կար։<br /><br />Ես էլ մասնակցում էի։<br /><br />Ինձ մօտեցաւ Հայաստանի Հանրապետական կուսակցութեան ծանօթ պատգամաւորներից մէկը եւ քմծիծաղով ասաց՝ "Սրանցո՞վ էք ուզում իշխանափոխութիւն անել"։<br /><br />Նկատի ունէր մայթի վրայ հաւաքուած բազմութիւնը, որն ինչ խօսք տասնեակ հազարաւորներ չէին։<br /><br />Պատասխանեցի՝ "Ոչ, սա շատ է, իշխանափոխութեան համար հինգ հոգին էլ բաւական է, պարզապէս որոշում պիտի լինի"։<br /><br />Պատգամաւորը ժողովրդի սուլուցների ներքոյ մտաւ նիստերի դահլիճ։<br /><br />Մտածում եմ` պատգամաւորը նոր բան չի ասում։ Նա արտայատում է 1998 թուականից այս կողմ ժողովրդին կողոպտած, յուսահատութեան գիրկը նետած, բազմահազար մարդկանց արտագաղթի պատճառ դարձած ու երկիրը գաղութի վերածած իշխող՝ Հանրապետական կուսակցութեան մէջ տիրող մտայնութիւնը։ Այն է` իրենք ինչ կուզեն կանեն, ինչպէս արել են անցնող 12 տարիների ընթացքում։ Նրանք մէկին հաշուետու չեն ու ծիծաղում են ոչ թէ այս մի քանի հարիւր կամ հազար հոգու վրայ, այլեւ ընդհանրապէս ժողովրդի։<br /><br />Պատգամաւորն ընդամէնն ինձ յիշեցնում էր, թէ ինչ վիճակ է տիրում երկրում եւ մենք որտեղ ենք ապրում։<br /><br />Պինդ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-2637080295993099505?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-61686543662298015692010-06-08T23:02:00.001+05:002010-10-19T15:02:17.604+05:00Առաւօտուայ ժամը 6:30-ին տղայիս փոքրիկ ձեռքը կպաւ գլխիս։<br /><br />- Պապա, պապա։<br /><br />Արթնացայ։<br /><br />- Ի՞նչ է Մհեր։<br />- Պապա, արի բառախաղ խաղանք։<br />- Քնիր։<br />- Ինչո՞վ է վերջանում, Ր՝ րոպէ։<br />- Մհեր, քնել։<br />- Լ՝ լոլիկ...<br /><br />Երեխան քնից արթնացել է ու ուզում է բառախաղ խաղալ ու գործ էլ չունի օրուայ որ ժամն է ու հետաքրքրուած էլ չէ, դու արթուն ես թէ քնած ...<br /><br />Կեանքը ուղղակի այս պահերով է հաճելի։<br />Երջանկութիւնն էլ պարզապէս հէնց սա է՝ այլ տեղ մի փնտրէք։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-6168654366229801569?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-86408123683002435452010-06-04T15:47:00.002+05:002010-10-19T14:25:51.138+05:00Մեքենայիս տակից ձայն էր գալիս։ Տարայ արհեստաւորի մօտ։ Միասին գտանք տեղը, այսինքն այն աշխատամասը, որից ձայն էր գալիս։ Մեքենայիս տակում երկաթէ մի պաշտպանիչ շերտ կայ, որի մէջ մի հաստ երկաթէ մաս կայ, որոնց արանքում ռեզին կայ։ Ռեզինը մաշել էր ու այդ երկաթէ երկու կտորները իրար քսուելով ձայն էին հանում։<br /><br />Ի՞նչ անել։ Տրամաբանութիւնն ասում է, որ պիտի նոր ռեզին դնել հնի տեղ եւ ամրացնել։<br /><br />Արհեստաւորն ասաց, որ մի առաջարկ ունեմ, որ գիտեմ չէք ընդունի, հետեւաբար մի այլ առաջարկ կանեմ։ Առաջին առաջարկս այն է, որ այս երկու երկաթէ կտորներն էլ հանենք՝ դէն քցենք, որովհետեւ դրանք ձեր մեքենայում կարեւոր դեր չունեն։ Իսկ քանի որ գիտեմ դուք դա չէք ընդունի, առաջարկում եմ ներսի երկաթէ կտորը հանենք՝ դէն քցենք։ Այսինքն այլեւս ռեզին չդնենք երկու երկաթների արանքում, այլեւ մէկը դէն քցենք։<br /><br />Պատասխանեցի, որ ոչ առաջին առաջարկն եմ ընդունում, ոչ էլ երկրորդը։ Մենք պիտի ռեզին դնենք երկու երկաթների արանքում, այն ամրացնենք ու ամբողջութեամբ յետ դնենք տեղը։<br /><br />Եւ ահա հետաքրքիր էր արհեստաւորի պատասխանը։<br /><br />- Դուք կարծու՞մ էք ճապոնացիները մեզնից աւելի շատ խելք ունեն։ Ես այսինչ համալսարնն եմ աւարտել եւ այնինչ տեղում եմ աշխատել եւ լաւ հասկանում եմ։<br /><br />- Ես չեմ կարծում, որ ճապոնացիները մեզնից աւելի շատ խելք ունեն, ուղղակի վստահ եմ ու համոզուած եմ, որ աւելի շատ խելք ունեն։<br /><br />- Ինչու՞։<br />- Շատ պարզ պատճառով։ Մենք խելացի հայերս մի լուցկու փայտ չենք կարողանում արտադրել, իսկ ես եւ դուք, այսինքն էլի խելացի հայերս ոչ միայն վարում ենք անխելք ճապոնացիների արտադրած մեքենան, այլեւ այս պահին մտածում ենք ինչպէ՞ս վերացնել մեքենայում առաջացած թերթութիւնը։ Եւ քանի որ լուծում չենք գտնում, որոշում ենք հեռացնել աշխատամասը։<br /><br />- Ձեր կարծիքով ո՞վ մեքենայ արտադրեց խելացի է։<br />- Ոչ, ով Մերսեդէս Բենց ու Նիսան ու Միցուբիշի ու այդ որակի մեքենաներ արտադրեց խելացի է։<br />- Բայց ես ձեզ հաւատացնում եմ, որ մեքենայում շատ աշխատամասեր կան, որոնք գործարանները անտեղի են տեղադրում։ Դրանց չլինելը ոչ մի խոչընդոտ էլ չի առաջացնում։ Ես այն ժամանակ, երբ աշխատում էի այնինչ գործարանում...<br />- Ես ձեզ յարգում եմ, բայց այս մեքենան ճիշտ այնպէս ինչպէս ճապոնացիները արտադրել են պիտի վերանորոգուի։ Կարո՞ղ էք։<br />- Գոնէ թոյլ տուէք ներսի երկաթէ դէն քցեմ։<br />- Ընկեր ջան, ներսի ու դրսի չունի, գործարանը ի վերջոյ մի բան մտածել է։<br />- Ի զուր, ինչու ինձ չէք հաւատում, սխալ են մտածել...<br /><br />Շարունակե՞մ։<br /><br />Այս մտածելակերպը համատարած է։ Այս արհեստաւորը մեղաւոր չէ, սա համատարած մտայնութիւն է, որին մենք բախւում ենք ամէն օր ցանկացած ոլորտում։ "Աշխարհում միայն մենք ենք ու ամերիկացիներն ու մէկ էլ ... հա աւստրիացիները", ի հարկէ նրանք մեզնից յետոյ...<br /><br />Եւ լուծումը կրթադաստիարակչական ոլորտում արմատական բարեփոխումներն են։ Իսկ մինչ այդ...<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-8640812368300243545?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-19030231060724952212010-05-18T23:36:00.004+05:002010-05-19T09:57:28.996+05:00Ոչ թէ մի տեղ կարդացել եմ կամ մէկից լսել եմ, այլեւ անցնող մէկ-մէկ ու կէս ամսուայ ընթացքում աչքովս տեսել եմ.-<br /><br />- Երզնկեան փողոցի վրայ տուն են վաճառում։ Տէրն ասաց, որ վաճառում է մեկնելու Իսպանիա։<br /><br />- Էմին փողոցի վրայ տուն են վաճառում։ Տէրն ասաց, որ վաճառում է մեկնելու Հոլանտիա։<br /><br />- Համբարձումեան փողոցի վրայ տուն են վաճառում։ Տէրն ասաց, որ վաճաոում է մեկնելու Ֆրանսիա։<br /><br />- Թաւրիզեան փողոցի վրայ տուն են վաճառում։ Տէրն ասաց, որ վաճառում է մեկնելու ԱՄՆ։<br /><br />Շարունակե՞մ (Չհաւատողներին պատրաստ եմ տանել մէկ մէկ այդ տները ցոյց տալ ու ծանօթացնել տէրերի հետ)։<br /><br />Բոլոր վաճառողներն էլ տեղացիներ են։<br /><br />Մտքովս հազար ու մի բան է անցնում։<br /><br />Օրինակ՝<br /><br />- Ինչու՞ անցնող տարիների միանիշ ու երկնիշ ու եռանիշ տնտեսական "աճը" մարդկանց չի պահում իրենց հողում։<br /><br />- Մարդիկ արտագաղթում են ոչ անպայման աշխատանք ու եկամուտ չունենալուց։ Մարդիկ արտագաղթում են անարդարութիւնից ու անպաշտպանուածութիւնից։<br /><p>- Աւելի լաւ չի՞ լինի Սփիւռքի նախարարութեան Հայրենադարձութեան վարչութիւնը անուանափոխել ու կոչել Հայրենամնացութեան վարչութիւն։ Այլ խօսքով փոխանակ հայերին Հայաստան բերելու, աշխատել հայերին Հայաստանում պահել։</p>Շարունակե՞մ։<br /><br />Պինդ մնացէք։<br /><br />Յ.Գ. Խորհուրդ կը տամ կարդալ Միացեալ Ազգերի Կազմակերպութեան զարգացման ծրագրի (UNDP) տարեկան զեկոյցը Հայաստանից արտագաղթի վերաբերեալ, որը հրատարակուել է մի քանի օր առաջ՝ Մայիսի 11-ին։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-1903023106072495221?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-41521729538933466872010-05-16T23:19:00.001+05:002010-05-16T23:19:00.188+05:00Այսօր ի վերջոյ վերջացրի ամիսներ շարունակ տեւած ուսումնասիրութիւնս Իրանի Խուզիստան նահանգի պատմութեան եւ Խուզիստանի արաբ այն կազմակերպութիւնների ծրագրերի մասին, որոնք նպատակադրել են անջատուել Իրանից եւ հիմնել անկախ պետութիւն կամ ձգտում են Իրանում առաջացնել դաշնային համակարգ։<br /><br />Ուրախ եմ, որ ուսումնասիրութեանս հիմնական ատաղձը պատրաստ է, բայց դեռ շատ գործ կայ անելու։<br /><br />Այժմ կարելի է հարիւր գրամ վիսկի խմել ու անցնել Բելուջիստանին։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-4152172953893346687?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-34946593910433193762010-05-15T09:32:00.002+05:002010-10-19T14:26:19.883+05:00Երեկ գիշեր հարբել էի։<br /><br />Ինչի՞ց եւ ինչու՞։ Ասեմ։<br /><br />Սրանից մէկ տարի առաջ մի գիրք էի գնել, որը չէի կարդացել։<br /><br />Երեկ գիշեր հերթը հասաւ դրան։ Վերցրի ու ինչ տեսնեմ՝ հիասքանչ ուսումնասիրութիւն։ Ամբողջ երկու ժամ այդ գրքի հետ "խաղացի"։ Եւ հարբեցի։ Ինչքան տեղեկութիւն եւ ինչ խորքային ուսումնասիրութիւն ու վերլուծութիւն։ Մտածում եմ մարդը քանի տարի պիտի կարդայ, որպէսզի կարողանայ այդպիսի գիրք գրել։<br /><br />Ի՞նչ էր գրքի անունը։ Ասեմ՝ "Ցեղութիւնը եւ ցեղայնութիւնը Իրանում"։<br /><br />Ինչպէս ասում են՝ հեղինակին հալալ է։<br /><br />Լաւ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-3494659391043319376?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-36857346808738077002010-05-13T12:08:00.002+05:002010-05-13T12:14:39.708+05:00"Հայ ժողովուրդը ամենաարագ եւ ամենադիւրին միջոցներով լուսաւորելու համար, հայ երեխայի բովանդակ ընդունակութիւնները լիուլի կերպով զարգացնելու համար, հային իր ինքնուրոյն հանճարով ու ճաշակով լուսաւորելու համար մարդկային ստեղծագործութեան մէջ, հակաւոր է, որ հայ երեխան իր կրթութիւնը, իր ամբողջ կրթութիւնը ստանայ մայրենի լեզուով, մայրենի պայմանների համեմատ, մայրենի հոտով ու համեմով։ Դա է պահանջում թէ առողջ մանկավարժութիւնը, թէ մեր ժողովուրդի գոյութիւնն ու առաջադիմութիւնը"։<br /><br />Վերոյիշեալ մտքերն իմը չեն, այլեւ Սիմոն Զաւարեանինը։<br />Նոր էլ չեն, այլեւ գրուել են մի հարիւր տարի առաջ։<br /><br />Վատ չէր լինի, որ Հայաստանի Հանրապետութեան կառավարութեան այն պաշտօնեաները, ովքեր նախաձեռնել են Հայաստանում հիմնել օտարալեզու դպրոցներ կարդային այն ու մի քիչ խորհէին։<br /><br />Պինդ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-3685734680873807700?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9140740274702813831.post-69561440655953957572010-05-12T14:35:00.006+05:002010-05-12T15:08:47.534+05:00Անցեալ Կիրակի օրը, Մայիսի 9-ին, ճաշից յետոյ տնից դուրս եկայ տղայիս զբօսայգի տանելու համար։ Որոշեցի գնալ "Յաղթանակ" զբօսայգի։ Հասայ ու տեսայ բազմաթիւ մարդիկ, խցանում փողոցում, մեքենան պահելու համար էլ տեղ չկար։ Որոշեցի գնալ "Օղակաձեւ" զբօսայգի, որն ի դէպ շատ եմ սիրում։<br /><br />"Օղակաձեւ" զբօսայգում էլ հակառակ "Յաղթանակ" զբօսայգու շատ քիչ մարդ կար։<br /><br />Լաւ պահեր անցկացրինք ու վերադարձանք տուն։<br /><br />Եւ ահա լուրերում լսում եմ "Յաղթանակ" զբօսայգում կառուսելի շղթաները պոկուել են։<br /><br /><a href="http://7or.am/hy/news/2010-05-10/13939/">http://7or.am/hy/news/2010-05-10/13939/</a><br /><br /><br />Անցնող երեք օրերի ընթացքում տարբեր տրամաչափի պետական պաշտօնեաներ չեն զլանում հարցազրոյց տալ ու յայտնել, որ մեղքը տուեալ "օբեկտի" տիրոջն է, որ ժամանակին տեխնիկական անվտանգութիւնը չի ապահովել։<br /><br />Լսում եմ ու զայրանում։ Մտածում եմ ինչքա՞ն կարելի է մարդկանց, ոչ աւել, ոչ պակաս, էշի տեղ դնել։<br /><br />Եթէ բոլորը մէկ մարդու պէս յայտարարեն, որ դէպք է, պատահել է, ցանկացած երկրում էլ կը պատահի եւ այլն, մարդ աւելի քիչ կը նեղանայ, քան այն, որ "օբեկտի" տէրը մեղքը գցում է համապատասխան մարմինների վրայ, նրանք էլ տիրոջ վրայ։<br /><br />Այդ պաշտօնեաներից մէկն ու մէկը չի պատասխանում, որ ինչու՞ իրենք ժամանակին իրենց պարտականութիւնը չեն կատարել ու եթէ նոյնիսկ "օբեկտի" տէրը սխալ է թոյլ տուել ժամանակին առաջը չեն բռնել։ Իրենք ինչի՞ համար են աշխատավարձ ստանում։ Չէ որ նրանց աշխատավարձը գոյանում է հէնց այդ երեխաների ծնողների հարկերից։<br /><br />Տէրը գործարար մարդ է ու ենթադրենք, որ ինչպէս շատ ուրիշ գործարարներ սննդի ոլորտում, շինարարութեան ոլորտում, առողջապահութեան ոլորտում եւ այլն, բարոյականութեան ու խղճի հետ էլ գործ չունի։ Փող է աշխատում։ Ու՞ր մնացին պետական համապատասխան մարմինների գործառոյթները։<br /><br />Սա էլ մէկ այլ հարցազրոյց՝ <a href="http://hetq.am/am/society/karusel-2/">http://hetq.am/am/society/karusel-2/</a><br /><br />Կիրառուող մեթոդը, մեզ Հայաստանում ապրողներիս համար պարզ է։ Համապատասխան մարմինների ներկայացուցիչները մօտենում են իրենց ոլորտում աշխատող գործարարներին ու եթէ նոյնիսկ թերութիւն էլ չկայ մի թերութիւն գտնում են (էլ ուր մնաց, որ թերութիւն էլ լինի), յետոյ "բազառ" է գնում, յետոյ դէ երկու հայ ենք էլի, յետոյ մի պատառ հաց են միասին ուտում, յետոյ... Վերջում էլ մարդկանց երեխաները կամ կառուսելից են ընկնում, կամ սննդից են թունաւորւում կամ ոչ թէ երկրաշարժից, այլ քամուց փլուող բնակարաններում են ապրում եւ այլն։<br /><br />Եզրակացութիւն։ Մենք այս երկրում կամ բախտի բերմամբ ենք ապրում կամ էլ պատահմամբ։<br /><br />Պինդ մնացէք։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9140740274702813831-6956144065595395757?l=sarkismkrtchian.blogspot.com' alt='' /></div>Սարգիս Մկրտչեանhttp://www.blogger.com/profile/14319866329052366582noreply@blogger.com1